Ιππεύοντας την Ελλάδα #FreeGreece

Τι υπέροχο άθλημα η ιππασία! Άλογο και άνθρωπος αποτελούν μαζί ένα οργανικό σύστημα, το οποίο λειτουργεί σε τέλεια αρμονία· σε τέλεια Αριστοτελική ομόνοια!

Πρέπει όμως να ελέγχεις εάν ιππεύοντας έχεις την σωστή θέση πάνω στη σέλα. Πρέπει επίσης να στηρίζεσαι σωστά πάνω στους αναβολείς, έτσι ώστε να μεταδίδεις τα σήματα επικοινωνίας με τα πόδια σου στο ωραίο άσπρο σου άλογο, σε σημείο του σώματός του που μπορεί να τα αντιληφθεί.

Έτσι μόνον μπορεί να αντιδράσει ανάλογα σε ό,τι του ζητάς. Εάν δεν έχεις σε πλήρη έλεγχο το σώμα και τις κινήσεις σου όταν βρίσκεσαι πάνω στη σέλα, τότε θα μπερδέψεις τα μηνύματα που θέλεις να περάσεις στο ωραίο άσπρο άλογό σου.

Το αποτέλεσμα; Και το ωραίο σου άλογο θα αγχώσεις και τον έλεγχο θα χάσεις.

Μετά από μερικές μέρες εξάσκησης είσαι έτοιμη ή έτοιμος γιά ένα μεγάλο πείραμα. Το πρώτο μέρος του πειράματος τούτου γίνεται με το άσπρο άλογό σου, το οποίο έχεις ήδη μάθει να ιππεύεις αρκετά καλά.

Βρίσκεις λοιπόν έναν κάθετο τοίχο από μπετόν-αρμέ, περίπου 4-5 μέτρα ψηλό, τον οποίον σημαδεύεις ιππεύοντας το άσπρο άλογό σου από απόσταση περίπου 200 με 300 μέτρα. Ξεκινάς με τριποδισμό και ελέγχεις τον τελικό καλπασμό του ωραίου αλόγου σου, έτσι ώστε να κτυπήσεις τον τοίχο με ταχύτητα 60 περίπου χιλιόμετρα την ώρα.

Λοιπόν; Τι έγινε; Κατάφερες σύγκρουση με τον τοίχο;

Μάλλον όχι. Εκτός βέβαια εάν το άλογό σου είναι λιγάκι προς το γκρίζο και τελείως παλαβό…

Το δεύτερο μέρος του πειράματος τούτου απαιτεί μία κόκκινη Ducati 900 SS. Τι θαύμα τεχνολογίας είναι τούτο; Με την ιταλική της φινέτσα, πράγματι είναι ένα χάρμα οφθαλμών.
 
Βρίσκεις λοιπόν τον ίδιο κάθετο τοίχο από μπετόν-αρμέ, τον περίπου 4-5 μέτρα ψηλό, τον οποίον σημαδεύεις και πάλι από απόσταση περίπου 200 με 300 μέτρα, τώρα όμως ιππεύοντας την ωραία κόκκινη Ducati 900 SS. Ξεκινάς με μία ελαφριά σούζα, αλλά πάλι ελέγχεις την τελική σου ταχύτητα, έτσι ώστε να κτυπήσεις τον τοίχο με 60 περίπου χιλιόμετρα την ώρα.

Μπαμ!

Λοιπόν; Τι έγινε; Πόσο καιρό είσαι στο νοσοκομείο; Η ασφάλεια πλήρωσε την ζημιά που έκανες στον τοίχο;

Και η κόκκινη Ducati 900 SS; Έγινε παλιοσίδερα, σωστά;

Τουλάχιστον εσύ είσαι ακόμα ζωντανός, έτσι; Ελπίζω να φορούσες κράνος μοτοσυκλετιστή, ναι;

Τώρα, χάρι στο πείραμα αυτό, μετά από πολλούς φρικτούς πόνους, ίσως έχεις αρχίσει πιά να καταλαβαίνεις κάτι περί συστημάτων. Άλογο και άνθρωπος μαζί αποτελούν ένα οργανικό σύστημα, το οποίο λειτουργεί σε τέλεια αρμονία.

Το ίδιο και ο άνθρωπος πάνω στην κόκκινη Ducati 900 SS. Μαζί αποτελούν ένα οργανικό–μηχανικό σύστημα, το οποίο επίσης μπορεί να λειτουργεί σε τέλεια αρμονία, εκτός αν βρεθεί ξαφνικά μπροστά του εκείνος ο κάθετος τοίχος από μπετόν-αρμέ, 4-5 μέτρα ψηλός.

Συμφωνούμε λοιπόν πως η μετάβαση από το καθαρά οργανικό σύστημα, άνθρωπος–άσπρο άλογο, στο μικτό οργανικό–μηχανικό σύστημα, άνθρωπος–κόκκινη Ducati 900 SS, μεταβάλει την συμπεριφορά του συστήματος. Αυτή είναι μία βασική αρχή της φύσης των συστημάτων.

Αλλάζοντας την δομή ενός συστήματος αλλάζει την συμπεριφορά του. Αλλάζοντας όμως τον άνθρωπο στο σύστημα, δεν πρόκειται να αλλάξει την συμπεριφορά του συστήματος.

Αλλάζοντας τον άνθρωπο, ούτε η συμπεριφορά του άσπρου αλόγου θ’αλλάξει, ούτε η συμπεριφορά της κόκκινης Ducati 900 SS θ’αλλάξει· τουλάχιστον όχι αισθητά. Το αποτέλεσμα θα είναι περίπου πάντα το ίδιο και γιά το πρώτο (άσπρο άλογο) μέρος του πειράματος και γιά το δεύτερο (κόκκινη Ducati 900 SS) μέρος του πειράματος.

Η βασική τούτη αρχή της φύσης των συστημάτων ισχύει γιά όλα τα συστήματα πάνω στη Γη. Ισχύει ακόμη και γιά τα πολιτικά συστήματα.

