ΕΛΛΗΝΕΣ – Panx Romana

Στο σχολείο κουρδισμένα παιδιά
στο στρατό σου αλλάζουν τα μυαλά
σε κάνουν πολίτη με το δικό τους τρόπο
ένα ρομπότ με το δικό τους νόμο.

Ένα εργάτη μηχανή
δίχως καριέρα και ζωή
που δέχεται διαταγές
χωρίς αρνήσεις και φωνές.

Ολοι χωρισμένοι σε παρατάξεις
κόμματα και κοινωνικές τάξεις
εμφύλιος πόλεμος για κορόϊδα
ζώα με παρωπίδες για το κόμμα.
Όλοι φοράνε παρωπίδες
ζούνε με πλαστικές ελπίδες
υποσχέσεις στην αράδα
για μια κάποτε μεγάλη Ελλάδα

Και λέν’ πως είναι Έλληνες
πως είναι Δημοκράτες
απόγονοι του Περικλή
ζήτω οι αυταπάτες.

Ε! Ε! Έλληνα είσαι σκουλήκι
η Ακρόπολη δεν σου ανήκει
Ε! Ε! Έλληνα τί λες για όλα αυτά;
Σε δουλεύουν κανονικά.

Advertisements

Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί

«Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί»
——
Στίχοι: Καββαδίας Νίκος
Μουσική: Μικρούτσικος Θάνος

Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Ο Γουίλι ο μαύρος θερμαστής από το Τζιμπουτί
όταν από τη βάρδια του τη βραδινή σχολούσε
στην κάμαρά μου ερχότανε γελώντας να με βρει
κι ώρες πολλές για πράγματα περίεργα μου μιλούσε

Μου ‘λεγε πώς καπνίζουνε στο Αλγέρι το χασίς
και
στο

Άντεν
πώς
χορεύοντας

πίνουν την άσπρη σκόνη
κι έπειτα πώς φωνάζουνε και πώς μονολογούν
όταν η ζάλη μ’ όνειρα περίεργα τους κυκλώνει

Μου ‘λεγε ακόμα ότι είδε αυτός μια νύχτα που ‘χε πιει
πως πάνω σ’ άτι εκάλπαζε στην πλάτη της θαλάσσης
και πίσωθε του ετρέχανε γοργόνες με φτερά
σαν πάμε στ’ Άντεν μου ‘λεγε κι εσύ θα δοκιμάσεις

Εγώ γλυκά του χάριζα και λάμες ξυραφιών
και του ‘λεγα πως το χασίς τον άνθρωπο σκοτώνει
και τότε αυτός συνήθιζε γελώντας τρανταχτά
με το ‘να χέρι του ψηλά πολύ να με σηκώνει

Μες στο τεράστιο σώμα του είχε μια αθώα καρδιά
κάποια νυχτιά μέσα στο μπαρ Ρετζίνα στη Μαρσίλια
για να φυλάξει εμένα από έναν Ισπανό
έφαγε αυτός μια αδειανή στην κεφαλή μποτίλια

Μια μέρα τον αφήσαμε στεγνό απ’ τον πυρετό
πέρα στην ʼπω Ανατολή να φλέγεται να λιώνει
θεέ των μαύρων, τον καλό συγχώρεσε Γουίλ
και δώσ’ του εκεί που βρίσκεται λίγη απ’ την άσπρη σκόνη
———————-

Η Σοφία Σακοράφα ζητά το προφανές : “Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους”

Αθήνα, 22 Δεκεμβρίου 2010
Σ/Ν Υπ. Οικονομικών
Κύρωση του κρατικού προϋπολογισμού οικ. Έτους 2011

ΟΜΙΛΙΑ

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Ένα σημαντικό ερώτημα που καταρχήν πρέπει να απαντηθεί είναι γιατί φτάσαμε έως εδώ.
Και το “ως εδώ” περιλαμβάνει και αυτόν το φετινό, κατ’ όνομα προϋπολογισμό.
Συνοπτικά αναφέρω ότι στο δυτικό καπιταλισμό, από τη δεκαετία του 70, η ιδιοκτησία είναι έμμεση.
Οι ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής δεν έχουν ονοματεπώνυμο.
Είναι το περίφημο χρηματιστηριακό κεφάλαιο (funds), που αποπροσωποποιεί σε σημαντικό βαθμό την ιδιοκτησία, αφού δεν είναι κάτοχος παραγωγικών μέσων.
Προτεραιότητά του δεν είναι η υπεραξία του προϊόντος, αλλά οι δανειακές ανάγκες, τα πλεονάσματα, αφού δουλειά τους είναι να εμπορεύονται χρήμα.
Αυτό λοιπόν που παρουσιάζεται προσχηματικά σαν ανήθικη δραστηριότητα, σαν φούσκα,
δεν είναι παρά η πιο ανεπτυγμένη μορφή του δυτικού καπιταλισμού.

