Γιούργκεν Χάμπερμας: «Το κυνικό νόημα του ελληνικού δράματος: Λιγότερη δημοκρατία είναι καλύτερη για τις αγορές»

Amplify’d from www.avgi.gr

Η πρωτοβουλία του Γιώργου Παπανδρέου να αναγγείλει ως πρωθυπουργός της χώρας δημοψήφισμα για την αποδοχή ή μη της νέας δανειακής σύμβασης, μόλις είχε συναποφασίσει για την κατάρτισή της στη σύνοδο κορυφής της Ευρωζώνης, προκάλεσε τις γνωστές αντιδράσεις που τον ανάγκασαν μέσα σε τρεις μέρες να το αποσύρει. Δεν πρέπει να είχε σταθμίσει σωστά ούτε τον κλονισμό που θα επέφερε στις αγορές σε παγκόσμια κλίμακα πλήττοντας και άλλες ευάλωτες οικονομίες – ας σημειώσουμε εδώ μόνο το παράπονο του εκπροσώπου της κυβέρνησης Θαπατέρο: «κακά νέα για την Ισπανία, κακά νέα για την Ευρώπη», είπε βλέποντας τα spreads να εκτοξεύονται. Αλλά ούτε τη σκλήρυνση των Ευρωπαίων ηγετών απέναντι στη χώρα μας, οι οποίοι, εγκαταλείποντας κάθε ρητορική αλληλεγγύης, πέρασαν στον ανοικτό εκβιασμό, μαζί και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, για την έκτη δόση, μας διατυπώνουν πια τελεσίγραφο να υλοποιήσουμε τη συμφωνία ως έχει, αμέσως. Ούτε, τέλος, την έκταση της δυσφορίας και της ανησυχίας μέσα στην Ελλάδα, στο ίδιο του το κόμμα.

Αλλά όσο κι αν ατύχησε, η πρωτοβουλία Παπανδρέου πυροδότησε μια διεθνή συζήτηση για την υπόσταση της δημοκρατίας στον κόσμο που κυβερνούν οι αγορές. Βρήκε υποστηρικτές, όχι μόνο μεταξύ φίλων και ομοϊδεατών του, όπως, για παράδειγμα, ο Ρόμπερτ Ράιχ, ο προοδευτικός υπουργός Εργασίας της πρώτης κυβέρνησης Κλίντον, καθηγητής στο Μπέρκλεϊ σήμερα, που θα ήθελε να είχε μιμητές στις ΗΠΑ. Ή ο Άντονι Μπαρνέτ της ιστοσελίδας openDemocracy, ο οποίος την εισέπραξε σαν «ανάσα δημοκρατίας στην κρίση του ευρωπαϊκού νομίσματος και απόπειρα ειλικρίνειας».

Απέχοντας από αξιολογικές κρίσεις ο διευθυντής του Brugel Ζαν Πιζανί-Φερύ, κατά κανόνα αυστηρός απέναντι στη χώρα μας, αναγνώρισε ότι το δημοψήφισμα ήταν εισβολή της πολιτικής σε μια διαδικασία τεχνοκρατική. «Ήταν αναπόφευκτο», είπε σε συνέντευξή του στη Le Monde, «κάποια στιγμή η πολιτική να εκδικηθεί».

Μέσα στην επικρατούσα κατακραυγή, εγκωμιάστηκε ωστόσο από σοβαρούς σχολιαστές σε ένα ευρύ φάσμα του Τύπου. Έτσι ο Φρανκ Σιρμάχερ, εκδότης της Frankfurter Allgemeine Zeitung, μιας μεγάλης φιλελεύθερης, κεντροδεξιάς εφημερίδας, που μάχεται κατά της μετατροπής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε «Ένωση Μεταβιβάσεων Πόρων» (όπου οι πλούσιοι πειθαρχημένοι Γερμανοί θα πλήρωναν για τα χρέη άλλων), επεσήμαινε την 1η Νοεμβρίου: «Ο υποτιθέμενος ορθολογισμός χρηματοοικονομικών διαδικασιών βοήθησε να αναδειχτεί το αταβιστικό υποσυνείδητο. Το να μπορεί κανείς να βρίζει χώρες ολόκληρες τεμπέληδες και απατεώνες, έμοιαζε να είχε ξεπεραστεί οριστικά με το τέλος της εποχής του εθνικισμού. Τώρα η συμπεριφορά αυτή είναι πάλι εδώ, με μιαν υποτιθέμενη ‘λογική’ στο πλευρό της. Η διαστρέβλωση του κοινοβουλευτισμού από την εξαναγκασμένη συμμόρφωση στις αγορές δεν νομιμοποιεί μόνο τον λαό ως ‘έκτακτο νομοθέτη’, στην περίπτωση της Ελλάδας επιβάλλει αυτήν την έκφραση βούλησης». Και προσέθετε: «Ο Παπανδρέου δεν πράττει ορθά μόνο αναθέτοντας το καθήκον στον λαό. Δείχνει επίσης ένα δρόμο στην Ευρώπη. Γιατί στη νέα αυτή κατάσταση η Ευρώπη θα έπρεπε να κάνει τα πάντα για να πείσει τους Έλληνες γιατί ο δρόμος που υποδεικνύει είναι ο σωστός. Και θα έπρεπε τότε να πείσει και τον εαυτό της».

Πολύ πιο πέρα προχωράει όμως ο κορυφαίος φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας, απαντώντας στον Σιρμάχερ χθες με τίτλο «Σώστε την αξιοπρέπεια της Δημοκρατίας». Σαρκάζοντας τις «ανεγκέφαλες αντιδράσεις των πολιτικών μας ελίτ στην πρόθεση του Παπανδρέου να βάλει τον ελληνικό λαό μπροστά στην απελπιστική επιλογή μεταξύ πανώλης και χολέρας», γράφει: «Οι κύριοι παίκτες στη σκηνή της κρίσης της Ε.Ε. και του ευρώ, που από το 2008 σπαρταρούν πιασμένοι στις πετονιές της χρηματοοικονομικής βιομηχανίας, φουσκώνουν αγανακτισμένοι ενάντια σε έναν συμπαίκτη ο οποίος τολμά να αερίσει το πέπλο πάνω από τους τάχα μυώδεις αγώνες τους». Αυτός στο μεταξύ κάμφθηκε, αλλά ο Χάμπερμας μας καλεί να διδαχθούμε από το έργο. «Ενόψει της επικείμενης κατάρρευσης της κυβέρνησης Παπανδρέου» το ευρώ ανέβηκε, μετέδιδε το Reuter’s, οι δείκτες των μετοχών στα ευρωπαϊκά Χρηματιστήρια επίσης. Αποκαλύφθηκε έτσι «το κυνικό νόημα αυτού του ελληνικού δράματος – λιγότερη δημοκρατία είναι καλύτερη για τις αγορές.»

Και εξηγεί: «Σε φιλελεύθερα συγκροτημένα κράτη που φορολογούν πάντοτε υπήρχε μια σχέση έντασης μεταξύ δημοκρατίας και καπιταλισμού. Δημοκρατικά εκλεγμένες κυβερνήσεις μπορούν να κερδίσουν και να διατηρήσουν νομιμοποίηση μόνον εφόσον ανιχνεύουν ευφυώς τους δρόμους όπου οι επιταγές των δύο πλευρών μπορούν κάπως να έρθουν σε ισορροπία – οι προσδοκίες κέρδους των επενδυτών και οι προσδοκίες των ψηφοφόρων που θέλουν το βιοτικό τους επίπεδο, η κατανομή του εισοδήματος και η κοινωνική ασφάλεια να εξελίσσονται κάπως καλά. Αλλά το χαρακτηριστικό των εποχών κρίσεων είναι ότι τέτοιοι δρόμοι κλείνουν. Και τότε οι πολιτικοί πρέπει να δηλώσουν το χρώμα τους. […] Πολιτικοί που φορτώνουν την τραπεζική κρίση στα υπερχρεωμένα κράτη και επιβάλλουν σε όλη την Ευρώπη προγράμματα λιτότητας αδιαφορώντας για τις απώλειες βλέπουν μόνο τη μία πλευρά. […] Το νόμιμο αίτημα στις ευρωπαϊκές κοινωνίες της ευημερίας να μην υπάρχει δίπλα στον ιδιωτικό πλούτο δημόσια φτώχεια και περιθωριοποιημένος φτωχός πληθυσμός δεν απαξιώνεται επειδή το πλεόνασμα ρευστού κεφαλαίου αναζητεί ευκαιρίες τοποθέτησης και κάποτε τα κέρδη πρέπει να ‘απορροφηθούν’ εις βάρος των πολιτών».