Γιατί λοιπόν η Ms. Vanessa Andris μας λέει ότι αρκεί να αλλάξουμε τον άνθρωπο στο σύστημα γιά να λυθούν όλα τα προβλήματα της Ελλάδος; Είναι μήπως διότι εργάζεται γιά την World Bank Group;

Ms. Andris starts her argument well, rather factually. But very quickly, metaphysics creeps in her arguments, i.e., «the devil they know», as well as Platonic dualism, i.e., «speak to the heart, not the head».

What if she has Mr. Dalaras classified among «truth-tellers and prophets»? Deep down, Ms. Andris means well in sketching her Greek-hero character:
«… Come on, get up, pay up, open up the trades, and let’s get back to excellence, to creating something lasting to be proud of, and to celebrating life».

Γιά όσους δεν έχουν καιρό γιά το άρθρο της, ορίστε η ατάκα της: «What Greece really needs now is a new hero». Ποιός όμως πραγματικά πιστεύει πως «Η γνώση θα μας δώσει την δύναμη που μας λείπει», όταν μέσα στην νεοελληνική πιάτσα, ναι τούτη την πιάτσα που τόσο γραφικά περιγράφει η Ms. Andris, την κάθε καινούργια πληροφορία γιά το νυν πολιτικό σύστημα την θεωρούν ‘αμπελοφιλοσοφία’;

Όχι μόνον στην νεοελληνική πιάτσα μέσα στην Ελλάδα και στην Κύπρο, αλλά και σε όλη την νεοελληνική πιάτσα του πλανήτη, παγκόσμια δηλαδή. Όλος ο ελληνικός μας κόσμος ψάχνει, όπως ακριβώς και η Ms. Andris, τον ήρωα-ηγέτη, ναι αυτόν με τον τσαγανό (sic!), που θα σώσει την Ελλάδα και την Κύπρο.

Πάντα έτσι την πατάμε. Δεν έχουμε καταφέρει μέχρι στιγμής να σχεδιάσουμε ένα πολιτικό σύστημα που να ταιριάζει στο έθος μας, στις δικές μας ανάγκες, ως έθνος Ελληνίδων και Ελλήνων. Από το 1821, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος έχουν πολιτικά συστήματα που τους επιβάλλονται από άλλους.

Πως; Με τον ηγέτη που καπελώνει την ελληνική κοινωνία και πολιτική, διότι έχει δήθεν λέει τσαγανό…

Αχ, με τον καιρό, πως τα έχει καταφέρει η Πυθία να γίνει η όποια Αρχιεπισκοπή και η Κίρκη ο Γέροντας Παΐσιος με λίγο Mr. Dalaras μέσα; Και δεν έχει σημασία πόσο πολύ οι νέοι χρησμοί ή προφήτες μιλούν ενάντια ή υπέρ του έθνους μας και της πατρίδας μας.

Διότι το πως μας «πουλήθηκε το συγκεκριμένο παραμύθι» δεν έχει καμμία απολύτως σημασία. Εκείνο που μετράει είναι το πως έχαψε το συγκεκριμένο παραμύθι η νεοελληνική μας πιάτσα, ίσως διότι θεωρεί την κάθε καινούργια πληροφορία και γνώση αμπελοφιλοσοφία· εκτός βέβαια αν είναι από το
Huffington Post…

Πάρε γιά παράδειγμα την διαφορά μεταξύ οικονομίας και χρηματιστικής. Ο Αριστοτέλης μόνο, όχι σε ένα, όχι σε δύο, όχι σε τρία, αλλά σε τέσσερα από τα διασωθέντα βιβλία του, μας επισημαίνει πως: όταν η χρηματιστική αρχίζει να κυβερνάει την οικονομία, αντί να είναι εργαλείο η χρηματιστική της οικονομίας, τότε όχι μόνον η οικονομία, αλλά και όλο το κοινωνικο-πολιτικό σύστημα καταρρέει.

Και η νεοελληνική πιάτσα απαντά: «Αριστοτέλης; Χαα, αμπελοφιλοσοφία!» Και η οικονομική θεωρία του Δημοκρίτου; «Η ποιά;» ρωτάει η πιάτσα με θυμό και αμηχανία.

Δεν μπορεί, οι του ΔΝΤ πρέπει να ξέρουν πιό καλά από τον Αριστοτέλη και τον Δημόκριτο. Ίσως, αλλά τι μας λένε τα εμπειρικά δεδομένα και οι αριθμοί επί τούτου;

Και η άδεια τσέπη μας; Τι μας λέει η άδεια τσέπη μας;


Οι Dr. Knudsen και Δρ. Κοντογιώργης βλέπουν την μεταπολίτευση ως μία ολοκληρωτική επιστροφή του πολιτικού συστήματος στο καθεστώς της φαυλοκρατίας-κομματοκρατίας του β’ ημίσεως του 19ου αιώνα. Το σημερινό ελληνικό κράτος είναι ευθέως υπόλογο γιά την αποδόμηση του ιστορικού ελληνισμού και την παραρτηματική πρόσδεση της ελληνικής κοινωνίας στο ηγεμονικό σύμπλεγμα της Δύσης.

Η δεσποτική κομματοκρατία, που άρχει στην Ελλάδα έως σήμερα, δεν αντιμετωπίζει την ελληνική κοινωνία ως την αιτία της ύπαρξης του κράτους,
αλλά ως έναν άσπονδο εχθρό, που απειλεί το κεκτημένο της πολιτικής τάξης. Η κομματική δε αντιπαλότητα απλά αποτελεί ένα επιμέρους ζήτημα, που αφορά στη νομή του ελληνικού κράτους.

Οι πολιτικές της κομματοκρατίας παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρον. Όλες τους κατατείνουν στο να εγκιβωτίζουν την ελληνική κοινωνία σε ένα καθεστώς ασφυκτικού ελέγχου και στη διέλευση του βίου της από τη διαπλοκή και τη διαφθορά: εθνική ανεξαρτησία, μετανάστευση, περιβάλλον, οικονομία κλπ.