Το τζογάρισμα, δηλαδή, πάνω στο απόλυτο φετίχ, στο χρήμα.
Ωστόσο, ακόμη κι έτσι, ο δυτικός καπιταλισμός έχει ανάγκη από παραγόμενες υπεραξίες, από αγαθά δηλαδή.
To γεγονός ότι η μεγαλύτερη ασφάλεια για το ευρώ είναι η γερμανική παραγωγή βιομηχανικών προϊόντων,
Το γεγονός ότι οι Η.Π.Α. βασίζονται στην παραγωγή αξιόπιστων στρατιωτικών συστημάτων,
αποδεικνύουν ότι η βάση είναι πάντα η υπεραξία στο εμπόρευμα.Όταν το χρήμα δε βασίζεται σε αυτήν, τότε απλώς η οικονομία καταρρέει.
Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό δράμα της Ελλάδας.
Δεν δημιουργεί και δεν παράγει σχεδόν καμία υπεραξία.
Χάθηκε το τρένο της βιομηχανικής επανάστασης,
χάσαμε το τρένο της τεχνολογίας, και εδώ και καιρό, δυστυχώς, χάνουμε και το τρένο της πράσινης οικονομίας.

Αυτή είναι η κυρίαρχη αιτία της τεράστιας κρίσης στην πατρίδα μας.Γιατί έγινε αυτό ;
Η απάντηση βρίσκεται στην ιστορική διαδρομή και στα πολιτικά δεδομένα της χώρας μας.
Η αστική τάξη της Ελλάδας υπήρξε παρασιτική και κρατικοδίαιτη και ποτέ δεν υπηρέτησε τον ιστορικό της ρόλο, που είναι η ορθολογική παραγωγή.
Και βέβαια είναι τεράστια η ευθύνη που έχουν και τα κόμματα εξουσίας, αφού η μεν ζητούσε και τα δε την ταϊζανε με αντάλλαγμα τη διατήρηση τους στην εξουσία.
Ένα πλέγμα, με συγκοινωνούντα δοχεία, με μόνιμο τροφοδότη το δανεισμό, ο οποίος κάλυπτε την παταγώδη αποτυχία κομμάτων και κυρίαρχης τάξης να αναπτύξουν αυτοδύναμα τη χώρα.
Αυτό το στρεβλό μοντέλο, με δεκανίκια την υποφορολόγηση του κεφαλαίου, την καταλήστευση των ταμείων και την καταστροφή παραδοσιακών παραγωγικών δομών, όπως η γεωργία, έφεραν τα σημερινά αποτελέσματα.
Ελλείμματα, δημόσιο χρέος, ανύπαρκτη παραγωγική βάση.
Είναι σαφές ότι όποια ανάλυση ενοχοποιεί το δημόσιο υπάλληλο, το κόστος εργασίας, τα κοινωνικά κεκτημένα δεν είναι απλώς ψεύτικη, αλλά είναι και πολιτικά χυδαία.
Γιατί είναι πολιτική χυδαιότητα να πληρώνει αυτός που δε φταίει και την απόφαση αυτή να την παίρνουν
χέρι-χέρι, αυτός που φέρει τη βαρύνουσα πολιτική ευθύνη,
με αυτόν που φέρει τη βαρύνουσα οικονομική ευθύνη.Το δεύτερο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι αν, με δεδομένη αυτήν την κατάσταση και επίσης με δεδομένη την παγκόσμια οικονομική κρίση, η προσφυγή στο ΔΝΤ ήταν μονόδρομος.
Κατά την άποψή μου, κατηγορηματικά όχι, η προσφυγή στο ΔΝΤ δεν ήταν μονόδρομος.
Σε καμιά περίπτωση δεν αρκούν τα ελλείμματα για να οδηγηθεί μια χώρα σε χρεοκοπία.
Το έλλειμμα της ευρωζώνης, των ΗΠΑ, ακόμη χειρότερα της Ιαπωνίας το αποδεικνύουν.
Ναι, λένε κάποιοι, όμως η Ελλάδα δεν έχει μόνο υψηλά ελλείμματα έχει και υψηλό δημόσιο χρέος.