«Ο Παπανδρέου κατάφερε για μια στιγμή τρόμου να επαναφέρει την κεντρική σύγκρουση, μετατοπισμένη σήμερα σε απροσπέλαστες διαπραγματεύσεις μεταξύ ευρω-κρατών και τραπεζιτών, στο φως εκείνου του στίβου όπου οι θιγόμενοι μπορούν να γίνουν συμμετέχοντες. Ακριβώς όταν η επιλογή υφίσταται μόνο μεταξύ πανώλης και χολέρας, δεν πρέπει η απόφαση να λαμβάνεται πάνω από τα κεφάλια ενός δημοκρατικού πληθυσμού. Δεν είναι μόνο ζήτημα δημοκρατίας, εδώ διακυβεύεται η αξιοπρέπεια. […] Δεν θα έπρεπε ο πληθυσμός της Ελλάδας να ψηφίσει έστω εκ των υστέρων για μιαν απώλεια κυριαρχίας που, όπως και στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία, είχε επισυμβεί ήδη προ πολλού με τις επιταγές της τρόικας Ε.Ε., ΔΝΤ και ΕΚΤ;»

Θεωρώντας ωστόσο ότι οι αλλεπάλληλες διασώσεις χρεωμένων χωρών απλώς αναβάλλουν το πρόβλημα, ο Χάμπερμας επανέρχεται στο αίτημα ενός Συντάγματος για την Ευρώπη. «Η ελληνική καταστροφή είναι μια σαφής προειδοποίηση ενάντια στο μετα-δημοκρατικό δρόμο που άνοιξαν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί», λέει. «Η συγκέντρωση της ισχύος σε ένα διακυβερνητικό συμβούλιο των πρωθυπουργών, που επιβάλλουν τις συμφωνίες τους στα εθνικά κοινοβούλια, είναι ο λάθος δρόμος. Μια δημοκρατική Ευρώπη, που δεν χρειάζεται να πάρει τη μορφή ομοσπονδιακού κράτους, πρέπει να έχει άλλη όψη».

Εδώ περιγράφει τους πολιτικούς που θα απαιτούσε μια πρωτοβουλία σε τέτοια κατεύθυνση, μακριά από τη ρουτίνα του οπορτουνισμού της ισχύος, που θα έπαιρναν ρίσκα και θα μιλούσαν στο πρώτο πρόσωπο για να πείθουν τους πολίτες, δεν θα κλείνονταν σε ένα αυτοαναφορικό σύστημα, καταλαβαίνοντας τους γύρω τους διοικητικά μόνο, ως δεξαμενή ψήφων. Διαφορετικά αυτό που θεωρείται αυτονόητο στη δημόσια σφαίρα μπορεί να το αλλάξει μόνο ένα κοινωνικό κίνημα. Όποιος παρακολουθήσει τον αμερικανικό Τύπο, θα εκπλαγεί με τις αντιδράσεις που έχει προκαλέσει το “Occupy Wall Street”, καταλήγει ο Χάμπερμας.

Read more at www.avgi.gr

 

Advertisements

Το Παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό Καζίνο και οι Ελληνικοί Λαγοί #PimpMyGreece

Amplify’d from www.tapadaola.com

Εάν κοιτάξει κάποιος προσεκτικά τον πίνακα χρέους για τα κράτη της Ευρωζώνης, θα δεί ότι το πρόβλημα του Χρέους δεν το έχει μόνο η Ελλάδα.

Και δεν το είχε μόνο η Ελλάδα το 2009 και προστρέξαμε στο IMF… όπως διατυμπάνιζαν οι Βουβουζέλες…

Γράφει ο Αμετανόητος (και αξίζει να το διαβάσετε μέχρι τέλους. Τέτοια πονήματα, μόνο στο διαδίκτυο…)

Αρα το πρόβλημα της Ελλάδας νομοτελειακά θα το αντιμετωπίσουν και άλλες χώρες εάν δεχθούμε ότι το χρέος είναι η «πηγή του κακού».Το σχέδιο όμως ήταν άλλο…

Ακόμα και η Αυστρία,ουσιαστικό υπογάστριο της, εάν παρατηρήσει κάποιος τον πίνακα,έχει περισσότερο χρέος από την Ελλάδα.

Πως θα καλύψει λοιπόν τις Τεράστιες ανάγκες για Χρηματοδότηση της όλη η Ευρωπαϊκή Ενωση για το 2011? Εκλιπαρώντας τις αγορές για «φτηνό» χρήμα ?

Τα spreads (επιτόκια δανεισμού) δεν πρόκειται να κατέβουν.Καταρίπτουν τα ρεκόρ το ένα πίσω από το άλλο. Η Ελλάδα για να βρεί «ρευστό» θα το πληρώσει με επιτόκιο Πιστωτικής Κάρτας 15%… Η Ελλάδα με αυτή τη Λογική δεν μπορεί να καλύψει τις υποχρεώσεις που της δημιούργησαν από την ασύστολη κλεψιά του Ελληνικού Λαού τα κόμματα εξουσίας από την μεταπολίτευση και μετά…**(επισυνάπτω στο τέλος σχετικό γράφημα).

Δεν μπορεί να ανατροφοδοτήσει παλαιότερα δάνεια και δεν μπορεί να πηγαίνει όλη η Ετήσια παραγωγή του Εθνικού πλούτου στην εξόφληση χρημάτων που δεν είδε ποτέ πραγματικά ο Ελληνικός Λαός…

63,6 δις ζητούνται για το 2011 από την Ελληνική Κυβέρνηση (γράφει η Καθημερινή στις 9-1-2011) για ΤΟΚΟΧΡΕΟΛΥΣΙΑ, τη στιγμή που το σύνολο των συντάξεων δεν ξεπερνάει τα 6,2δις.10 ΦΟΡΕΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ…!!!

Αργά ή γρήγορα λοιπόν εάν δεχθούμε την ίδια εξήγηση,στην Ευρώπη θα πληγούν και άλλες χώρες.Με την ίδια ακριβώς ύπουλη μέθοδο…Το Χρέος…ή μήπως είναι ένα σύγχρονο τέχνασμα στις «ψυλλιασμένες» Ευρωπαϊκές κοινωνίες για αρπαγή πλούτου ?

Τελικά μήπως είναι «πρόβλημα ανταγωνιστικότητας» της Ε.Ε.?

Προφανώς όχι, γιατί Χώρες σαν την Γερμανία,την Ιταλία,την Γαλλία, την Ισπανία,Βρεττανία είναι χώρες με μεγάλη συνεισφορά στο Παγκόσμιο Εμπόριο…και στον Διεθνή Ανταγωνισμό…Εάν χρειαστούν πολεμοφόδια (κεφάλαια ) για να αναπτυχθούν περαιτέρω, μπορούν να ισοπεδώσουν πολλές χώρες  στον πλανήτη αυτό…

Σε συνολικό Παγκόσμιο ΑΕΠ η Γερμανία 4η, 5η η Γαλλία, 6η το Ηνωμένο Βασίλειο,7η η Ιταλία ,9η η Ισπανία ,…Λεφτά υπάρχουν αντιγράφοντας μία πολύ σοφή ρήση…

Είναι πολύ ψηλά στην λίστα των Πλουσιοτέρων χωρών και δεν κινδυνεύουν.Εχουν συσωρεύσει τόσο πλούτο που για να μπεί κάποια χώρα στο G8 ή στο G10, θα περάσουν αιώνες…Ακόμα και οι λεγόμενες «μικρές» χώρες της Ε.Ε.είναι πολύ ισχυρές σε σχέση με άλλες χώρες στην παγκόσμια σκακιέρα.