Επίσης τεράστιο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άρνηση της πολιτικής τάξης να άρει το καθεστώς της κομματοκρατίας. Διότι έτσι μεταβάλλει το κράτος σε δυνάστη της κοινωνίας, υποστηρίζεται ιδεολογικά με διατυπώσεις ενοχοποίησης της κοινωνίας, π.χ., «όλοι μαζί τα φάγαμε», ή με το επιχείρημα ότι η κοινωνία ζούσε υπεράνω των δυνατοτήτων της χώρας κ.α.

Εντούτοις, μελέτες που εκπονήθηκαν σε ανύποπτη στιγμή, δηλώνουν ότι δεν ζούσαμε υπεράνω των δυνατοτήτων μας, ό,τι και να λέει το Huffington Post. Απεναντίας, εάν το κράτος επιδείκνυε μία στοιχειώδη προσήλωση στη δημόσια αποτελεσματικότητα και επολιτεύετο με πρόσημο το κοινό συμφέρον, το κατά κεφαλήν εισόδημα των Ελλήνων θα ήταν ανάλογο εκείνου των Σκανδιναβών.

Είναι μάλλον ‘ουτοπικό’ λοιπόν να αναμένει κανείς την υπέρβαση της δυναστικής κομματοκρατίας, με πρωτοβουλία της ίδιας της πολιτικής τάξης.
Επείγει, μας λέει ο Δρ. Κοντογιώργης: 

(α) να ανασυγκροτηθεί το πολιτικό σύστημα, με γνώμονα την εγκαθίδρυση μιας θεσμικής ισορροπίας μεταξύ κοινωνίας και κράτους. Και η θεσμική τούτη ισορροπίας δεν είναι εφικτή απλά με την εναλλαγή των φορέων της κομματοκρατίας στην εξουσία.

Συμφωνεί δηλαδή ο Δρ. Κοντογιώργης πως αλλάζοντας τους άνθρωπους στο σύστημα, δεν πρόκειται να αλλάξει την συμπεριφορά του συστήματος. Αλλάζοντας δηλαδή τον Jeffrey με τον Σαμαρά, δεν θα αλλάξει καθόλου την αποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος της Ελλάδος.

Δεν έχω κάτι προσωπικό με τους ανθρώπους. Μιά χαρά είναι αλλά, τόσο ξέρουνε, τόσο κάνουνε, μιάς και είναι πιστά προϊόντα και οι δυό τους της δεσποτικής κομματοκρατίας της Ελλάδας και της Δύσης.

Είναι αναγκαία λοιπόν η θεσμική ενσωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας και, σε κάθε περίπτωση, η συνεκτίμηση της κοινωνικής μας βούλησης, στην πολιτική διαδικασία. Απαιτείται γιά τούτο να θεσμοθετηθούν πρακτικές συναγωγής της συλλογικής μας βούλησης και η ανάρτησή της στο πολιτικό διάλογο, έτσι ώστε να αποτελέσει διακύβευμα των πολιτικών του ελληνικού κράτους.

(β) να αναπροσδιορισθεί ο σκοπός του κράτους. Το γενικό ή δημόσιο συμφέρον να υποκατασταθεί από το κοινό συμφέρον.

(γ) η αντιπροσωπευτική προσομοίωση της πολιτείας προϋποθέτει την εισαγωγή της αρχής του ελέγχειν του πολιτικού προσωπικού. Απαιτείται δηλαδή η ολοσχερής κατάργηση της ασυλίας και η προσέγγιση της πολιτικής ευθύνης υπό το πρίσμα της δικαιοσύνης.

Οφείλει να καταργηθεί κάθε νόμος –περί [μη] ευθύνης υπουργών– και να εφαρμοσθούν οι κοινές περί δικαίου διατάξεις, γιά όλους τους πολίτες. Και ο Αριστοτέλης και ο Πολύβιος μας πληροφορούν ότι και στην αντιπροσώπευση και στη δημοκρατία, τα εγκλήματα των πολιτικών τιμωρούνται αυστηρότερα από άλλα, διότι τα εγκλήματα των πολιτικών βλάπτουν τους πολλούς. Δεν εξισώνονται με εκείνα των κοινών ανθρώπων και προφανώς δεν τίθενται στο απυρόβλητο.

(δ) το κράτος της δεσποτικής κομματοκρατίας θεωρεί ότι ο ρόλος του τελειώνει εκεί όπου όφειλε να αρχίζει. Είναι μία περίεργη αναστροφή λογικής τούτη, που συνδυάζεται με το ό,τι, στο σύνολό του, το κράτος είναι άκρως αποτελεσματικό στη διαχείριση του κομματικού συμφέροντος και στην ιδιοποίηση του δημοσίου αγαθού. Αυτό το κράτος ακαρεί πρέπει να εκλείψει. Να ανασυγκροτηθούν εκ βάθρων η διοίκηση, η δικαιοσύνη, η παιδεία κλπ, με γνώμονα πάντα την ανταποκρισιμότητά τους στις πραγματικές ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

(ε) να καταργηθεί αμέσως το σύνολο της νομοθεσίας που δεσμεύει την ελευθερία της κοινωνίας και την μεταβάλει σε αναγκαστικό υποζύγιο της διαπλοκής και της διαφθοράς. Μία οικονομική πολιτική με πρόσημο την πρόοδο συνάδει με την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της κοινωνίας.

Είναι δε άρρηκτα συνυφασμένη με την ανάδειξη της πολιτικής αγοράς, δηλαδή της κοινωνικής βούλησης σε βουληφόρο αγορά, από την οποία αντλούν λόγο ύπαρξης το κράτος και, φυσικά, η οικονομική αγορά. Τούτο όμως απαιτεί την άρση της πολιτικής κυριαρχίας του κράτους επί της ελληνικής κοινωνίας.