Στοιχεία ΔΝΤ:
Το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι στο μέσο όρο της Ευρωζώνης
Η χώρα μας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
είτε από άγνοια, είτε από σκοπιμότητα αφέθηκε και έγινε το επίκεντρο κερδοσκοπικών επιθέσεων.
Αυτή είναι η πραγματικότητα, τη ζήσαμε. Αυτή είναι η αλήθεια.
Η πολιτική κρίση του καθενός αφορά στο εάν αυτό έγινε από άγνοια ή σκοπιμότητα.
Θα δείξει η ιστορία εάν η κυβέρνηση υπήρξε αφελής και ακούσια χειραγωγούμενη,
ή εάν υπήρξε ο άλλος πόλος μιας συμφωνίας με καταστρεπτικές συνέπειες για το λαό και τη χώρα μας.
Συνέπειες που, κατά την άποψή μου, δεν υπήρξαν το αποτέλεσμα μιας επιλογής,
αλλά το ζητούμενο μιας πολιτικής.
Και φτάνουμε στο σήμερα και στη συζήτηση του προϋπολογισμού.
Ένας προϋπολογισμός, που είναι το πιο απτό αποτέλεσμα της καταστροφής που υφίσταται η χώρα μας και ο λαός μας.
Που είναι προϋπολογισμός χώρας με μειωμένη κυριαρχία.
Ένας προϋπολογισμός που καλούνται να επωμισθούν μεν οι Έλληνες πολίτες, αλλά αποτελεί φιρμάνι του ΔΝΤ, που απλώς και μόνο το επικυρώνει η Βουλή.
Ένα φιρμάνι που την επομένη κιόλας μέρα θα ανατραπεί προς το χειρότερο.
Και το κρίσιμο ερώτημα είναι
υπάρχει άλλος δρόμος;

Υπάρχει.

Πάρτε παράδειγμα άλλης, σοβαρής, πολιτικής.

Ουγγαρία. Μέλος της Ε.Ε.
Δεν μιλάμε για καμιά επαναστατική διαδικασία.
Η συντηρητική κυβέρνηση Όρμπαν είπε όχι στο ΔΝΤ, αλλά:
επέβαλε για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά ύψους 0,45% στα ακαθάριστα έσοδα των τραπεζών,
έκτακτη φορολογία 5,2% στα συμβόλαια των ασφαλιστικών εταιριών
και έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες.
Και σε αυτό το σημείο κυρίες και κύριοι συνάδελφοι καταθέτω μια πρόταση, τακτικού χαρακτήρα, και απευθύνομαι σε όλες τις πρωτοπόρες δυνάμεις του τόπου.
Καταθέτω μια πρόταση και απευθύνομαι σε όλους τους πολίτες που τους βομβαρδίζουν, επιβάλλοντας το πλέον φασιστικό δίλημμα : ή καταστροφή ή αιματηρή λιτότητα.
Μόνο που αυτό το δίλημμα έχει κοινό παρανομαστή.
Γιατί οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν είναι τα λογιστικά νούμερα, που ακόμη και αυτά δε βγαίνουν,
αλλά οι άνθρωποι.Επί του πρακτέου λοιπόν η πρότασή μου είναι:

Η Δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου του δημοσίου χρέους, κατά τα πρότυπα του Εκουαδόρ.
Δε μιλάω δηλαδή στη βάση υποθέσεων,
αλλά στη βάση μιας εφικτής και ήδη εφαρμοσμένης λύσης από το 2006.