Αλλωστε και οι Αμερικάνικες και οι Ευρωπαϊκές Πολυεθνικές, έχουν θέσει και επιβάλλει τους δικούς τους όρους και τους δικούς τους ανθρώπους,στην πρώην G.A.T.T. και στον σημερινό Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.Και εκεί το παιχνίδι είναι στημένο.

Πολλοί βάλθηκαν να ρίξουν και αυτό το ψέμα στο τραπέζι.

Το πρόβλημα είναι μήπως ότι η Ευρώπη δεν έχει πλουτοπαραγωγικές πηγές,και δεν είναι Αυτόνομη για να θρέψει τους κατοίκους της και να τους παράσχει ένα καλό βιοτικό επίπεδο? Ασφαλώς και όχι….Θα ήταν τουλάχιστον «ανόητος» όποιος θα υποστήριζε κάτι τέτοιο.Εχει πλουτοπαραγωγικούς συντελεστές εν αφθονία, αρκετούς ώστε να θρέψουν όλη την Γηραιά Ηπειρο.Να παραχθεί πλούτος για όλους.

Η Ευρώπη έχει όλα τα φόντα και να θρέψει και να φτιάξει «Καλή κοινωνία» όπως είχε γράψει κάποτε ο αείμνηστος J.K.Galbraith το 1995.Αλλωστε το έχει κάνει και μπορεί να το πράξει και στο άμμεσο μέλλον.

Ποιά λοιπόν είναι η πραγματική αιτία του προβλήματος που όλη η Ευρώπη είναι ένα Ενεργό Ηφαίστειο ?

Η αιτία του προβλήματος σαφώς και είναι το «Παγκόσμιο Χρηματοπιστωτικό Καζίνο».

Ολοι το βλέπουν και το ομολογούν.Για το οποίο «καζίνο», ο ιδρυτής του «σύγχρονου» κλασσικού καπιταλισμού, στο «Ευαγγέλιο» της Καπιταλιστικής Ιδεολογίας και θεώρησης, «Η γενική θεωρία της Απασχόλησης,του Τόκου & του Χρήματος» J.M.Keynes, είχε προβλέψει από τότε.Εγραφε χαρακτηριστικά το 1936 .(κεφάλαιο 12).

«η εισαγωγή σημαντικού φόρου μεταβίβασης σε όλες τις συναλλαγές θα μπορούσε να αποδειχτεί η χρησιμότερη μεταρρύθμιση με στόχο την άμβλυνση της κυριαρχίας της κερδοσκοπίας επί της επιχειρηματικότητας στις Ηνωμένες Πολιτείες.»

και συνεχίζει στο ίδιο κεφάλαιο.

«Ακόμη και εκτός από την αστάθεια λόγω κερδοσκοπίας υπάρχει η αστάθεια λόγω του χαρακτηριστικού της ανθρώπινης φύσης,ότι μεγάλο μέρος των θετικών μας δραστηριοτήτων,εξαρτάται από την αυθόρμητη αισιοδοξία παρά από μαθηματική προσδοκία είτε πρόκειται για την ηθική είτε για την ηδονή είτε για την οικονομία.»

H Κερδοσκοπία λοιπόν πάνω από την Επιχειρηματικότητα.

Αστάθεια λόγω κερδοσκοπίας και λόγω της ανθρώπινης φύσης…. προφητικά λόγια…!!!

Ομως,το κακό προχώρησε,τα τελευταία 30 περίπου χρόνια,αφού όχι μόνο άνοιξε πόλεμο κατά της επιχειρηματικότητας (που τον κέρδισε κατά κράτος) αλλά άνοιξε πόλεμο κατά των Κρατών και των Ανθρώπων.

Οι κερδοσκόποι άνοιξαν πάλι  πόλεμο, κατά του Ευρώ και της Ευρωζώνης.Τα ίδια που είχε κάνει και ο Soros με την στερλίνα στην Αγγλία το 1992.Τα ίδια που κάνανε στην Ασία το 1997,τα ίδια που κάνανε και στην Ρωσία το 1998….και σε άλλες χώρες…ο κατάλογος μεγάλος. Ετσι αρχίσανε από την ευάλωτη Ελλαδίτσα για να ξεπαστρέψουν εάν μπορέσουν όλη την Ευρώπη.Κάνουμε Οικονομική Επίθεση σε όλες τις Οικονομίες-Χώρες μέσω των Χρηματιστηρίων και των Τραπεζικών Χρηματοπιστωτικών «Προιόντων»…

Είναι βέβαια χαρτιά,δεν είναι «προϊόντα», άϋλοι τίτλοι,αέρας κοπανιστός.

Το προϊόν είναι χειροπιαστό,έχει ύλη,δεν είναι φούσκα…αλλά κάποιοι τα βάφτισαν προϊόντα.Ηταν πιό πιασάρικο,σε μπέρδευε κιόλας…

Οι κερδοσκόποι όλου του κόσμου,δημιούργησαν κατά καιρούς τα σύνθετα Χρηματιστηριακά Προϊόντα.Τώρα ήρθε η στιγμή και πόνταραν κατά της Ελλάδας.Σφοδρότατη μαζική επίθεση…

CDS vs Spreads και στη μέση η Ελλάδα…Συμπληγάδες πέτρες και Βομβαρδισμός μεγατόνων ταυτόχρονα

Και βέβαια στον μέση πάντα της επίθεσης, όταν το μελετήσεις Ιστορικά, έρχεται για να σώσει την «πλούσια ταχυδρομική άμαξα», από τις επιθέσεις των κακών Ινδιάνων-κερδοσκόπων,το Αμερικάνικο Ιππικό…Τζον Γουέην σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ.

ΔΝΤ-Παγκόσμια Τράπεζα και ΟΟΣΑ.Ερχονται σαν σωτήρες της χώρας και μετά…όταν φεύγουν η χώρα είναι ένα ατελείωτο νεκροταφείο.

Γίνονται αυτοί Ζάμπλουτοι και εμείς Νεκροί.Νεκροί,μεταφορικώς και κυριολεκτικώς αφού κι αν υπάρχεις θα  υπάρχεις μόνο για να πληρώνεις την «αέρινη υποτέλεια».

Τα μέτρα που παίρνουν,πάντοτε,δεν είναι για την θεραπεία αλλά για να εξαθλιώσουν περισσότερο τους λαούς.

Οι άνθρωποι που δουλεύουν και παράγουν πραγματικό πλούτο,με αυτό το μεγαλειώδες σε σύλληψη κόλπο παραδίνονται και εξαφανίζονται για να ζήσουν οι Σάϊλοκ και τα Βαμπίρ.

Με αυτόν τον τρόπο,αφού με τον ίδιο ιό θα κολλήσουν και τα άλλα κράτη (ή με κάποιες μικρές παραλαγές) θα «χρεοκοπήσει» η μισή Ευρωζώνη με τη μορφή του Ντόμινο.Μαθηματικώς σίγουρο…

Βέβαια θα μου πείς,Νομισματική Ενωση ήτανε, δεν προχώρησε ποτέ σε Πολιτική οντότητα.Εχουνε δημιουργηθεί και διαλυθεί δεκάδες άλλες στο παρελθόν…στην Σκανδιναβία το 1921,στην Γιουγκοσλαβία το 1991,η Λατινική Νομισματική Ενωση το 1914 κτλ….Δεν υπήρξε ποτέ πραγματική Πολιτική Ενωση…στο φινάλε,φινάλε, ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του,πίσω στα εθνικά νομίσματα.