Όπως ακριβώς το ΠΑΣΟΚ του Jeffrey, έτσι και η ‘νέα’ ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά, απλά διαγκωνίζονται γιά την ενοχή των αντιπάλων, επιρρίπτοντας ο ένας την ευθύνη στον άλλον. Εν σιωπή, η συμφωνία όλων των κομμάτων (ΛΑΟΣ, ΝΔ, ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ κλπ) δεν είναι τίποτε άλλο από την διαφύλαξη της ακεραιότητας του πολιτικού συστήματος.

Όμως η διαφύλαξη της ακεραιότητας του πολιτικού συστήματος, όχι μόνον συντηρεί μία απόκοσμη σχέση μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής, αλλά έχει και ένα τεράστιο κόστος. Πέρα από οικονομικό, το κόστος τούτο αγγίζει ακόμη και την ελληνική εθνική κυριαρχία. Και δεν μετράμε καν την εντυπωσιακά αποπνικτική ατμόσφαιρα που σκεπάζει ολόκληρη την χώρα.

Άνευ επιλογής λοιπόν η δήθεν επιλογή μεταξύ Jeffrey και Σαμαρά. Ούτε όμως η λύση θα προέλθει από μία επανάσταση της κοινωνίας.

Μιά ντουζίνα συνταγματολόγοι χρειάζονται, γιά το πρώτο βήμα ανατροπής και αλλαγής του νυν πολιτικού συστήματος της δεσποτικής κομματοκρατίας σε αυθεντική δημοκρατία ή, τουλάχιστον, σε μία έστω οντική μορφή πραγματικής αντιπροσώπευσης της ελληνικής κοινωνίας στην πολιτική. Δεν μπορούμε πιά να βρούμε μιά ντουζίνα από πραγματικούς Έλληνες πατριώτες συνταγματολόγους;

Ας τους προσφέρει κάποιος φραπεδάκι και τσιγαράκι, μέσα σ’ένα αναπαυτικό πουλμανάκι. Μέχρι να φτάσουμε στον Άρειο Πάγο, θάχουν βρει εκείνοι το απαιτούμενο παραθυράκι, έστε νομικά και νόμιμα να πετύχουν την θεσμική ενσωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας και, σε κάθε περίπτωση, τη συνεκτίμηση της κοινωνικής μας βούλησης, στην πολιτική διαδικασία.

Άλλως πως θα ψηφίσουμε πάλι το δίδυμο Jeffrey-Σαμαρά, γιά την διαφύλαξη της ακεραιότητας αυτού του ‘Jack the Ripper’ πολιτικού συστήματος της Ελλάδος. Μα μέχρι πότε πρέπει τα κομματόσκυλα να ζουν ανάμεσά μας ιππεύοντας την Ελλάδα; Φτάνει πιά!

Κομματόσκυλα, θέλει τόλμη η έξοδος από την κατάντια μας. Τόλμη που η πολιτική σας ηγεσία δεν την έχει, διότι δεν τολμά κανείς τους να απαλλαγεί από τα ταμπού της υποτελείας.

Το να ιππεύσουμε σωστά και άνετα δεν είναι αποτέλεσμα μόνο καλής τεχνικής. Πόσο σίγουροι είμαστε ότι όταν ιππεύουμε το άσπρο άλογό μας είναι και εκείνο ευχαριστημένο και πρόθυμο να συνεργαστεί μαζί μας, ώστε να περάσουμε καλά και οι δύο; Αυτό θα πει, κατά την Αριστοτελική φιλοσοφία, τέλεια πολιτική αρμονία και ομόνοια!

Ευδαιμονείτε,
Ν. Γεωργατζάς

  Καθηγητής συστημικής δυναμικής στο πανεπιστήμιο Fordham της Νέα Υόρκης. Μιας νέας σχετικά επιστήμης που τα τελευταία χρόνια σημειώνει ραγδαία εξέλιξη, τόσο στην Αμερική όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Ν. Γεωργατζάς είναι ιδρυτικό μέλος του ελληνικού τμήματος στον παγκόσμιο οργανισμό συστημικής δυναμικής, έχοντας διατελέσει πρόεδρος του παγκόσμιου σχετικού συνεδρίου, που έγινε στην Αθήνα το 2008. Ο Νίκος Γεωργαντζάς κατατάσσεται στους δέκα κορυφαίους παγκοσμίως επιστήμονες του τομέα του, με δημοσιεύσεις σε σειρά επιστημονικών περιοδικών.  Πέρα από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα, βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την προώθηση του Ελληνισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες και της επίλυσης των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει με συνεχή άρθρα-παρεμβάσεις.

Read more at www.greekamericannewsagency.com

 

Advertisements

ΕΛΛΗΝΕΣ η Ευρώπη σας θέλει πάντα Ήρωες.

Dr Nielsen Knudsen

Amplify’d from oimos-athina.blogspot.com

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ

                       VERSUS

Γράφει ο Dr Nielsen Knudsen



Η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή ώστε η οικονομική σας κατάρρευση συνδέεται άμεσα με τον εθνικό κίνδυνο που θα καταλήξει σε ΔΙΑΜΕΛΙΣΜΟ της Ελλάδος. Οι ΗΠΑ, με τους πράκτορες της 5ης Φάλαγγος κηρύσσουν την «Νέα Τάξη», η Τουρκία (ευνοουμένη του Ομπάμα) κηρύσσει την θεωρία του ζωτικού χώρου. Kαι oι δύο αυτές νέες λέξεις είναι η παλιά ευρεσιτεχνία του Χίτλερ. Οι ΗΠΑ, με φερέφωνο τον πράκτορα και συμπατριώτη τους, ονειρεύονται «Παγκόσμια Κυβέρνηση»,την παλιά ευρεσιτεχνία της 3ης Διεθνούς του Στάλιν. Η 5η Φάλαγγα του Χίτλερ έχει δώσει την θέση της στην 5η Φάλαγγα της «Νέα Τάξης», της 4ης Διεθνούςπου λέγεται τώρα «Παγκόσμια Κυβέρνηση» που ο Πρωθυπουργός σας «με αμερικάνικη καρδιά» την θέλει …«γρήγορα»! Ο ρους της Ιστορίας σήμερα είναι μολυσμένος με τον ιό (virus) της βλακείας των μηδαμινών «ηγετών» που στον πυρετό της αρρώστειας τους βλέπουν νοσηρές, φασιστικές, οπτασίες υποδουλώσεως των λαών. Η Κεντρική Ευρώπη το ξέρει, ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΒΛΕΠΕΤΕ;




Για σας η πρώτη ένεση έγινε με το ΜΝΗΜΟΝΙΟ για να σας κοιμήσει πριν από την μεγάλη εγχείρηση.


