«Έτσι παραποιούσαν οι Έλληνες τους ισολογισμούς τους»

Amplify’d from www.dw-world.de

«Έτσι παραποιούσαν οι Έλληνες τους ισολογισμούς τους»

Πρόκειται για το δεύτερο μέρος της σειράς άρθρων της λαικής εφημερίδας Bild για την Ελλάδα για τον τρόπο που έγινε δεκτή στην ΟΝΕ. Την επόμενη Δευτέρα ακολουθεί το τρίτο μέρος

Το δεύτερο μέρος του «αποκαλυπτικού» ρεπορτάζ της για την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ δημοσιεύει η σημερινή BILD, με τίτλο «Έτσι παραποιούσαν οι Έλληνες τους ισολογισμούς τους», στο οποίο αναφέρονται τα εξής :

 Γιάννος Παπαντωνίου και Γιάννης Στουρνάρας

To καλοκαίρι και το φθινόπωρο του 1998 ο Γιάννης Στουρνάρας έχει πολύ δουλειά. Ο ’νευρώδης’ αξιωματούχος είναι ο επικεφαλής σύμβουλος του έλληνα Υπ. Οικονομικών Γιάννου Παπαντωνίου.

Ο Στουρνάρας είναι ο άνθρωπος της Αθήνας για τα στοιχεία. Απ’ αυτόν εξαρτάται αν θα πετύχει το σχέδιο Β της Ελλάδας για το ευρώ, αν η χώρα θα κριθεί κατάλληλη για το κοινό νόμισμα πριν από την έκδοση των νομισμάτων του ευρώ το 2002.

Σε συνομιλία που είχε με την BILD, θυμάται: «Έπαιρνα τα στοιχεία από τρεις διαφορετικές ελληνικές στατιστικές υπηρεσίες και τα παρέδιδα σωστά. Δεν μπορώ να πω αν τα στοιχεία των υπηρεσιών ήταν πάντοτε σωστά».

Σήμερα ο Στουρνάρας μένει σε μια αριστοκρατική συνοικία της Αθήνας και έχει ιδρύσει ένα οικονομικό ινστιτούτο.

Στουρνάρας: «Δεν κάναμε τίποτε άλλο απ’ αυτό που έκαναν και άλλα κράτη της ΕΕ».

 Ο πρώην Υπουργός του Γιάννος Παπαντωνίου δηλώνει στην BILD: «Η εφαρμογή των λογιστικών κανόνων πραγματοποιείται με βάση εγχειρίδια των 1000 σελίδων και οι οικονομικές Αρχές κάθε χώρας κοπιάζουν πολύ, για να ερμηνεύσουν αυτούς τους κανόνες με τον δικό τους τρόπο».

Εκείνη την εποχή υπήρχαν στην Ελλάδα χιλιάδες δημόσιοι φορείς, νοσοκομεία, επιχειρήσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, που το χρέος τους συνυπολογίζεται στο δημοσιονομικό έλλειμμα, το οποίο ενδιαφέρει τις Βρυξέλλες.

Όμως: Δεν τηρούν ισολογισμούς. Και όπου δεν υπάρχει ισολογισμός, εκεί δεν υπάρχει και έλλειμμα.

Παπαντωνίου: «Πράγματι, η ποιότητα των στατιστικών μας δεν ήταν καλή. Αλλά θα πρέπει να καταλάβει κανείς και τη νοοτροπία στην Ελλάδα. Απλούστατα, εδώ υπάρχει μεγαλύτερο πρόβλημα με τη ‘μαύρη’ εργασία και τη συνδεόμενη με αυτήν τιμιότητα».

Ο Γιάννος Παπαντωνίου σε προηγούμενη φωτόBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  Ο Γιάννος Παπαντωνίου σε προηγούμενη φωτό
«45 αντί για 495 εκατομμύρια»

Η καθηγήτρια στατιστικής Ζωή Γεωργαντά είναι πιο σαφής. Δηλώνει στην BILD: «Απλώς παραδίδονταν στη Στατιστική Υπηρεσία ‘βουνά’ εγγράφων, που περιείχαν χειρόγραφα κάποια ποσά. Έτσι, προέκυπταν εντελώς πλασματικά στοιχεία για τα χρέη των νοσοκομείων».

Ο σημαντικότερος συνομιλητής του Στουρνάρα στις Βρυξέλλες είναι ο Yves Franchet, ο γάλλος διευθυντής της Eurostat. Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία φτιάχνει από τα στοιχεία που της παραδίδει ο Στουρνάρας επίσημα στοιχεία της Eurostat, χωρίς να προβεί σε ιδιαίτερο έλεγχο. Αυτά περιέρχονται στη συνέχεια στην Κομισιόν και στα κράτη-μέλη. Οι υπάλληλοι με τη σειρά τους δίνουν τα στοιχεία στους Επιτρόπους και στους Υπουργούς, που λαμβάνουν τις αποφάσεις.