Φτού και απ΄την αρχή αλλά θα την γλυτώσουμε, θα ζήσουμε…

Είναι όμως εφικτό αυτό το 2011? Και αν Ναί, πόσο θα κοστίσει ? Ποιοί θα πληρώσουν πάλι,τελικώς,το πείραμα της ΟΝΕ ?….Οι λαοί ? οι πολιτικοί ? οι Τράπεζες ?οι Κερδοσκόποι ? ας μην επεκταθούμε,τεράστιο το θέμα.

Τότε λοιπόν, όταν «χρεοκοπήσουν» τα περισσότερα κράτη της Ε.Ε,με το ίδιο τρυκ,τα αρπακτικά θα αρπάξουν τα πάντα…Γή,Κτίρια,Χρυσό,Επιχειρήσεις…ότι έχει υλική υπόσταση.Ολος ο κοινωνικός πλούτος πλέον θα περάσει στα χέρια τους.

Θα ελέγχουν ότι περπατάει,πετάει και κολυμπάει.

Είπαμε, ξεκινάμε επίθεση με αέρα…και τα λάφυρά μας είναι η μαρίνα στον Αλιμο και ο Ναός του Ποσειδώνα στο Σούνιο…

Και τι κάνουμε τότε ? Μπορούμε να προστατευτούμε από αυτές τις επιθέσεις ?

Πολλοί Οικονομολόγοι και Φιλόσοφοι έχουν διατυμπανίσει ότι μία Κοινωνία Δυτικού Τύπου είναι βιώσιμη μόνο με ανάπτυξη.Ενα κράτος,μία κοινωνία που «αναπτύσεται» και οι άνθρωποί της ευημερούν είναι μία «Καλή κοινωνία».Με Βιώσιμη Ανάπτυξη.

Το πολίτευμα-πολιτειακό καθεστώς, δεν το εξετάζω στέκομαι καταρχάς στο οικονομικό σκέλος.Αλλωστε οι δικτάτορες, και οι ολιγαρχίες, ιστορικώς,ήταν τα καλύτερα καθεστώτα για την κυριαρχία του καπιταλισμού.

Τα μέτρα του ΓΑΠ και του ΔΝΤ όμως, (έχει πλέον αποδειχθεί περίτρανα) δεν πρόκειται να φέρουν ανάπτυξη ούτε το 3012. Μόνο ύφεση.Υφεση που αυξάνεται με Γεωμετρική πρόοδο.Φτώχεια, για να καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η λέξη…Μειώνονται τα πάντα…Υποχωρεί το «συνολικό επίπεδο» ευημερίας.Οι περιβόητες ιδιωτικές επενδύσεις που περιμένει η Κυβέρνηση, σαν τους «βαρβάρους» του Καβάφη,δεν πρόκειται να έρθουν.Οι Διεθνείς επενδυτές δεν επενδύουν όποτε θέλεις εσύ αλλά όποτε θέλουν αυτοί.

Εάν όμως θέλουν…

Για τις «κρατικές» επενδύσεις βέβαια δεν γίνεται καν λόγος…Απαγορευμένο θέμα για συζήτηση.Casus Belli.Το τσεκούρι της Τρόϊκας ακούγεται βαρύ…Τα χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων θα ξεπληρώνουν αποκλειστικά τα Χρέη και τα Δάνεια.Ούτε ένα ευρώ για ανάπτυξη…Μέχρι το 3070 θα πληρώνουμε και βλέπουμε…

Το 2010 πολλοί πιστεύουν (και εγώ) ότι θα κλείσει με ύφεση γύρω ή και πάνω από 5%.Οι Ελληνες έχουν υποστεί μία Οικονομική αφαίμαξη άνευ παγκόσμιου προηγούμενου το 2009 και το 2010.Θεραπεία Σοκ για την καταπολέμηση της «άρρωστης» Ελληνικής Οικονομίας.Χιλή και Βολιβία μαζί.Με το παράδειγμα δε,του Πινοτσέτ στη Χιλή διαφέρουμε μόνο στους νεκρούς τους πραξικοπήματος.Στα άλλα «νούμερα» της κατηφόρας έχουμε σίγουρα χειρότερες επιδόσεις…πάμε για πολλά ρεκόρ.Αρνητικά.

Η Ελλάδα όμως, έχει παραγωγή,δεν είναι Ερυθραία, ούτε Μπουρούντι,(συμπαθέστατα κράτη αλλά πολύ φτωχά) και σκοπίμως δεν αναδεικνύεται και ούτε προβάλλεται από τα Μ.Μ.Ε. και την κυβέρνηση.Εχει πλούτο.Είναι μέσα στις 30 πιό πλούσιες χώρες του κόσμου.Νο 28,στο σύνολο του Παγκόσμιου ΑΕΠ για το 2008.Στο κατά κεφαλήν Νο 26.

Σύμφωνα με το world factbook της CIA.

22η σε στρατιωτική Ισχύ και 14η δύναμη μέσα στην ΕΕ.Επίσης καταλαμβάνει την 23η θέση στον δείκτη της ανθρώπινης ανάπτυξης του ΟΗΕ.Εναν πολύ σημαντικό και αξιόπιστο δείκτη με πολύ ζουμί…

Εχει ανταγωνιστικές και καινοτόμες επιχειρήσεις, και πλουτοπαραγωγικούς συντελεστές.Δεν είναι Μπουτάν ούτε Λεσότο…(εξίσου συμπαθέστατοι άνθρωποι).

Είναι πολύ μεγάλες οι Παραγωγικές Δυνατότητες που έχει,διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα,αλλά κάποιοι εσκεμμένως την υποβαθμίζουν και την σαμποτάρουν…(αλλά μην επεκταθώ,αυτό είναι πολύ μεγάλο κεφάλαιο προς συζήτηση).

Πως εξαφανίζονται όλα αυτά σε μία νύχτα ?

Γιατί λοιπόν δεν πέφτουν με τα «μούτρα» να στηρίξουν με νύχια και με δόντια την υπάρχουσα Εθνική Παραγωγή,να αναγεννήσουν παρηκμασμένους κλάδους, και να δημιουργήσουν και καινούριους κλάδους καινοτομίας στην Ελληνική κοινωνία ? Γιατί απαξιώθηκαν και απαξιώνονται κλάδοι όπως π.χ.η Στρατιωτική Βιομηχανία ή τα Ναυπηγεία ? Απολέσαμε ξαφνικά το know-how και θα έρθουν οι ιδιωτικές επιχειρήσεις να μας το μάθουν ? ή δεν έχουμε «μυαλά» και «τεχνίτες» να δουλέψουν ? Είμαστε τόσο διεφθαρμένοι και κοπρίτες και δεν μπορούμε να παράγουμε ? ή δεν υπάρχουν διαθέσιμα κεφάλαια ? Οσο και να το ψάξει κανείς σε ένα συμπέρασμα καταλήγει.

Η επέλαση της Ελεύθερης Αγοράς,(των πολυεθνικών δηλαδή), κατά των Εθνικών Κρατών,δεν επιτρέπει καμία Κρατική Περιουσία.Ούτε καν Κρατική κυριαρχία.Ο Λαός δεν πρέπει να έχει τίποτα.Ακόμα και στα δημόσια πάρκα θα κόβεις εισιτήριο.Κορπορατικός Καπιταλισμός.