Ερωτήσατε στην Βουλή σας ΓΙΑΤΙ το ακριβές αντίγραφο του Μνημονίου που σας επεβλήθη δεν εφαρμόζεται σε καμία άλλη χώρα που μπορεί να έχει και μεγαλύτερο χρέος από την χώρα σας;


ΓΙΑΤΙ ΕΣΕΙΣ ΜΟΝΟΝ ΕΙΣΑΣΤΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ;


Είναι σήμερα οι δειλοί που θέλουν να ρίξουν το βάρος για την καταστροφή σας «στην προηγούμενη κυβέρνηση που λιποτάκτησε». Νομίζουν τον ελληνικό λαό ηλίθιο να πιστεύει ότι τόση ολοκληρωτική κατάρρευση και εξουθένωση ενός Έθνους μπορεί να επιτελεσθεί μέσα σε δύο ή τρία χρόνια.






ΟΜΩΣ Η ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΠΡΙΝ.


Πρέπει να ανατρέξουμε στην πολιτική που εφήρμοσε ο Ανδρέας Παπανδρέου και ΕΜΙΜΗΘΗ ο λεγόμενος «ΕΘΝΑΡΧΗΣ» σας. Γιατί; Διότι οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους.


ΔΗΛΑΔΗ:


Η Ελλάς, από το 1953 έβαινε σίγουρα στο να καταστεί μεγάλη οικονομική δύναμις.


Επί μία 20ετία (1953-1973) υπήρχε ετήσια αύξηση του ΑΕΠ 8%


Επί μία 20ετία υπήρχε ετήσια αύξηση ιδιωτικών επενδύσεων 10%


Αυτή η πρόοδος όπου όλοι στην Ευρώπη μιλούσαμε για το «ελληνικό οικονομικό θαύμα» ανησύχησε την Αμερικανική κυβέρνηση. Γιατί; Διότι αν η Ελλάς είχε γίνει οικονομική δύναμη στην ξηρά, όπως ήταν στην θάλασσα, θα ήταν αδύνατη η νοσηρή επιρροή των διαφόρων Πιουριφόϊ. (Ή μήπως δεν ξέρετε ότι το βαθύ κράτος σήμερα βρίσκεται μέσα στους τοίχους της Αμερικανικής πρεσβείας;). Οι λόγοι του παμπάλαιου «Ανατολικού Ζητήματος» ακόμη σας βαρύνουν. Η οικονομική ανάπτυξη της Ελλάδος έπρεπε να σταματήσει.


Η πρώτη κίνηση άρχισε με τον «ΕΘΝΑΡΧΗ» που θέλησε να μιμηθεί τα διατεταγμένα από το βαθύ Αμερικανικό κράτος συνθήματα του εξ Αμερικής ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ. Η δίωξη των Ανδρεάδη και Νιάρχου, ο εκφοβισμός του κεφαλαίου των επενδυτών, η §3 του άρθρου 106 του Καραμανλικού Συντάγματος, ήταν η πρώτη εκδήλωση για τα σχέδια και τους σκοπούς της «Νέας Τάξης».


Αποτέλεσμα άμεσο: πτώση του ΑΕΠ στο 3,5% και ΠΤΩΣΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤ. ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ στο 0,6% (προσέχτε Έλληνες, από το 10% στο 0,6% !).


Στην Ευρώπη ακούσαμε το πρώτο σύνθημα «ούτε δραχμή πλέον για επένδυση στην Ελλάδα». Παράλληλα οι κραυγές του Ανδρέα Παπανδρέου ενάντια στο «Διευθυντήριο των Βρυξελλών» και στο «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο Συνδικάτο» και το «ενάντια στο μεγάλο και ντόπιο ξένο κεφάλαιο». Αυτό σημαίνει το 0,6%!


Ποιός είχε το βαθύ συμφέρον από την διατεταγμένη αυτή πολιτική του Ανδρέα Παπανδρέου; Όχι βέβαια ο Έλληνας εργάτης. Αλλά βέβαια η Αμερικάνικη πολιτική – ή μήπως, Έλληνες, δεν το βλέπετε αυτό που ΞΕΡΟΥΜΕ στην Ευρώπη; Όταν το ΠΑΣΟΚ πήρε την εξουσία το 1981, υπήρξε πτώση του ΑΕΠ στο 1,5% (!!), με τις Ιδιωτ. επενδύσεις στάσιμες στο 0,6%. Και αρχίζει το ξήλωμα ΚΑΘΕ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΟΣ.


Η Ελλάς που εξήγαγε ψυγεία στην Γερμανία απέμεινε να παράγει μόνο γιαούρτια (και αυτά με …εισαγόμενο γάλα).

Και ακολούθησε η μεγάλη ευρεσιτεχνία του μεγάλου οικονομολόγου Ανδρέα Παπανδρέου, αμέσως. Από το 1981. Ποιά ήτανε; Η θριαμβευτική επιτυχία του «Τσοβόλα δωσ-τα όλα». Ποιά «όλα»; Τα δανεικά. Το δημόσιο χρέος, από 700 εκατ. Δολάρια που το άφησε η Χούντα έφτασε σήμερα με γεωμετρική πρόοδο τα 400 (περίπου) δισεκατομμύρια Ευρώ!