Αυτή είναι η υπηρεσιακή οδός.

O Franchet παραιτήθηκε το 2003 λόγω ενός σκανδάλου διαφθοράς και σήμερα ζει στη Γαλλία. Δεν θέλει να μιλήσει με την BILD.

Αντίθετα, ο νυν διευθυντής της Eurostat Walter Radermacher διηγείται απίστευτα, αλλά όχι ασυνήθιστα πράγματα για την αντιμετώπιση ενός συγκεκριμένου μερικού ελλείμματος: «Ο αριθμός που μας δόθηκε ήταν 45 εκατομ. ενώ το σωστό ποσό ήταν 495 εκατομ. Κάποια στιγμή ο ενδιάμεσος αριθμός 9 εξαφανίζεται, στη διαδρομή μεταξύ δύο υπηρεσιών. Φυσικά, τώρα είναι αδύνατον να βρεθεί αν πράγματι αυτό το 9 διαγράφηκε ή χάθηκε λόγω αδυναμιών του συστήματος. Η τηλεφωνική ανταλλαγή στοιχείων δεν είναι η κατάλληλη μέθοδος».

Κατά την καθηγήτρια Γεωργαντά: «Δεν αποτελούσε εξαίρεση η αποστολή στοιχείων από τηλεφώνου. Όποιος ρωτούσε περισσότερες λεπτομέρειες, έπαιρνε την απάντηση: ‘Είναι μυστικό!’ Στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν ποτέ γνήσιες στατιστικές για την κατάσταση της Ελλάδας».

«Κόλπα και από το 1980»

Στις Βρυξέλλες είναι γνωστό ότι από την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ οι Έλληνες κάνουν κόλπα και έχουν αποκτήσει κακή φήμη.

Το 1980, για παράδειγμα, ο έλληνας διαπραγματευτής στο Συμβούλιο των Υπ. Γεωργίας έδωσε στοιχεία για επιδότηση αγροτικών εκτάσεων τρεις φορές μεγαλύτερων από τη συνολική έκταση της Ελλάδας. Για τον υπολογισμό των επιδοτήσεων των βαμβακοπαραγωγών κατατέθηκαν χάρτες του 1938.

Ο τότε Επίτροπος Αγροτικών Υποθέσεων Olav Gundelach αντέδρασε εκνευρισμένος.

«Έχουμε δεχτεί την ελληνική μυθολογία και την ελληνική αλφάβητο. Αλλά δεν μπορούμε να υιοθετήσουμε και το σύστημα, με το οποίο οι Έλληνες κατασκευάζουν τις στατιστικές τους».

Ωστόσο, οι αρμόδιοι στην Αθήνα προσαρμόζονται στην εποχή τους. Το 1998 δεν είναι 1980. Τα κόλπα απαιτούν τώρα μεγαλύτερη τέχνη.

Σημαντικοί εδώ είναι οι παραδοσιακά μεγάλοι ελληνικοί εξοπλισμοί, από τους οποίους επωφελείται και η γερμανική εξοπλιστική βιομηχανία. Εκείνο που δεν υποπτεύονται οι Γερμανοί, είναι ότι οι έλληνες παραλήπτες συνδέουν τα όποια παράπονά τους με το κυνήγι να προλάβουν την ένταξη στο ευρώ.

 

Ο Υπ. Οικονομικών Παπαντωνίου περιγράφει το δημοσιονομικό κόλπο: Στην Ελλάδα παραλαμβάνουν τις εξοπλιστικές παραγγελίες, π.χ. υποβρύχια ή μαχητικά αεροπλάνα, επιτροπές εμπειρογνωμόνων. Όταν διαπιστώνουν ότι δεν ικανοποιείται ένα από τα απαιτούμενα ‘πρότυπα’, το εμπόρευμα είναι μεν στην Ελλάδα, «αλλά σύμφωνα με τη δημοσιονομική νομοθεσία δεν βρίσκεται ακόμη εκεί». Γι’ αυτό οι σχετικές δαπάνες επιβαρύνουν αργότερα τον προϋπολογισμό και κατά συνέπεια το έλλειμμα εμφανίζεται μικρότερο.