Η Ελλάδα μπορεί να έχει Εθνική Παραγωγική Αυτονομία σε πολλούς κλάδους της Οικονομίας.Δεν μπορεί όμως να είναι και να λέγεται Αυτόνομος και Ανεξάρτητος ένας Λαός με 1.000.000 άνεργους και 500.000 υποαπασχολούμενους.Η ανεργία είναι ένα ιδιότυπο καθεστώς σκλαβιάς.Της επιβολής του Κεφαλαίου πάνω στις Κοινωνίες.Το κεφάλαιο θέτει όρους και η κοινωνία υπακούει.Πρέπει πάντοτε να υπάρχουν πρόθυμοι φτηνοί εργάτες,ακόμα και να μπούν για να πολεμήσουν…

Οι ΗΠΑ π.χ., έπρεπε να μπούν στον Β.ΠΠ να παράγουν τανκς και βόμβες για να βγούν από την ύφεση του 1929.Η ανεργία στα χρόνια μετά το Κραχ του 29, είχε φτάσει σε ορισμένες πολιτείες στο εκπληκτικό 25%…!!! Σε άλλες χώρες στο φανταστικό του 33%…!!! Κέρδισαν τον Πόλεμο επειδή είχαν ανεργία όπως ορθώς παρατήρησε ο μελετητής των Οικονομικών του πολέμου, J.K.Galbraith.Η Γερμανία βλέπεις τότε είχε «πλήρη απασχόληση»…δεν περίσσευαν «σκλάβοι» για να μπούν στον πόλεμο.

Η σπείρα της ύφεσης, λοιπόν είναι το πιό φονικό όπλο για την κάθε κοινωνία.ή μήπως δεν είναι ? μήπως τελικά είναι άλλος ο ύπουλος εκτελεστής ?

Μέσα στη δίνη αυτής της ύφεσης, μας έχει τραβήξει το ισχυρό Ευρώ σαν ρουφήχτρα.

Εχουμε χάσει προ πολλού την Νομισματική Ανεξαρτησία μας και αποφασίζουν άλλοι (Ε.Κ.Τ) για το πόσο χρήμα θα  «κυκλοφορεί» στην αγορά.(μεγάλο κόλπο και αυτό χρήζει τεράστιας συζήτησης).

Βλέπεις, η ποσότητα χρήματος είναι δεδομένη σε ένα ερμητικά «κλειστό» νομισματικό Ευρωπαϊκό σύστημα.Αν το βάλεις στην Τράπεζα ή το στέλνεις στην Αντίγκουα… αυτό «αποσύρεται» και έτσι δεν κινεί τα γρανάζια της εγχώριας Ελληνικής οικονομίας.

Αυτή τη στιγμή όλα τα Μετρητά των «πάμπλουτων Ελλήνων» είναι σε Τράπεζες στο Εξωτερικό.Εδώ και 15 μήνες.Από τότε που άρχισε η Υφεση.Από τότε που το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία…λες κάποιοι είχαν ανοικτή επικοινωνία με Μαξίμου…

Προσφέρουν «ζεστασιά» και ρευστότητα σε άλλες τράπεζες, σε άλλες χώρες, αλλά όχι στην Ελλάδα και στους Ελληνες που τα έχουν τόσο ανάγκη…το κεφάλαιο βλέπεις δεν έχει πατρίδα…οι άνθρωποι όμως έχουν.Οι Μεγάλοι Σωτήρες της χώρας είπαμε,έχουν μεταφέρει τα χρήματα στο εξωτερικό και το 98% των Ελλήνων δεν ξέρει αν αύριο θα έχει να φάει…γιατί οι ελάχιστες καταθέσεις που είχε έχουν κάνει προ πολλού φτερά…λεφτά βλέπεις υπήρχαν.Ηταν το κομπόδεμα των μικροκαταθετών.

Τα δις επίσης που χρεώνεται στην καμπούρα του ο Ελληνικός λαός, για το «κλάμπ» των τραπεζών είναι σαν τον πίθο των Δαναϊδων.Οι τρείς μεγάλοι Οίκοι Αξιολόγησης,Fitch,Moody’s,S&P, σαν Οικονομικοί Δικαστές της Γής,αποφάνθηκαν:

-Σκουπίδια οι Ελληνικές Τράπεζες και τα Ελληνικά Ομόλογα-.

Απαιτούνται πιά,πολλά δισεκατομμύρια για να έχουν σαν Κεφάλαια στο Ενεργητικό τους….Χρέωνε λοιπόν την καμπούρα των Ελληνικού λαού αλλά δεν θα πειραχτεί στο παραμικρό το υπάρχων status quo.Οι τράπεζες θα παραμένουν Ιδιωτικές και ο λαός θα πληρώνει.Αυτό βέβαια στη γλώσσα  της Τρούμπας λέγεται Νταβατζιλίκι.

Στα σύγχρονα Οικονομικά, «Στήριξη του Εγχώριου Τραπεζικού Συστήματος»…

Δεν έχουμε λοιπόν «Λάδι» στην Μηχανή μας,σαν Εθνική και Κρατική οντότητα, και η Ε.Ε. δεν μας δίνει ούτε μία σταγόνα.Εχουν στεγνώσει στην Ελλάδα ακόμα και τα γραμματόσημα…

Γιατί δεν «κόβει» περισσότερο νόμισμα για να βοηθήσει αδύνατες οικονομίες της Ευρωζώνης σαν εμάς ρωτάνε πολλοί συμπατριώτες μας.

Πολλοί λένε θα μπορούσε…Ο Ομπάμα άλλωστε γιατί το κάνει ήδη στην Αμερική ?

O Βραζιλιάνος Υπουργός  Οικονομικών Μαντέγκα μάλιστα,παραπονέθηκε πρόσφατα,γιατί ενώ το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας του με τις ΗΠΑ, παρουσίαζε πλεόνασμα υπέρ της χώρας του ύψους 15 δις. δολαρίων ετησίως, μετά την προσπάθεια της Αμερικής να στηρίξει την οικονομία της,…παρουσιάζει έλλειμμα ύψους 6 δις.δολαρίων εις βάρος της Βραζιλίας…!!!! Το βραζιλιάνικο νόμισμα, το ρεάλ, ανατιμήθηκε κατά 39% έναντι του δολαρίου την τελευταία διετία. Θα θέσει το θέμα στη σύνοδο του G20,και θα ζητήσει από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου να ορίσει ότι η χειραγώγηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών αποτελεί επιδότηση των εξαγωγών….!!! Απίθανο…!!

Φοβάται,απαντάει η ΕΚΤ(δήθεν) τον Πληθωρισμό,αλλά εμείς σαν Κοινωνία,στραγγαλιστήκαμε από την Υφεση και την συνεπακόλουθη Ανεργία…Δεν τσακιστήκαμε ακόμα στα βράχια αλλά μας πνίγουν σιγά-σιγά σε κουβά…

Τι είναι λοιπόν πιό τρομακτικό και οδυνηρό για μία Κοινωνία ?

Ο Πληθωρισμός ή η Ανεργία ?

Γράφει ο σπουδαίος αυτός οικονομολόγος, J.K.Galbraith, στο ίδιο βιβλίο για την «Καλή Κοινωνία» για τον Πληθωρισμό.

«Ο πληθωρισμός μπορεί να αυξάνεται ή να μειώνεται ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες.Αυτό λέει η πείρα των περασμένων ετών-ολόκληρων δεκαετιών.Οι τιμές συνεχώς αυξάνονται χωρίς να επακολουθεί καταστροφή ή όπως κοινώς περιγράφεται,υπερπληθωρισμός»….

Με το πρόσχημα λοιπόν ότι πάει να  πάει να προστατεύσει τις άλλες «δυνατές»οικονομίες στην Ε.Ε όπως την Ολλανδία ,τη Φινλανδία,κ.α., η Ε.Κ.Τ. και η Γερμανία ή ίδια,επιβάλλει προγράμματα λιτότητας σε όλους τους Ευρωπαϊκούς Προϋπολογισμούς για να ξορκίσει το Κακό. (χρέος,ανταγωνιστικότητα,πληθωρισμός…).