Θρίαμβος του πολιτικαντισμού. Δανείσου και Μοίραζε χάντρες και καθρεφτάκια στους ιθαγενείς. Αυτή η μοιρασιά ήταν η μεγαλοφυής έμπνευση του οικονομολόγου που εξασφάλισε θέση Σουλτάνου στον πολιτικό βίο της χώρας σας. Συστηματική αποβιομηχάνιση με παράλληλη δαιμονοποίηση του επενδυτικού κεφαλαίου και παράλληλη αυθαιρεσία των εργατοπατέρων σας που νομίζουν ότι «βοηθούν» τον εργάτη ενώ είναι αυτοί που τον κατέστρεψαν. Αυτοί που διώχνοντας το επενδυτικό κεφάλαιο δημιούργησαν την ανεργία. Πόλεμος κατά της Πεσινέ, εκδίωξη της Πιρέλλι (προς την Τουρκία), Σόγιας (προς την Μάλτα), αμόκ ενδυναμούμενο από το ΠΑΣΟΚ «ενάντια στο μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο», παροχές για άγρα ψήφων με διαρκώς αυξανόμενο δανεισμό.


ΕΛΛΗΝΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ.






•Είναι τυχαία όλα αυτά ή είναι καθοδηγούμενα;


•ΠΟΙΟΣ ΑΡΧΙΣΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ;


•Ποιός δολοφονεί το εθνικό φρόνημα του λαού;


•Και τώρα, ποιός ωφελείται;


Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΒΟΛΗ.


Το προσκείμενο στην Αμερικανική κυβέρνηση περιοδικό Stratfor σας το λέει κατάμουτρα: «η Ελλάς δεν έχει καμμία γεωστρατηγική θέση για την Δύση και συνεπώς ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΥΤΕ ΦΙΛΟΥΣ ΟΥΤΕ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ».


Συνεπώς, είστε η μόνη χώρα που καταδικάστηκε στο ΜΝΗΜΟΝΙΟ. Ο Αμερικάνος πρωθυπουργός σας, έκανε …«σκληρή διαπραγμάτευση» ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΝΩΘΕΝ με σαφείς σκοπούς. Κατάφερε με τον μαθητευόμενο μάγο, άπειρο και ανώριμο, Υπουργό της Οικονομίας να σας επιβάλει το καπέλο του ΔΝΤ.


Τώρα, λέγει ο Πρωθυπουργός σας, «πρέπει να βιαστούμε για την Παγκόσμια κυβέρνηση». Και, αφού διώξατε τους μεγάλους Έλληνες επενδυτές τρέχει να βρει επενδυτές στην… Τουρκία!


Όνειρο καμουφλαρισμένου φασισμού και υποτέλειας ενός ηλιθίου.


Αυτή είναι η ανατομία του εγκλήματος που διέπραξε ο πολιτικός κόσμος εναντίον του ελληνικού λαού.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ: Αν όπως σας το λένε δεν έχετε «ούτε φίλους ούτε συμμάχους στην Δύση», τι πρέπει να κάνετε;  Ή γινόσαστε Ήρωες ή ραγιάδες.


ΕΛΛΗΝΕΣ: η Ευρώπη σας θέλει πάντα Ήρωες. Αν δεν έχετε φίλους και συμμάχους στην Δύση ψάχτε τους εκεί που υπάρχουν και σας έχουν ανάγκη. Ψάχτε τους στον ιστορικό (για σας) Βορρά και στην μεγάλη ανερχόμενη δύναμη της Ασίας. Αλλά αυτό θέλει τόλμη που η πολιτική σας ηγεσία δεν την έχει, διότι δεν τολμά κανείς να απαλλαγεί από τα ταμπού της υποτέλειας. Άρα;

ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΥΣ ΤΩΡΑ!!!

Read more at oimos-athina.blogspot.com

 

Το Πολιτισμικό Σοκ της Ελλάδας

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ FOCUS ON LINE

Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες; 

Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.

Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;


Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.

Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.

Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;

Γλώσσα και γραφή

Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.

Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.

Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.

Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.

Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.

“Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.

Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.

Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο. 

Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.


Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.

Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.

Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.

Με την πλάτη γυρισμένη.

Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες
.
Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.
Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.

Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.

Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.

Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.

Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής

Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.

Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.

Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.

Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.

Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.

Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.

Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα

Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.

Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.

Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς.

Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.

Χωρίς χρόνο και χώρο

Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος… Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.

Μια προφορική κοινωνία

Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.

Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.

Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration

Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.
Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.

Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.

Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”

Οι Έλληνες στις διακοπές τους

Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά.

Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.

Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.
Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.

Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.
Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.
Αυτό ήταν εν ολίγοις το κατεβατό που δεχτήκαμε από τη Γερμανία.
Δεν ξέρω τις αντιδράσεις των εκεί Ελλήνων και την αντιμετώπισή τους αυτό το διάστημα. Οι παραπάνω απόψεις δεν αντιπροσωπεύουν σίγουρα τον μέσο Γερμανό. Και είναι φυσικό όπως όλος ο κόσμος και αυτοί να παρακινούνται και να επηρεάζονται από τα ΜΜΕ.
Ας μην ξεχνάμε πως οι προσβολές αυτές στοχεύουν και σε έναν σεβαστό αριθμό Γερμανών πολιτικών με ελληνική καταγωγή.
Το θέμα είναι ιδιαίτερα σοβαρό κατά τη γνώμη μου.
Στα παραπάνω λόγια υπάρχουν πολλές αλήθειες, αρκετές υπερβολές και πολλά ψέματα. Όμως δεν έχει κατά τη γνώμη μου κανείς το δικαίωμα να κατακρίνει έναν λαό για την πολιτιστική του κληρονομιά, τη γλώσσα του και τη θρησκεία του.
Να διασύρει τα ήθη και έθιμα και τον πράο χαρακτήρα ενός λαού.
Όλα επιτρέπονται πια στα ΜΜΕ αλλά όπως είπαν οι ένδοξοι πρόγονοι μας: “Παν Μέτρον άριστον”.
Αρθρογράφος Κ. Boetig από το Focus on line.
(μετάφραση από τη δημοσιογράφο Παναγιώτα Γιαννοπούλου της εφημερίδας ΠΑΤΡΙΣ Ηρακλείου

 

Σύγχρονα Πραξικοπήματα #PimpMyGreece

Amplify’d from www.resaltomag.gr


Κατά κανόνα κάθε αλλαγή σκηνικού για την αναπαλαίωσή του (τη βαπτίζουν «ανανέωση») γίνεται με καθεστωτικά πραξικοπήματα.