Αυτή η Επιτροπή αποτελείται από ειδικούς, από διεθνείς προσωπικότητες υψηλού κύρους.
Και δε μιλώ μόνο για Επιτροπή πεφωτισμένων, αλλά για επιτροπή ειδικών, που με τη συνδρομή των εργαζομένων θα δημιουργήσουμε ένα ενιαίο μέτωπο ανασυγκρότησης.
Την Επιτροπή συνδράμουν τα όργανα του κράτους, το υπουργείο Δικαιοσύνης, Οικονομικών, το Γενικό Λογιστήριο, το Ελεγκτικό Συνέδριο, νομικοί, ορκωτοί λογιστές, συνταγματολόγοι.Σκοπός της επιτροπής είναι ο εξονυχιστικός λογιστικός έλεγχος του διεθνούς και εγχώριου χρέους, το τονίζω, από τη μεταπολίτευση και μετά.
Εξετάζει όλες τις συβάσεις που αφορούν σε όλους τους τομείς. (Επισημαίνω απλά τις τερατώδεις συμβάσεις των υπερχρεωμένων ολυμπιακών αγώνων).
Όλα τα διμερή δάνεια που σύναψε η χώρα μας.
(Τονίζω ιδιαίτερα αυτά που δίνονταν για να υποστηριχθεί δήθεν η αγορά προϊόντων αιχμής, όπως η Ζίμενς και τα εξοπλιστικά προγράμματα).
Εξετάζει κάθε τι που αφορά στο δανεισμό και ανοίγει προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, όλων των εμπλεκομένων.
Σκοπός μας να “ξεσκονίσουμε” τους λογαριασμούς μας.
Σκοπός η πολυσυζητημένη διαφάνεια.
Να βρούμε ποιό κομμάτι αυτού του χρέους είναι προϊόν διαφθοράς.
Επομένως παράνομο ή απεχθές.Και το αρνούμαστε.Άρνηση του απεχθούς χρέους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.

Στο Εκουαδόρ αποτελούσε το 70 % του χρέους υπό τη μορφή ομολόγων.
Και σε όσους βιαστούν να πουν ότι το Εκουαδόρ είναι μια τελείως διαφορετική χώρα, απαντώ ότι,
αυτή η διαφορά αποτελεί και το στρατηγικό μας πλεονέκτημα.
Το Εκουαδόρ, όπως πολύ χαρακτηριστικά αναφέρει ο οικονομολόγος Ερίκ Τουσέν, που υπήρξε μέλος αυτής της Επιτροπής,
δεν έχει καν δικό του νόμισμα, κατά συνέπεια είναι πολύ πιο εκτεθειμένο στις διεθνείς αγορές,
το ΑΕΠ του είναι στο 12% του ελληνικού
και το κατά κεφαλήν εισόδημα στο 10% του ελληνικού.

Απέναντι δε, στην απειλή για εκβιασμό των αγορών, απαντάμε πάλι με την πραγματικότητα.
Πουθενά στην πράξη δεν έχει επιβεβαιωθεί αυτός ο εκβιασμός, ούτε στη Ρωσία το 1998, ούτε και στην Αργεντινή το 2001!
Η αναγκαία, η ζωτική προϋπόθεση για αυτήν την πολιτική επιλογή είναι να υπάρχει πολιτική βούληση με ένα διαφορετικό προσανατολισμό.
Σε αυτή την κατεύθυνση συντάσσομαι με όλες τις πρωτοπόρες προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, γιατί είναι οι μόνες που μπορούν να πλαισιωθούν από τον κόσμο της εργασίας και του μόχθου για τη συγκρότηση ενός μετώπου με μία άλλη λογική:
Μία άλλη λογική που δεν είναι πλέον εάν μπορεί η Ελλάδα να πληρώσει το δημόσιο χρέος της , αλλά τί πρέπει να πληρώσει η Ελλάδα από το δημόσιο χρέος της.Αυτή τη λογική θεωρώ σαν απαρχή μιας διαφορετικής στρατηγικής αντίληψης.

Την απευθύνω και σε αυτούς που δηλώνουν υπέρμαχοι της διαφάνειας,

Και σε αυτούς που είναι υπέρμαχοι ενός άλλου κόσμου, σαν την αναγκαία προϋπόθεση δικαίου και δικαιοσύνης.

Η Λιάνα Κανέλλη στη βουλή για τον προϋπολογισμό.