Μειώνονται στην ουσία όλα τα Διαθέσιμα Εισοδήματα που προκύπτουν από την Εργασία για να στηρίξει αορίστως και ασαφώς το Κεφάλαιο.Ο όρος «Κοινωνικό Κράτος» είναι όρος για Λεξικά του 20ου αιώνα αλλά όχι για το λεξιλόγιο του 21ου αιώνα.

Εις όφελος των ραντιέρηδων και των εισοδηματιών δηλαδή, γιατί είπαμε, αυτοί δεν επενδύουν στην επιχειρηματικότητα και στην απασχόληση….στοιχηματίζουν μόνο.

Με όλες αυτές τις πολιτικές, η Ε.Ε.χτυπάει όλες τις  Ευρωπαϊκές Κοινωνίες,εξαφανίζοντας κάθε έννοια Κοινωνικού Κράτους,σπάζοντας τις κοινωνίες σε χίλια κομμάτια, και τελικώς συνθλίβοντας την Οικογένεια που είναι το συστατικό κύτταρο του Καπιταλιστικού Συστήματος.Ο πυρήνας του.

Το πρόβλημα λοιπόν, φαίνεται να είναι Συστημικό.Είναι το ίδιο το Καπιταλιστικό Σύστημα.Οι ίδιες του οι δομές που είναι (φαινομενικά) ασυνάρτητα χτισμένες,(αλλά πολύ αποτελεσματικές)με σκοπό,την Ικανοποίηση της Απληστίας ανθρώπων (υπάνθρωπων) εις βάρος άλλων ανθρώπων.Δομές που μπερδεύουν και  αποπροσανατολίζουν τον οποιοδήποτε σκεπτόμενο άνθρωπο που προσπαθεί να καταλάβει πως δουλεύει το σημερινό Κοινωνικοοικονομικό σύστημα.

Αλλά είναι ταυτόχρονα τόσο εξαιρετικά χαρτογραφημένες στην απόκτηση και αρπαγή του Παγκόσμιου Πλούτου από πολύ λίγους.Της New World Order.

Η οποία άνοιξε Παγκόσμιο Πόλεμο κατά των Ανθρώπων που θέλουν να Εργάζονται και να Δημιουργούν.Τα Ευρωπαϊκά κράτη φαίνεται ότι δεν μπορούν να προχωρήσουν με τα κόλπα που έκαναν την κ.Θάτσερ και τον κ.Ρήγκαν γνωστούς.Ο Νεοφιλελευθερισμός και η Σχολή του Σικάγο ηθικοί αυτουργοί αυτής της τρέλλας,πέθαναν στις 15-09-2008 με την κατάρευση στην Αμερική τηςLehman Brothers.Στην Ευρώπη και στην Αμερική όμως,τριγυρνάνε ακόμα βαμπίρ και απειλούν να βάλουν ταφόπλακα στα Εθνικά μας Κράτη.

Δεν μπορούμε να παίζουμε πιά με όρους Παγκόσμιας Ασυδοσίας για να δώσουμε λύση.Δεν γίνεται να χρησιμοποιήσουμε τους ίδιους όρους,αφού αυτοί οι ίδιοι όροι, έχουν δημιουργήσει την εκρηκτική σημερινή κατάσταση.Πρέπει να ορίσουμε άλλους όρους.

Να Αυτοθεσμίσουμε ξανά το οικονομικό μας γίγνεσθαι.

Πρέπει να προστατεύσουμε την Εθνική μας Οικονομία και την ίδια την Ελληνική Κοινωνία. Δεν μπορούμε να εξυπηρετούμε συνεχώς μία Απρόσωπη Αγορά.

Η Οικονομία της Αγοράς δεν υπάρχει.Ορος σύγχυσης.Οικονομία της Απάτης υπάρχει.Το σύστημα αυτό είναι βασισμένο σε μία διαρκή παγκόσμια  εξαπάτηση.Σαν μία πυραμίδα.

Είναι ασύδοτο.Δεν υπόκειται σε κανέναν έλεγχο.Ενα σύστημα που έχει αυτοκαταστροφικές τάσεις οι οποίες ζημιώνουν τελικά όλες τις Κοινωνίες του κόσμου.

Οι άνθρωποι στην Ελλάδα όμως,αλλά και σε όλο τον κόσμο, έχουν πρόσωπα, δεν είναι γενικά και αόριστα.Αυτά τα πρόσωπα είναι πλέον απελπισμένα από τα αποτελέσματα αυτής της βαναυσότητας.Η Ελλάδα βιώνει ήδη μία ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ.

H Ε.Ε δεν μπορεί να εξακολουθεί να υπηρετεί τα συμφέροντα των σύγχρονων Νεοφιλελεύθερων και Καπιταλιστών, των σύγχρονων ιμπεριαλιστών και να στρουθοκαμηλίζει επιδεικτικά.Καταστρέφονται ήδη όλα τα Εθνικά κράτη.Εξεγέρσεις παντού.Από το Δουβλίνο και το Λονδίνο εως τη Ρώμη και την Αθήνα.

Οι αφορμές διαφορετικές,οι ατίες όμως παραμένουν οι ίδιες.

Αρα όλοι οι σκεπτόμενοι θα πρέπει να αναρωτηθούν.Θα συνεχίσουμε να προχωράμε με το καπιταλιστικό μοντέλο ή με ένα άλλο κοινωνικοικονομικό μοντέλο ? ένα πραγματικό κοινωνικό (σοσιαλιστικό) μοντέλο ? Που θα πηγάζει από την ίδια την Κοινωνία και θα έχει ουσιαστικό αποδέκτη την ίδια την Κοινωνία ? Με αγαθά και υπηρεσίες που θα είναι κοινωνικές υποχρεώσεις του κράτους απέναντι στους Πολίτες ? Τους Πολίτες που θα συμβάλλουν μέσω της μικρής άμεσης φορολογίας στην πραγματική αναδιανομή του πλούτου και στην εξάλειψη των κοινωνικών ανισοτήτων ?Που θα εργάζονται όλοι, ώστε να παράγουν Κοινωνικό Πλούτο.Εστω και με πολύ χαμηλότερες αμοιβές (τυπικές ίσως),αρκεί όμως η Προστιθέμενη αξία της Εργασίας να μην πηγαίνει στις τσέπες ιδιωτών αλλά στην ίδια την κοινωνία και το κράτος.Αρκεί όλοι να έχουν σπίτι,δουλειά,φαγητό,περίθαλψη.Κοινωνικά αγαθά μή εμπορεύσιμα και διαπραγματεύσιμα

Με Αμεση Δημοκρατία, ουσιαστικό και  βασικό συστατικό της Κυρίαρχης Κοινωνίας.

Που είναι το θεμελιώδες στοιχείο στην έννοια του σοσιαλισμού.Η πραγματική σοσιαλιστική κοινωνία (και όχι φασιστικά κακέκτυπα τύπου Στάλιν,ΕΣΣΔ,και Ελληνικών σαλτιμπάγκων),είναι μια κοινωνία στην οποία όλοι έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν στις αποφάσεις που επηρεάζουν τη ζωή τους.Αυτές οι αποφάσεις συνιστούν μια ευρεία γκάμα θεμάτων, όπως η παραγωγή αγαθών και υπηρεσιών.Η εθνική άμυνα,η υγεία,η παιδεία,το μεταναστευτικό ζήτημα και πολλά άλλα.

Το να χρησιμοποιήσουμε ξανά την «εκπορνευμένη» λέξη,που έλεγε ο Κ.Καστοριάδης, και να της δώσουμε μία Ελληνική Υπόσταση,σύμφωνα με τα Δημοκρατικά Ιδεώδη της Αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας,θα ήταν μία πρόκληση.Θα  ξέφευγε από τα Ελληνικά γεωγραφικά δεδομένα και θα φώτιζε και την υπόλοιπη Ευρώπη.