Πριν από το κορυφαίο πραξικόπημα τα ισχυρά κέντρα εξουσίας έχουν προβεί σε ποικίλα πολιτικά πραξικοπήματα τα οποία περνάνε για τον πολύ κόσμο σχεδόν απαρατήρητα ή είναι τόσο καθημερινά που συνηθίζουν την κοινωνία, όπως ο χειμώνας μας συνηθίζει στο κρύο.



Η σημερινή κρίση και σήψη του καθεστώτος είναι τόσο βαθιά και αδιέξοδη όπου η πολιτική ιατρική δεν προβλέπει καμία θεραπεία μέσα από τις νόθες και σάπιες «δημοκρατικές» του λειτουργίες.

Καμία προσφυγή στις κάλπες δεν μπορεί να ξεγελάσει και να εξαπατήσει τον ελληνικό λαό, συνακόλουθα να λύσει το μέγα πρόβλημα της αναπαλαίωσης του πολιτικού σκηνικού.

Αντίθετα, μια προσφυγή στις κάλπες πολύ πιθανό να εκθέσει και να «κάψει» τις νέες πολιτικές εφεδρείες που ετοιμάζουν προσεκτικά, διακριτικά και επιμελώς για να παίξουν τον καταλύτη των εθνικών συναινετικών σχημάτων «σωτηρίας» και των «αρίστων»



Θέλουν νέους «εθνάρχες» και «αρίστους» για να αποτελέσουν τη «συγκολλητική ύλη» ανακύκλωσης και αναπαλαίωσης της καθεστωτικής σαπίλας…

Αυτή, βεβαίως, η «συγκολλητική ύλη» δεν βγαίνει ποτέ μέσα από εκλογές, ιδιαίτερα σε εποχές βαθιάς κρίσης και σήψης, όπως η σημερινή.

Οι νέοι «εθνάρχες» και οι «άριστοι» επιβάλλονται από πάνω, από τα ισχυρά κέντρα της οικονομικής εξουσίας και πάντα πραξικοπηματικά ή με ποικίλους εκβιασμούς του τύπου: «Καραμανλής ή τανκς», «χρεοκοπία ή κυβέρνηση «αρίστων-εθνικών σωτήρων», κ.λπ…



Αυτές τις «χρυσές» εφεδρείες προσπαθούν,
μέσα βεβαίως από μεγάλες, ίσως και ανυπέρβλητες δυσκολίες, να κατασκευάσουν σήμερα.

Για το καθεστώς των «νταβάδων» (διεθνών και εγχώριων) είναι μονόδρομος αυτή η πραξικοπηματική επιβολή τέτοιων λύσεων γενικής κατάρρευσης και «έκτακτης ανάγκης».

Αυτό φυσικά, δεν αποκλείει και μία προσφυγή στις κάλπες. Όχι για καταλυτικές λύσεις αναπαλαίωσης, αλλά για καλύτερη προετοιμασία του καθεστωτικού πραξικοπήματος που ετοιμάζεται.

Η αδυναμία να κατασκευαστούν έγκαιρα οι «χρυσές» εφεδρείες των «αρίστων» και κάποιου νέου «εθνάρχη» μπορεί να οδηγήσει σε ένα επιπλέον προπαρασκευαστικό στάδιο εκλογών…

Η κεντρική όμως στρατηγική, η οποία απορρέει από την αδιέξοδη κρίση και σήψη του καθεστώτος, από την υπερχειλίζουσα και διαρκώς διογκούμενη λαϊκή οργή η οποία δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να απορροφηθεί από την εκλογική απάτη, είναι η πραξικοπηματική ΕΠΙΒΟΛΗ της «έκτακτης ανάγκης» και της «εθνικής συναίνεσης».

Αυτή η πραξικοπηματική λύση μπορεί να επιβληθεί με ποικίλες μορφές. Οι πιο πιθανές είναι:





α). Η πρόκληση ενός μεγάλου εθνικού ζητήματος: Μια προβοκάτσια «εθνικών κινδύνων». Π.χ. θερμά επεισόδια και ψευτοσυγκρούσεις με την Τουρκία…

β). Η κατάρρευση της κυβέρνησης με την αποχώρηση βουλευτών της, με πυρακτωμένο το κλίμα των κομματικών εντάσεων…

γ). Η αξιοποίηση της απελπισμένης και εκρηκτικής λαϊκής οργής με προβοκάτσιες «δεκεμβριανών ’08», ακριβέστερα χειρότερες από αυτές των «δεκεμβριανών».

Ποια από αυτές τις πραξικοπηματικές λύσεις θα επιλέξουν οι διεθνείς και εγχώριοι «νταβάδες» δεν μπορούμε να «προφητεύσουμε». Το πιθανότερο να γίνει συνδυασμός και των τριών ή δύο από αυτές.

Με τέτοιου είδους πραξικοπήματα θα επιβάλλουν ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ και το καθεστώς της «έκτακτης ανάγκης»: Το καθεστώς της «εθνικής συναίνεσης», των «αρίστων» και του νέου «εθνάρχη»…



Τα κόμματα όλα θα νομιμοποιήσουν αυτό το πραξικόπημα, θα το στηρίξουν ΠΟΛΙΤΙΚΑ, δηλαδή πρακτικά, όπως νομιμοποίησαν και στήριξαν ΠΡΑΚΤΙΚΑ όλα τα πραξικοπήματα που έχουν ήδη συντελεστεί από αυτή την κυβέρνηση.