«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, σε αυτόν τον προϋπολογισμό εγώ θα σας μιλήσω μόνο για την πατρίδα και με αριθμούς, γιατί υποτίθεται ότι ο προϋπολογισμός αφορά την πατρίδα. Και δεν υποτίθεται απλώς, οφείλει να είναι έτσι, ακόμη και με αυτές τις συνθήκες, ακόμη και με τον τρόπο με τον οποίο συζητάμε σήμερα, ακόμη και με αυτούς τους παράλληλους μονόλογους που δεν παίρνουν απαντήσεις. Σας καλώ ευθέως –την Κυβέρνηση, ευθέως όμως- να απολογηθείτε εντός του ελληνικού Κοινοβουλίου, εντός εκτός Προϋπολογισμού, για τη συνειδητή απεμπόληση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Δεν μπορούμε να παίξουμε άλλο το παιχνίδι. Ξέρουμε ότι κάνατε διάψευση για τις μυστικές συμφωνίες με τους Τούρκους. Ε, δεν θα σας μιλήσω για τις μυστικές, σας μιλάω για τις φανερές. Δεν θα ασχοληθώ ούτε καν με τον κ. Νταβούτογλου, ο οποίος δηλώνει: «Μα, ποιες; Εμείς ήδη κάνουμε μπίζνες στο Αιγαίο με το Γιώργο». Και εδώ μιλάμε για τις Ένοπλες Δυνάμεις κι εδώ μιλάμε για τις επενδύσεις κι εδώ μιλάμε για τον τρόπο με τον οποίο παραγγέλνετε υποβρύχια που γέρνουν. Δίνετε 30 τρισεκατομμύρια δραχμές από το 1998. Τριάντα τρισεκατομμύρια δραχμές έχετε δώσει.

Τριάντα τρισεκατομμύρια δραχμές -να ακουστεί αυτό εδώ το νούμερο- για να φυλάξετε τι και πώς; Τι δεν φυλάσσεται; Να πούμε την αλήθεια. Με τη συνέργια των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας στην αλληλοδιαδοχή των δύο κομμάτων από το 1982 μέχρι σήμερα αρνείστε και δεν έχετε πάρει καμία θέση -γι’ αυτό σας εγκαλούμε- για την αποκλειστική οικονομική ζώνη που περιλαμβάνει το Καστελόριζο. Δεν μπορείτε να το χρησιμοποιείτε επικοινωνιακά το Καστελόριζο. Δεν μπορεί να έχετε αδρανήσει. Δεν χρειάζεται πολεμοκαπηλική αντίληψη και το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.

Ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι με βάση το δίκαιο της θάλασσας από το 1982 μέχρι σήμερα η αποκλειστική οικονομική ζώνη συνεπάγεται πολύ συγκεκριμένα κυριαρχικά δικαιώματα. Δικός σας άνθρωπος είναι ο Κουλουμπής και δεν μιλάω ούτε μόνο για τις γεωτρήσεις, ούτε για τα πετρέλαια, ούτε για το θησαυρό, ούτε για την πραγματικότητα ότι αυτός ο τόπος είναι πλούσιος και έχει λεφτά. Δεν θα μιλήσω για τον Κουλουμπή και για τον Μπάμπουρα, ούτε για το Λεβιάθαν. Δεν λέω λέξεις τυχαίες. Ο Μπάμπουρας είναι περιοχή πετρελαϊκών κοιτασμάτων στο Βόρειο Αιγαίο και ο Λεβιάθαν είναι περιοχή με κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου, μεταξύ Κύπρου, ελληνικών χωρικών υδάτων, Αιγύπτου και Ισραήλ. Και έρχεστε σήμερα και μιλάτε για φτώχεια, για τούτο για εκείνο για το άλλο.

Ξοδεύετε να φυλάξετε την Καταχάρ, το Νταρφούρ. Στο Νταρφούρ και στο Σουδάν ποιοι κάνουν επένδυση, κύριοι της Κυβέρνησης; Κάνουν οι μεγάλες πολυεθνικές. Τι θέλετε να μας πείσετε; Ότι είναι εκσυγχρονιστική πολιτική αυτή τη στιγμή και σωτήρια για τη χώρα; Ο Πρωθυπουργός σας έρχεται σε μόνιμη αντίφαση. Δεν μπορεί το Σάββατο να σας λέει στην κοινοβουλευτική ομάδα ότι όλα γίνονται για την πατρίδα και την Ελλάδα για να παραμείνει ανεξάρτητη και ελεύθερη, όταν είναι ο ίδιος άνθρωπος ο οποίος άπειρες φορές από πριν από τις εκλογές μέχρι σήμερα μιλάει για μειωμένη εθνική κυριαρχία συνειδητά και με τη ψήφο του ελληνικού λαού.

