Ενόσω λύνουν το πρόβλημα, παραμένουν σταθερά αδρανείς μπροστά στη νέα πραγματικότητα…

Συνηθίζουν το «πρόσωπο του τέρατος», συνυπάρχουν μαζί του καθημερινά
Δειλοί μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα…
Κώστας Βάρναλης, (από το «Η Ταβέρνα»)

Πού θάμα;

Αργοπεθαίνει όποιος…

Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλά σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο από το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουρητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει την βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.
Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνά τις μέρες του παραπονούμενος για την τύχη του ή την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις, όταν θυμόμαστε πάντοτε ότι για να είσαι ζωντανός χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη από το απλό γεγονός της αναπνοής…

Π. Νερούντα

25 Μαρτίου εις το διηνεκές

25η Μαρτίου 1821 (Εθνική Εορτή)

Την ημέρα αυτή τιμούμε τους ήρωες της επανάστασης του 1821 που έδωσαν την ζωή τους ώστε η Ελλάδα να είναι μια ελεύθερη χώρα.

Από τις 29 Μαΐου του 1453 και για 4 αιώνες οι Έλληνες ζούσαν κάτω από την τουρκική κατοχή.

Πολλοί από τους Έλληνες της εποχής εκείνης δεν άντεχαν τον τουρκικό ζυγό και είχαν καταφύγει στα βουνά.

Αυτοί ήταν και οι πρωτεργάτες της επαναστάσεως.

Στις 25 Μαρτίου του 1821 στην μονή της Μέγιστης Λαύρας στα Καλάβρυτα, ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, σήκωσε το λάβαρο της επανάστασης.

Τότε άρχισε επίσημα η Ελληνική Επανάσταση που οδήγησε μετά από πολλούς αγώνες και θυσίες, στην ελευθέρωση και αναγνώριση του Ελληνικού κράτους το 1830 με τη συνθήκη του Λονδίνου.

Συνθήκη που υπέγραψαν στις 22 Ιανουαρίου του 1830 η Αγγλία, η Γαλλία και η Ρωσία.

Δύο χρόνια μετά, στις 14 Αυγούστου 1832, ορίστηκαν και τα σύνορα της Ελλάδας να φτάνουν μέχρι την νοητή γραμμή που έχει άκρα τον Παγασητικό και τον Αμβρακικό κόλπο.

Τον Δεκέμβριο του έτους αυτού αποδέχτηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία αυτή την απόφαση και από τότε ξεκινά η πορεία του Νέου Ελληνικού Κράτους.

Στις 15 Μαρτίου 1838 συγκεκριμένα, με το διάταγμα 980, καθιερώθηκε επίσημα η 25η Μαρτίου ως παντοτινή, «εις το διηνεκές», εθνική εορτή των Ελλήνων.

Την ίδια χρονιά έγινε και ο πρώτος επίσημος εορτασμός.

Τελέστηκε δοξολογία στον ναό της Αγίας Ειρήνης, στην οδό Αιόλου.

Πλήθος κόσμου είχε μαζευτεί και ανάμεσα τους ήταν και οι αγωνιστές της επανάστασης, οι οποίοι αποθεώθηκαν.

Μετά τη δοξολογία, στήθηκε γλέντι στην πλατεία Κλαυθμώνος.

Το βράδυ άναψαν φωτιές στην Ακρόπολη.

Στον Λυκαβηττό στήθηκε ένας φλεγόμενος σταυρός, που έφερε την φράση «ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ».

Μια συνοπτική περιγραφή της γιορτής που μας διασώζει ο Ρήγας Παλαμήδης:

«Η τελετή εγένετο μεθ’ όλης της πομπής και επισημότητας- είχον δε συνέλθει ενταύθα άπασαι σχεδόν αϊ δημοτικοί αρχαί της Αττικής και πλήθος λαού των περιχώρων μετά των σημαιών, όπλων και τύμπανων ώστε η πόλις των Αθηνών παριστά μέχρι της εσπέρας της επιούσης το θέαμα μεγαλοπρεπούς και τερπνής πανηγύρεως, εν πλήρει τάξει και ησυχία τελούμενης». Μπροστά στα Παλαιά Ανάκτορα, στη σημερινή Πλατεία Κλαυθμώνος, ο Δήμος Αθηναίων είχε στήσει αψίδα γιορταστική και εκεί άρχισε, μετά την Δοξολογία, το μεγάλο γιορταστικό πανηγύρι, με χορούς και τραγούδια. Έβρεξε κατά την ημέρα αυτή. Ήταν μια ελαφρά βροχή που κράτησε πέντε περίπου ώρες, αλλά το γεγονός αυτό δεν μείωσε την εορταστική διάθεση.Η αιφνίδια αυτή μεταβολή του καιρού, έλεγαν παλιοί αγωνιστές, ήταν ανάλογη μ’ εκείνη της 25ης Μαρτίου του 1821, που είχε πέσει επίσης ημέρα Παρασκευή.

Γερμανός ανταποκριτής που παρακολούθησε τις εκδηλώσεις αφιερώνει αναλυτικό ρεπορτάζ.«Κατά την τριετή παραμονή μου στην Ελλάδα, δεν έτυχε να ζήσω παρόμοιες σκηνές ενθουσιασμού και διθυραμβικών εκδηλώσεων όπως εκείνη την ημέρα της 25ης Μαρτίου που γιορτάστηκε για πρώτη φορά ως Εθνική Εορτή του Ελληνισμού στην Εκκλησία της Αγίας Ειρήνης στην Αθήνα.Οι Αρβανίτες είχαν κατεβεί με τις σημαίες τους από τα βουνά τους, οι αγρότες της περιοχής έκαναν παρέλαση με τα νταούλια και το ζουρνά τους αθρόοι στην πόλη, οι συντεχνίες με τα λάβαρα των επαγγελμάτων τους άφηναν χαρούμενοι τις μεταξένιες σημαιούλες τους να κυματίζουν στον αέρα.Ένα ολόκληρο δάσος από σημαίες πλαισίωνε την άμαξα του βασιλέα που στις εννέα η ώρα το πρωί προχωρούσε πανηγυρικά προς την εκκλησία της Οδού Αιόλου ενώ ο λαός ξέσπαγε απ΄ όλες τις πλευρές σε ενθουσιώδεις ζητωκραυγές καθώς έβλεπε το βασιλικό ζεύγος ντυμένο ελληνικές λαϊκές φορεσιές».

 

Περιοδικό «Ιστορία εικονογραφημένη», τ. 345, Μάρτ. 1997

Μεταπολίτεση. Τίτλοι Τέλους…

Ποιος Francis Ford Coppola;

Σειρά τώρα έχει η

ΝΕΑ ΤΑΙΝΙΑ: Στο έλεος των δανειστών.

Τίτλοι Τέλους…

 

Ο Ισοκράτης για την δημοκρατία…

Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.

Image

Καληνύχτα Ελλάδα… Τα δύσκολα έρχονται τώρα.

ρώταγα

κι εσύ που μ´έλεγες απαισιόδοξο

τώρα κάνε μου μια χάρη, δες τις ημερομηνίες σ´αυτά εδώ τα τουίτς…

Verba volantscripta manent. Τα δύσκολα έρχονται τώρα…

Η ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΗ

ΘΡΙΑΜΒΟΣ

Δεν είναι πτώχευση είναι πιστωτικό γεγονός…

αλλά στ´άλήθεια…

κι εγώ λέω να τυπώσω μερικούς καζαμίες για την επόμενη τριετία…

όμως τώρα πια τα ξέρουμε όλα…

και θα καπνίσουμε…

θα καπνίσουμε πολύ «όπιο», για να μην πονέσει…

ρε φαντασία μου πλανεύτρα…

είχαν προηγηθεί μάχες…

αλλά και

κι εγώ ρωτούσα

ψυχραιμία

κι αυτοί θα συνεχίζουν να…

και να

αλλά

και με το νανούρισμα

έκλεισα τα μάτια, να ονειρευτώ…

και βλέπω πως…

πια…

και που´σαι

γι αυτό λοιπόν προσοχή

και μην ξεχνάς