Περιληπτικά:

Πραξικόπημα 1ον

Το Μάρτη του 2010, σε εντελώς άσχετο νομοσχέδιο του υπουργείου Εσωτερικών, κατατέθηκε μια πολύ «περίεργη» τροπολογία «κατά παρέκκλιση κάθε γενικής ή ειδικής διάταξης», η οποία παρείχε στον πρωθυπουργό το αποκλειστικό δικαίωμα να αναθέτει μελέτες και έργα, να συγκροτεί επιτροπές και ομάδες εργασίας, να καθορίζει τις αμοιβές των μελών τους.

Πραξικόπημα 2ον

Το Μάη του 2010, η κυβέρνηση έφερε στη Βουλή προς κύρωση το Μνημόνιο. Ουδείς αμφισβήτησε ποτέ ότι το μνημόνιο συνιστά συν τοις άλλοις μια σύμβαση διεθνούς χαρακτήρα μεταξύ της Ελλάδας με διεθνείς οργανισμούς. Αλλά γι’ αυτού του τύπου τις συμβάσεις το Σύνταγμα περιλαμβάνει ειδική διάταξη όσον αφορά την κύρωσή τους.

Εδώ καταλύεται ευθέως το Σύνταγμα το οποίο προβλέπει αυξημένη πλειοψηφία 180 ψήφων για την κύρωση συμβάσεων από τη Βουλή που αφορούν σε μεταβίβαση κυριαρχικών δικαιωμάτων σε ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς.

Συνταγματικό πραξικόπημα, λοιπόν, και τα κόμματα εκτός από καταναλωτικές καταγγελίες ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ ΠΡΑΚΤΙΚΑ το πραξικόπημα με τη συμμετοχή τους στη Βουλή.



Το «επιχείρημα»
ότι κάποια κόμματα καταψήφισαν την …κατάλυση του Συντάγματος είναι για στάχτη στα μάτια.

Όταν καταψηφίζεις, ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ στις πραξικοπηματικές διαδικασίες, συνεπώς νομιμοποιείς την κατάλυση του Συντάγματος.

Τα κόμματα έπρεπε να ΑΠΕΧΟΥΝ από αυτό το κυβερνητικό πραξικόπημα, να το καταγγείλουν και να κατεβούν στο λαό…



Πραξικόπημα 3ον

Η πραξικοπηματική τροπολογία της κυβέρνησης, αμέσως μετά το πραξικόπημα του Μνημονίου, η οποία νομιμοποιούσε τον εκάστοτε υπουργό των Οικονομικών να προχωρεί σε όποια συμφωνία θέλει με το ΔΝΤ, την ΕΚΤ και τα κράτη της ΕΕ, δίχως καμία κοινοβουλευτική επικύρωση: Ούτε αυτή του διακοσμητικού «δημοκρατικού» ντεκόρ της Βουλής.



Εδώ καταργείται ΕΥΘΕΩΣ και το «δημοκρατικό» ντεκόρ!!!

Η τροπολογία αναφέρει:

«Τα μνημόνια, οι συμφωνίες και οι συμβάσεις εισάγονται στη Βουλή για συζήτηση και ενημέρωση. Ισχύουν και εκτελούνται από της υπογραφής τους».

Τα κόμματα τα οποία ωρύονται δήθεν για τα κυβερνητικά ανδρείκελα ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΑΝ την πραξικοπηματική πολιτική των ανδρεικέλων με τη συμμετοχή τους στα κυβερνητικά, κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα.

Το Σύνταγμα καταλύθηκε, η Βουλή καταλύθηκε και ως διακοσμητικό «δημοκρατικό» ντεκόρ και τα κόμματα ΠΑΡΕΜΕΙΝΑΝ στη Βουλή και απλώς ψήφιζαν ή καταψήφιζαν!!!!!!!!

Και το ΚΚΕ, έρχεται απλώς να μας πει σήμερα ότι τα «αιτήματά» του για ονομαστική ψηφοφορία «απορρίφθηκαν».

Καλά ούτε ίχνος τσίπας δεν έχει; Συμμετέχει στις πραξικοπηματικές διαδικασίες και δημαγωγεί γιατί τα «αιτήματά» του «απορρίφθηκαν»!!!

Πραξικόπημα 4ον

Τον Ιούνη του 2010 η κυβέρνηση κατέθεσε στη Βουλή, έτσι για τα μάτια, τη δανειακή σύμβαση με την τρόικα: Μια κατάπτυστη συμφωνία, με την οποία η Ελλάδα υπάγεται υπό το «αγγλικό δίκαιο», όσον αφορά τις απαιτήσεις του κεφαλαίου, των δανειστών και των ξένων τοκογλύφων.

Προβλέπει μεταξύ άλλων αυτή η σύμβαση:

«Ο δανειολήπτης (σ.σ. η Ελλάδα) αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή που πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση ή αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του».

Το νέο πραξικόπημα καθιστά «υπέρτατο νόμο» του κράτους το Μνημόνιο που συνέταξε η κυβέρνηση και συνυπέγραψε με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.



Και συμπληρώνεται με νέο πραξικόπημα το οποίο απαγορεύει ακόμα και κάθε συζήτηση στη Βουλή για τη Σύμβαση!!!

Και μόνο αυτά αναδεικνύουν περίτρανα τη διαλεκτική του φαύλου κύκλου των καθεστωτικών πραξικοπημάτων: Από πραξικόπημα σε πραξικόπημα…

Και τα κόμματα καταναλώνουν δημαγωγίες κοκορομαχίας, ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ στο «πλαίσιο» των πραξικοπημάτων και νομιμοποιώντας ΠΟΛΙΤΙΚΑ αυτόν τον πραξικοπηματικό κατήφορο.



Ο καθεστωτικός αυτός μονόδρομος των πραξικοπημάτων
οδηγεί στο κεντρικό πολιτικό πραξικόπημα ΕΠΙΒΟΛΗΣ της «εθνικής συναίνεσης», που περιγράψαμε παραπάνω…

ΟΛΟΙ είναι μέσα σε αυτό το ύπουλο πραξικοπηματικό παιχνίδι και κυρίως οι εκκολαπτόμενες εφεδρείες των νέων «εθναρχών» και «αρίστων»…

Read more at www.resaltomag.gr