Δεν μπορείτε το Καστελόριζο να μην μπορείτε να το υπερασπιστείτε στο επίπεδο της οικονομικής ζώνης, να έχετε πάρει απόφαση, χωρίς να μιλάμε για casus belli. Προσέξτε, εδώ δεν σας μιλάω για casus belli, σας μιλάω για αποκλειστική οικονομική ζώνη. Γιατί δεν είναι μόνο τα κοιτάσματα. Είναι πολλαπλές οικονομικές δραστηριότητες. Και ξέρετε πάρα πολύ καλά τι σημαίνει το οικόπεδο δώδεκα το ισραηλινό στην περιοχή. Έτσι αφήνετε την πατρίδα ακάλυπτη και έρχεστε μετά εδώ και ξοδεύετε, πότε για τους μετανάστες, πότε για τους αγωγούς, πότε για το ένα και πότε για το άλλο.

Πού είναι λοιπόν οι πραγματικές και ουσιαστικές παρεμβάσεις; Ξοδεύουμε τον άμπακο. Ο ελληνικός λαός πληρώνει τα πάντα, για απειλή από την Ανατολή, μετά απειλή από το βορρά και από κάτω το μεγάλο κεφάλαιο με όλα τα ιμπεριαλιστικά του σχέδια, με στρατηγείο τη Θεσσαλονίκη, με Σούδα, με Άκτιο, με στρατόπεδο διεθνών προδιαγραφών στις Σέρρες, με το Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών του ΝΑΤΟ. Συμμετείχαμε στα πάντα. Δεν μπορείτε παρά να θυμηθείτε μια ρήση. Είτε σας αρέσει είτε όχι στην ιστορία έχουν γραφτεί πράγματα που δεν αλλάζουν.

Αυτή είναι η αντίληψή σας για τις Ένοπλες Δυνάμεις που μας φέρνετε έναν Προϋπολογισμός που λέει ότι κάνετε οικονομία; Να πούμε την αλήθεια στον ελληνικό λαό. Μεταθέτετε στην πραγματικότητα σε επόμενες χρήσεις προϋπολογισμών τμήμα από τα χρέη. Τι κάνατε πραγματικά; Καταστρέψατε –όπως συμβαίνει και με το σύνολο του ελληνικού λαού- την ποιότητα, τη ζωή, τις συντάξεις, κλείσατε και δύο νοσοκομεία των στρατιωτικών και εκεί φτάσατε.

Σας είπε ποτέ το ΚΚΕ να μην δώσετε; Πού να τα δώσετε; Να τα δώσετε σε πολίτες θητείας που παίρνουν 8 ευρώ και κουβαλούν τις ευχητήριες κάρτες, εκ των πραγμάτων, γιατί αυτή είναι η δουλειά τους.

Φτιάξατε μια δομή Ενόπλων Δυνάμεων, η οποία είναι κυριολεκτικά υποστηρικτική των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων σε αυτό που ο Νταβούντογλου –δώδεκα χρόνια δεν μπορεί να καμώνεστε ότι δεν ξέρετε- λέει στο βάθος την ουσία των πραγμάτων ότι η Ανατολική Μεσόγειος, δηλαδή τα δικά μας εθνικά κυριαρχικά συμφέροντα σε πρώτο βαθμό, είναι το κεντρικότερο γεωστρατηγικό, γεωπολιτικό, οικονομικό σημείο στον εξελισσόμενο κόσμο της Ευρασίας. Και τι κάνετε;

Έχετε τσακίσει το ηθικό στις Ένοπλες Δυνάμεις. Στην πραγματικότητα τσιράκια αλλότριων συμφερόντων, εκ των πραγμάτων, οι αξιωματικοί, με συζητήσεις εδώ μέσα κατάπτυστες για μια χώρα που θέλει να είναι εθνικά κυρίαρχη, ανάμεσα στην άδεια του περιπτέρου, στη σύνταξη για κάποιον που δεν έχει, στο κλείσιμο των νοσοκομείων και στη αφαίρεση των γυναικολογικών προδιαγραφών από ένα νοσοκομείο. Αυτά καθόμασταν και συζητούσαμε. Τις τριακονταπενταετίες, τα τρία ευρώ πάνω, τα τρία ευρώ κάτω. Και σε μεταξύ κρουνοί τα λεφτά στους δανειστές κυρίως, γιατί το μεγαλύτερο ποσό το έχετε δανειστεί από τη Γερμανία.