Στο σταυροδρόμι αυτό που φτάσαμε,θα πρέπει κάποιος να διαλέξει, ή την Αρετή ή την Κακία.Ο τρίτος και ο τέταρτος δρόμος…που ευαγγελιζόταν κάποτε ο ταχυδακτυλουργός, πατήρ του σημερινού πρωθυπουργού, δεν υπάρχει.Ούτε υπήρξε ποτέ. Οι λαγοί δεν συχνάζουν πλέον σε καπέλλα.

Read more at www.tapadaola.com

 

Το χαμηλό συνολικό χρέος της Ελλάδας, η διαχείριση του, η δύσκολη θέση της Γερμανίας & η Ελληνική πραγματικότητα

Amplify’d from www.casss.gr
Μία από τις σημαντικότερες πρόσφατες ειδήσεις ήταν αναμφίβολα η «δήλωση» της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) σχετικά με το ότι, η Ελλάδα έχει ένα από τα μικρότερα συνολικά χρέη (δημόσιο και ιδιωτικό), συγκριτικά με την πλειοψηφία των «δυτικών» χωρών – κάτι που έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν (άρθρα μας: Ο τυφλός γίγαντας, Οι μνηστήρες της Ευρώπης κλπ). Εκτός αυτού η ίδια τράπεζα συμπλήρωσε ότι, η κρίση δανεισμού της Ελλάδας, είναι απόλυτα «διαχειρίσιμη» – ακριβώς λόγω των χαμηλών συνολικών χρεών της

Εν τούτοις, η συγκεκριμένη είδηση δεν προβλήθηκε – παρά την τεράστια σημασία της, με βάση την οποία εντελώς αδικαιολόγητα οδηγηθήκαμε στην «κατοχή» του ΔΝΤ. Αντίθετα, τα ΜΜΕ εστίασαν την προσοχή τους σε μία άλλη τοποθέτηση της κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών, η οποία ισχυρίσθηκε ότι, για την άνοδο των επιτοκίων (spreads) των δημοσίων ομολόγων των χωρών της ΕΕ, ευθύνονται από κοινού η Γερμανία και η Γαλλία – επειδή προκλήθηκε από την «επιμονή» τους να συμμετέχουν οι «αγορές», σε ενδεχόμενη «μερική» διαγραφή απαιτήσεων (haircut) από κάποιες υπερχρεωμένες χώρες (κατά την άποψη μας μία εντελώς άδικη κατηγορία, αφού τα επιτόκια έχουν ακολουθήσει από πολύ καιρό πριν ανοδική πορεία).   

 

Φυσικά, από την πλευρά της BIS, είναι εύλογη η «ενοχοποίηση» κάποιων κρατών, για την αύξηση των επιτοκίων των κρατικών ομολόγων (σε επίπεδα που ξεπερνούν εγκληματικά το ρυθμό ανάπτυξης). Όμως, γιατί αλήθεια «συστοιχίζονται» τα ΜΜΕ με τη θέση της, παρά την εύλογη «απαίτηση» των Γερμανών και των Γάλλων, να συμμετέχουν οι δανειστές σε μία ενδεχόμενη διαγραφή χρεών;

 

Τόσο οι Γάλλοι, όσο και (ιδιαίτερα) οι Γερμανοί, λειτουργούν με υπερβολική ιδιοτέλεια, αναπτυσσόμενοι εις βάρος των Ευρωπαίων-εταίρων τους. Εν τούτοις όμως, δεν είναι λογικό να «καταδικάζονται» εκ των προτέρων όλες οι ενέργειες τους, χωρίς προηγουμένως να αναλύονται διεξοδικά. Σε μία τέτοια περίπτωση, όταν δηλαδή δεν κρίνονται αντικειμενικά, αλλά με προκατάληψη, απλά ενισχύεται ο εμφύλιο πόλεμος, στον οποίο αναμφίβολα στοχεύουν οι εχθροί της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης.          

 

Εκτός αυτού, γιατί αλήθεια «υποβαθμίζονται» τα πλεονεκτήματα της χώρας μας, σε σχέση με τους λοιπούς «εταίρους» της, οι οποίοι είναι πολύ περισσότερο χρεωμένοι; Μήπως επειδή εξυπηρετούνται κάποιοι άλλοι σκοποί, οι οποίοι ταιριάζουν, ταυτίζονται καλύτερα, με τους αντίστοιχους των επιδόξων κατακτητών της, όπως αυτοί εκπροσωπούνται από τους συνδίκους του διαβόλου; Ή μήπως απλά προγραμματίζεται η έξοδος της από την Ευρωζώνη η οποία, συνοδευόμενη με μία μεγάλη υποτίμηση του νέου νομίσματος της (30-50%), θα εκτίνασσε σε δυσθεώρητα επίπεδα τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος της;

 

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Η σκιώδης διακυβέρνηση μας προφανώς γνωρίζει την «καθαρή θέση» της χώρας μας, όπως εύκολα συμπεραίνεται από τη βιασύνη της να «εκκαθαρίσει» τις ΔΕΚΟ από οφειλές και δαπάνες (ύψος αμοιβών και αριθμός των εργαζομένων, διαγραφή των χρεών τους προς το Ελληνικό Δημόσιο κλπ) – πριν ακόμη «δρομολογήσει» τη λεηλασία τους, δια μέσου της εξαγοράς τους από τις πολυεθνικές-εντολοδόχους της (κατ’ ευφημισμό, ονομάζονται «αποκρατικοποιήσεις»).

 

Μήπως λοιπόν για τον ίδιο αυτό λόγο αυξάνει παραδόξως και τις τιμές πώλησης των κοινωφελών, κερδοφόρων εταιρειών του δημοσίου, οι οποίες λειτουργούν με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, ενώ είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο; (όπως για παράδειγμα της ΔΕΗ;). Όλοι φυσικά συμφωνούμε με τον περιορισμό της σπατάλης στις ΔΕΚΟ, ακόμη και με την αύξηση της κερδοφορίας τους – αρκεί όμως τα «έσοδα» τους να μην καταλήξουν στα ταμεία των πολυεθνικών, των τοκογλύφων και των συνδίκων τους.  

 

Συνεχίζοντας, η Ελλάδα είναι μία από τις ελάχιστες «δυτικές» χώρες, οι οποίες διαθέτουν ακόμη μεγάλη δημόσια περιουσία (περί τα 300 δις €), ανεκμετάλλευτο, ενδεχομένως πλούσιο υπέδαφος, ελάχιστο συνολικό χρέος (252% του ΑΕΠ, όταν στη Μ. Βρετανία ξεπερνάει σήμερα το 500%), καθώς επίσης πολύ κερδοφόρες κοινωφελείς εταιρείες, στην ιδιοκτησία του κράτους (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ, ΔΕΗ κλπ). Επίσης, σημαντικούς τομείς στην Οικονομία της (τουρισμός, ναυτιλία, ποιοτικά γεωργικά προϊόντα), οι οποίοι δεν έχουν ουσιαστικά το φόβο του μισθολογικού ανταγωνισμού, εκ μέρους των αναπτυσσομένων χωρών (Κίνα, Ινδία, Ρωσία κλπ) – όπως συμβαίνει με τις γερμανικές και άλλες βιομηχανίες. 