«1998: ο στόχος εκπληρώνεται»

Πράγματι: Τα ελληνικά στοιχεία – που στο μεταξύ έλαβαν και τις ‘ευλογίες’ του διευθυντή της Eurostat Franchet – βελτιώνονται. Το ελληνικό έλλειμμα μειώνεται επισήμως, όπως και ο πληθωρισμός, το συνολικό ύψος του χρέους και το ύψος των επιτοκίων. Στους ‘πίνακες σύγκλισης’ της Ευρωπ. Επιτροπής τα πρώτα πεδία από ‘κόκκινα’ μεταβάλλονται σε ‘πράσινα’. Στις 12 Οκτωβρίου 1998 οι Υπ. Οικονομικών δηλώνουν: «Με ικανοποίηση διαπιστώνουμε ότι ο στόχος-προτεραιότητα του ελληνικού προγράμματος σύγκλισης έγκειται στην εκπλήρωση των προϋποθέσεων της πλήρους ένταξης της Ελλάδας στην Ευρωζώνη».

Το γερμανικό Υπ. Οικονομικών ωστόσο δεν εμπιστεύεται όλα τα στοιχεία. Αργότερα, σε εμπιστευτικό έγγραφο, που έχει στη διάθεσή της η BILD, αναφέρεται: «Παρά τη σύγκλιση των δημοσίων οικονομικών, το ποσοστό του ελληνικού χρέους υποχώρησε με αργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια…Αυτή η μη ικανοποιητική εξέλιξη οφείλεται σε διάφορους παράγοντες».

Δεν υπήρχαν επίσημες επερωτήσεις; Ο Παύλος Αποστολίδης, πρέσβης της Ελλάδας στην ΕΕ κατά την κρίσιμη περίοδο για την Ελλάδα, δηλώνει στην BILD: «Δεν μπορώ να θυμηθώ καμιά επίσημη συζήτηση για στατιστικές». Και η κατοπινή Υπ. Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη επιβεβαιώνει ότι: «Στις Βρυξέλλες δεν ρωτήθηκα ποτέ ούτε εκ των υστέρων μήπως δεν πηγαίνει κάτι καλά με τις στατιστικές μας».

Ο τότε ιταλός Π/Θ (και αργότερα πρόεδρος της Κομισιόν) Romano Prodi δηλώνει σήμερα: «Ναι, οι Έλληνες εξαπάτησαν την υπόλοιπη Ευρώπη. Μπορεί να εξαπατήσει όμως μόνον εκείνος, στον οποίο επιτρέπεται να το κάνει».

Εν τω μεταξύ έχει φτάσει το φθινόπωρο, το 1998 τελειώνει. Η Ελλάδα βαδίζει ολοταχώς προς το ευρώ. Σε λιγότερους από 12 μήνες θα ληφθεί η απόφαση.

Και οι Έλληνες έχουν ισχυρούς βοηθούς.

 

Η ε/φ προαναγγέλλει για τη Δευτέρα το γ΄ μέρος του ρεπορτάζ: «Πώς η (γερμανική) κυβέρνηση του ερυθρο-πράσινου συνασπισμού παρέχει βοήθεια προστασίας – και οι ευρωπαίοι Υπ. Οικονομικών κάνουν τα στραβά μάτια»

Money heart isolated on white background.
«Φως στις μηχανορραφίες»

Σχετικό με τη σειρά των ρεπορτάζ της ε/φ είναι και το σχόλιο του Nikolaus Blome, που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα, με τίτλο «Όχι σε ‘πολιτικό’ νόμισμα».

Το ρεπορτάζ της BILD για την Ελλάδα ρίχνει τώρα φως στις μηχανορραφίες, που το 2000 χάρισαν στους Έλληνες το ευρώ.

Γιατί τώρα; Δέκα χρόνια μετά;

Πρώτον, το θέμα είναι πώς η ελληνική κυβέρνηση προσάρμοζε τα στοιχεία μέχρι να ‘πετύχει’ την έγκριση για το ευρώ.

Και δεύτερον, πώς οι Βρυξέλλες και όλες οι κυβερνήσεις της ΕΕ έκαναν τα στραβά μάτια – δεν ήθελαν να ξέρουν όσα εύκολα μπορούσαν να έχουν μάθει.

Αυτή η αναδρομή στο παρελθόν είναι τόσο σημαντική, γιατί παρέχει πολλά διδάγματα για το παρόν και το μέλλον.

Αυτή τη στιγμή οι Βρυξέλλες και η Αθήνα διορθώνουν για τρίτη φορά τα ελληνικά στοιχεία για το έλλειμμα του 2009. Επομένως οι Έλληνες δεν έχουν ακόμη καθαρίσει. Σε πολλά σημεία η κατάσταση είναι εξίσου χαοτική όπως πριν από 10 χρόνια.

 

Και για το μέλλον ο φάκελος Ελλάδα σημαίνει ότι: Δεν πρέπει ποτέ πια να επαναληφθεί ό,τι έγινε με την ένταξη των Ελλήνων – να επιβληθεί η πολιτική ενάντια σε κάθε οικονομική πραγματικότητα.