Έτσι, ξεπουλήσατε και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Πού είναι η εθνική πολιτική σας σε αυτά τα πράγματα, η υποστηρικτική πολιτική, για να μπορείτε να μιλάτε για πατρίδα, την ίδια ώρα που μιλάτε για απεμπολημένα κυριαρχικά δικαιώματα και με φόντο το Καστελόριζο προσκαλείτε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;

Δεν λέτε αλήθεια και σε πάρα πολλά άλλα πράγματα, όπως για στρατηγικούς τομείς αυτής της χώρας. Γιατί αν τους βάλετε δια των οικονομικών ζωνών της ανοχής σας και της απάθειάς σας στο θαλάσσιο χωράφι των ελληνικών συμφερόντων, τότε βεβαίως μπορείτε να το παίζετε ειρηνιστές και να λέτε ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, ενώ στην πραγματικότητα θα εννοείτε τους μεγάλους καρχαρίες, τις πολυεθνικές. Εκεί το πάτε. Η CHEVRON είναι. Σας το είπε ο Morningstar, ο Υφυπουργός για την ενέργεια των Ηνωμένων Πολιτειών, ο κ. Αυγερινός. Όχι ο δικό σας, ο συμπαθέστατος κατά τα άλλα πολιτικός, αλλά ο αμερικάνος. Βρείτε τα πρώτα στην οικονομική ζώνη, δηλαδή κάντε πίσω εκεί που πρέπει και μετά θα χαράξουμε σύνορα.

Ξέρετε, ο Στάλιν έλεγε –και μη φοβάστε, μην ανατριχιάζετε, δεν πλανώνται φαντάσματα εδώ μέσα- ότι πρέπει να είναι κάποιος πάρα πολύ γενναίος για να είναι δειλός στον Κόκκινο Στρατό.

Βγαίνει ο κ. Δρούτσας και λέει «ούτε γρατζουνιά στα κυριαρχικά δικαιώματα». Λέγονται μεγάλα πράγματα. Στο ζήτημα της οικονομικής ζώνης δεν υπάρχει casus belli, δεν είναι καν διατυπωμένο. Bussiness plan είναι. Τι κάνατε γι’ αυτό; Τι κάνατε για την ελληνική αμυντική βιομηχανία; Πουλάτε τα πάντα σε ιδιώτες. Όταν πουλάτε και αυτά τα κομμάτια τότε η μειωμένη εθνική κυριαρχία είναι όντως μια αλήθεια εκ στόματος Πρωθυπουργού. Αλλά, μειωμένη εθνική κυριαρχία χωρίς από κάτω ο λαός να γνωρίζει.

Όπως για παράδειγμα δεν γνωρίζει ότι το μεγαλύτερο ποσοστό γης, που βγαίνετε και μιλάτε και λέτε τούτα και εκείνα, στη χώρα, το έχει ο ΟΣΕ. Ο ΟΣΕ έχει τη μεγαλύτερη γη. Γι’ αυτό μιλάτε για τουρισμό και για τουριστικό σιδηρόδρομο. Γι’ αυτό σας φαίνονται πολλά να παίρνει κάποιος 1600 και 1800 ευρώ όταν δουλεύει από τη δεκαετία του 1970 στον ΟΣΕ, στις ράγες, μέχρι σήμερα. Τριάντα χρόνια και είναι πολλά τα λεφτά; Που το βρήκατε γραμμένο αυτό; Στα υποβρύχια που γέρνουν;

Για να σας πω πώς φέρεστε στις Ένοπλες Δυνάμεις και πώς αντιμετωπίζετε το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας, τελειώνω με δύο φράσεις. Κρατείστε τις καλά στο κεφάλι σας, γιατί είναι πραγματικές πληροφορίες. Στα πλαίσια της οικονομίας κόψατε το δωρεάν γάλα στο στρατό, σε στρατιωτικούς των σχολών. Κόψαμε το γάλα στο στρατό. Εγώ ντρέπομαι! Πηγαίνετε στη Vivartia και στους άλλους, στο καρτέλ γάλακτος, να πάρετε με χορηγό γάλα για τις Ένοπλες Δυνάμεις.