 

Επομένως είναι σε θέση, όπως πολύ σωστά αναφέρει η BIS στην τριμηνιαία της έκθεση (13.12.10), να διαχειρισθεί το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της αρκεί βέβαια να στηριχθεί στην ανάπτυξη, η οποία αποτελεί το μοναδικό δρόμο μείωσης των δημοσίων χρεών, με την ταυτόχρονη αύξηση των ιδιωτικών (το κράτος έχει μεγαλύτερα φορολογικά έσοδα, λόγω αύξησης του ΑΕΠ, ενώ οι επιχειρήσεις επενδύουν δανειζόμενες, λόγω των ευοίωνων προοπτικών κερδοφορίας τους). Γιατί λοιπόν επιλέγεται από την κυβέρνηση μας ο εντελώς αντίθετος δρόμος – ο οποίος οδηγεί, μέσα από μία ύφεση άνευ προηγουμένου, στην ολοκληρωτική καταστροφή της χώρας μας;

 

Περαιτέρω, τι εμποδίζει αλήθεια την Ελλάδα να αγωνισθεί για τη διαγραφή μέρους των χρεών της (30-40%) όταν, αφενός μεν οι νέοι κάτοχοι των ομολόγων της τα έχουν αποκτήσει ήδη με έκπτωση (discount), ύψους έως και 30%, αφετέρου δε προέρχονται από τα τοκογλυφικά επιτόκια των προστατευομένων της BIS – καθώς επίσης από την εκτεταμένη διαφθορά, η οποία «συμβαδίζει» με την υπερβολική κερδοφορία (κερδοσκοπία) των πολυεθνικών θηρίων (Siemens κλπ); Πόσο μάλλον αφού «συνηγορούν», υπέρ της συμμετοχής των δανειστών σε ενδεχόμενες διαγραφές χρεών, οι ηγετικές δυνάμεις της ΕΕ,  η Γερμανία και η Γαλλία, ενώ τυχόν χρεοκοπία της χώρας μας θα «πυροδοτούσε» μία ασφαλιστική βόμβα μεγατόνων;

Read more at www.casss.gr

 

Προβληματισμός και ανησυχία για την «έκρηξη» των χρεολυσίων

Amplify’d from www.naftemporiki.gr

Προβληματισμός και ανησυχία για την «έκρηξη» των χρεολυσίων

Ισχυρό προβληματισμό προκαλεί στο υπουργείο Οικονομικών η αναμενόμενη «έκρηξη» των χρεολυσίων στη διετία 2014-2015, όταν συμπίπτουν οι λήξεις παλαιών ομολόγων, που κατέχουν οι θεσμικοί επενδυτές, αλλά και σχεδόν το σύνολο των δανείων από το μηχανισμό βοήθειας, ύψους 110 δισ. Ευρώ.

Το ύψος των χρεολυσίων στη συγκεκριμένη περίοδο φτάνει στα 145 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 77,5 δισ. ευρώ, αποτελούν λήξεις παλαιών ομολόγων και τα 67,5 δισ. ευρώ είναι οι λήξεις από τα δάνεια μέσω του μηχανισμού στήριξης.

Το πρόβλημα που καλούνται να αντιμετωπίσουν από σήμερα το υπουργείο Οικονομικών και η τρόικα, αφορά στον τρόπο κάλυψης των συγκεκριμένων δανειακών αναγκών, καθότι τότε δεν θα υφίσταται μηχανισμός στήριξης και όλες οι δανειακές ανάγκες θα καλύπτονται από τις αγορές.

Βασική προϋπόθεση αποτελεί η ραγδαία πτώση των spreads, ώστε το κόστος του δανεισμού να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα, πέριξ του 5% για τη δεκαετία, ώστε να είναι εξυπηρετήσιμα τα νέα δάνεια, διαφορετικά η οικονομία θα οδηγηθεί ξανά στο φαύλο κύκλο.

Το γεγονός όμως ότι σήμερα που η Ελλάδα είναι εκτός αγορών το spread των δεκαετών ομολόγων είναι στις 900 μονάδες βάσης, και για να καταστεί εφικτή η προσφυγής τις αγορές πρέπει να υποχωρήσει κάτω από τις 200 μονάδες βάσης, δείχνει ότι ο δρόμος είναι μακρύς και οι ανησυχίες τεράστιες. Τροφοδοτούνται επίσης σενάρια περί παράτασης της βοήθειας προς την Ελλάδα και μετά το έτος 2013, που επισήμως διαψεύδονται από το ΥΠΟΙΚ και την τρόικα, γιατί η παραδοχή τους θα σήμαινε προεξόφληση της αποτυχίας του «μνημονίου».

Τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται είναι η επιμήκυνση της διάρκειας των δανείων του μηχανισμού, προς τα έτη 2016 και 2018 που δεν είναι ιδιαίτερα φορτωμένα από τις εκδόσεις των προηγουμένων ετών ή η συνέχιση της παροχής οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα, μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης.

Εφιαλτικά στοιχεία για χρεολύσια και τόκους

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών για την πορεία των δανειακών αναγκών του δημοσίου, στα επόμενα χρόνια προκαλούν ανησυχία, αφού η ένταξη στο μηχανισμό στήριξης οδήγησε στην παροχή μεσοπρόθεσμων δανείων, που επιβαρύνουν τις υποχρεώσεις των προσεχών ετών, ενώ αν η Ελλάδα δανειζόταν από τις αγορές, με μακροπρόθεσμα (δεκαετή) ομόλογα, θα είχε την ευχέρεια της κατανομής των λήξεων σε βάθος χρόνου.

Όμως, στην παρούσα φάση, η εικόνα των μελλοντικών υποχρεώσεων είναι η ακόλουθη:

– Το 2011 λήγουν ομόλογα αξία 35,3 δισ. ευρώ, και η Ελλάδα μέσω του μηχανισμού στήριξης θα λάβει 40 δισ. ευρώ.

– Το 2012 λήγουν ομόλογα αξίας 40,5 δισ. ευρώ, και από το μηχανισμό στήριξης η Ελλάδα θα λάβει 24 δισ. ευρώ, ενώ θα εκδώσει στις αγορές ομόλογα 35 δισ. ευρώ.

– Το 2013 λήγουν ομόλογα ύψους 34,1 δισ. ευρώ και αλλά και δάνεια ύψους 6,2 δισ. από το μηχανισμό στήριξης, σύνολο 40,3 δισ. ευρώ. Η βοήθεια από το μηχανισμό στήριξης την ίδια χρονιά θα είναι μόλις 8 δισ. ευρώ.

– Το 2014 λήγουν ομόλογα ύψους 40,6 δισ. ευρώ, αλλά και δάνεια του μηχανισμού στήριξης ύψους 28,6 δισ. ευρώ, ενώ πλέον έχει λήξει η παροχή οικονομικής βοήθειας. Συνεπώς η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει από τις αγορές ποσό ύψους, άνω των 70 δισ. ευρώ, με την προσθήκη και του ελλείμματος.

-Το 2015 λήγουν ομόλογα προερχόμενα από τις αγορές, αξίας 36,8 δισ. ευρώ και δάνεια από το μηχανισμό στήριξης ύψους 38,9 δισ. Ευρώ ανεβάζοντας τις δανειακές ανάγκες σε επίπεδα πάνω από 75 δισ. ευρώ, χωρίς να υπάρχει μηχανισμός στήριξης.

Παράλληλα αύξηση δραματική παρουσιάζουν και οι τόκοι αποπληρωμής του χρέους, αφού:

– Το 2010 εκτιμώνται ότι θα αυξηθούν σε 12,9 δισ. ευρώ, ή στο 5,6% του ΑΕΠ.

– Το 2011 αυξάνονται κατά 2 δισ. ευρώ, και διαμορφώνονται σε 14,9 δισ. ευρώ ή στο 6,6% του ΑΕΠ.

– Νέα αύξηση σημειώνουν το 2012 που φτάνουν σε 17,1 δισ. ευρώ ή στο 7,5% του ΑΕΠ.

– Το 2013 οι πληρωμές τόκων αυξάνονται σε 18,9 δισ. ευρώ, ή στο 8,1% του ΑΕΠ.

– Το 2014 οι τόκοι υπολογίζονται ότι θα φτάσουν σε 19,94 δισ. ευρώ και στο 8,2% του ΑΕΠ.

Read more at www.naftemporiki.gr