Κλείνετε δύο στρατιωτικά νοσοκομεία –αν αυτό το θεωρείτε εξαιρετικά υγειές- έχετε κληρωτούς με οκτώ ευρώ και παραγγείλατε και έξι φρεγάτες για να τις χρησιμοποιήσετε πού; Στη Σομαλία; Εσείς που έχετε συμμετάσχει και στο σχέδιο του ΝΑΤΟ να εκπαιδεύονται οι εθνικοί στρατοί για την αντιμετώπιση των διαδηλώσεων και των εκδηλώσεων;

Δεν σπέρνετε για να θερίσετε θύελλες. Σπέρνετε εκείνη την ανασφάλεια που θα χρειαστεί μια σπίθα για να αποκτήσει έννοια η πατρίδα, έξω από τις δημόσιες σχέσεις και τις επικοινωνίες. Για την ώρα δεν έχει καταργηθεί η έννοια και ούτε πρόκειται να την καταργήσετε. Με ψεύτικα διλλήματα δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η ιστορία. Σας το είχα ξαναπεί και την προηγούμενη φορά. Σας το λέω και κάθε φορά που συζητάμε για τις Ένοπλες Δυνάμεις. Όταν δεν μπορείτε να στηρίξετε ως σάρκα εκ της σαρκός σας τον ένστολο Έλληνα στο εικοστό πρώτο αιώνα και τον κάνετε μισθοφόρο, μην ψάχνετε να βρείτε πόσο πάει το κλειδί της κερκόπορτας. Μην το ψάξετε…
Θα το βρείτε σε ξεπουλημένα από την πατρίδα πολύ φθηνά γαλόνια.»

Από τα πρακτικά της βουλής

Συγκλονιστικό, απίθανο, καταπληκτικό. Μια νέα εφεύρεση σάς υπόσχεται ραχάτι, τεμπελιά και αραλίκι!

Σύντομα η αυτόματη φραπεδιέρα θα διατίθεται και με ενσωματωμένο αυτόματο αναπτήρα των 10.000 αναμάτων, με ασημένια λαβή που θα συνδέεται με ένα κλιπ με τη χοντρή μέση σας, για ν΄ ανάβει τα μάλμπορο και τα κάμελ σας με ένα μόνο κοίταγμα…

Η μπαλάντα του μαλάκα – Γιώργος Σαρρής

Η μπαλάντα του μαλάκα
Γιώργος Σαρρής

Με τον καφέ στο χέρι φεύγω σφαίρα στη στάση
να τρέξω να προλάβω λεωφορείο και μετρό
με σπρώχνουνε και σπρώχνω, μα ποιός δίνει βάση
μια κόλαση η πόλη κι ένα άγχος τρελό
Τ’ακούω στο γραφείο, δυό λεπτά αργοπορία
και φτύνω πάλι αίμα το πλάνο να βγεί
Πουλάω αγοράζω, σκέτη μονοτονία
κυλάει η ζωή σαν ψέμα κι άκρη ποιός θα βρεί

Κι εγώ εδώ να νιώθω όλο και πιο μαλάκας
που όλο εγώ πληρώνω το λογαριασμό
με την ψυχή στο στόμα μια ζωή της πλάκας
κι απόψε τάχω πάρει και θα εκραγώ,θα εκραγώ

Κι απόψε δεν σε είδα, χρόνος δεν περισσεύει
μας έχει πάρει η μπάλα και μας πάει γκρεμό
βρεγμένη θες σανίδα, ρε ψυχή ποιός σε κλέβει
στη μύτη σου από κάτω ρίξε βλέφαρο
Γυρίζω μες τη νύχτα, στην tv οι ειδήσεις
γραβάτες ,ταγεράκια,χαβαλές,καυγάς
Καρέκλες ,υπουργεία,ψάξε βρες να το λύσεις
Ριάλιτυ και χρήμα και κουτσομπολιά

Κι εγώ εδώ να νιώθω όλο και πιο μαλάκας
που όλο εγώ πληρώνω το λογαριασμό
με την ψυχή στο στόμα μια ζωή της πλάκας
κι απόψε τάχω πάρει και θα εκραγώ,θα εκραγώ