Το ευρώ δεν επιτρέπεται να είναι ‘πολιτικό’ νόμισμα».

Bild/Ειρήνη Ανναστασοπούλου

Επιμέλεια Σύνταξης Σπύρος ΜοσκόβουRead more at www.dw-world.de
 

Advertisements

Blackwater, ο Αμερικάνικος στρατός δουλεύει για τους Ταλιμπάν άρχοντες ναρκωτικών !

Amplify’d from www.arxaiaithomi.gr

Blackwater, ο Αμερικάνικος στρατός δουλεύει για τους Ταλιμπάν άρχοντες ναρκωτικών !

Ο συνεργάτης της ιστοσελίδας Γεώργιος Σούμπασης από της Βρυξέλλες έστειλε αυτό το σοβαρό άρθρο, λόγο της σοβαρότητος να προσθέσω ότι διαβάστε οι διεθνείς εγκληματίες τρόπους που εφευρίσκουν για να σκοτώνουν και να σκλαβώνουν τους λαούς για να ικανοποιούν τα ανώμαλα βίτσια τους με τις ευλογίες του πανανθρώπινου οργανισμού του φαύλου γεμάτου με φίδια ΟΗΕ!!!!!

Σήμερα άκουσα στην τηλεόραση πώς η Αμερική έχει γίνει και πάλι «στόχος» δήθεν ισλαμιστών . Αυτές τις μπούρδες μας σερβίρισαν πριν μπούνε στο Ιράκ . Εδώ ένα άρθρο που εξηγεί πώς μεταχειρίζονται τους ταλιμπάν όταν τους συμφέρει οι αρχι-ψεύτες !
Το άρθρο ερμηνεύει πληροφορίες του Daily Mail σχετικά με την δράση των Αμερικανών και την αληθινή αιτία της παρουσίας τους εκεί . Τα ναρκωτικά ! Εάν θυμάσαι καλά είχα γράψει γι αυτό σε ένα άλλο σχόλιο και είχα πει για τον δρόμο των ναρκωτικών από το Αφγανιστάν μέχρι το Κόσοβο ! Επαληθεύομαι , χέρι χέρι πάνε , δεν υπάρχει τρομοκρατία . Οι Αμερικανοί την βγάζουν όταν τους συμφέρει !

Blackwater, ο Αμερικάνικος στρατός δουλεύει για τους Ταλιμπάν άρχοντες ναρκωτικών !

Η Blackwater / XE κατηγορήθηκε για συνενοχή στην τρομοκρατία και πόλεμο κατά των αμερικάνικων στρατευμάτων

Υψηλόβαθμοι  μαχητές Ταλιμπάν λαμβάνουν ιατρική περίθαλψη στην βάση Μπαγκράμ FORCE AIR

Από Elkhani Sabrina & Steve Nelson

Εισαγωγή και Σημείωση του εκδότη: Gordon Duff, Senior Editor Veterans Today

Ο Υπουργός Άμυνας Ρόμπερτ Γκέιτς ενημερώθηκε από τον πακιστανικό Γενικό Αρχηγείο ότι αυτά κατακλύζονται από άρτια εκπαιδευμένους και εξαιρετικά καλά οπλισμένους μαχητές στις παραμεθόριες περιοχές και από τους τρομοκράτες που λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα. Μας είπαν από υψηλότερες πηγές πώς η Blackwater / Xe και άλλες μισθοφορικές ομάδες με έδρα τις ΗΠΑ έχουν επιτεθεί ενεργά σε αστυνομικούς, στρατιωτικούς και μυστικών οργανώσεων στο Πακιστάν στο πλαίσιο των ενεργειών της κυβέρνησης της Ινδίας και των συμμάχων τους στο Αφγανιστάν, οι άρχοντες των ναρκωτικών , των οποίων οι οπαδοί συνθέτουν τα βασικά συστατικά του αφγανικού στρατού.

Έρευνες αναφερόμενες στο Πακιστανικό Daily Mail από την Sabrina Elkani και τον Steve Nelson δηλώνει ότι, αντί να κυνηγούν τους τρομοκράτες που έχουν θανατώσει Αμερικανούς, οι ομάδες αυτές που είναι όντως οι βασικοί μαχητές ηγέτες στο Αφγανιστάν όπου ασφαλείς και τους προσφέρεται ακόμη και ιατρική περίθαλψη από στρατιωτικούς των Ηνωμένων Πολιτειών. Πριν από χρόνια, έχουμε ακούσει φήμες ότι ο Οσάμα Μπιν Λάντεν είχε λάβει περίθαλψη σε νοσοκομείο των ΗΠΑ στο Κατάρ μετά την αποχώρηση από το Σουδάν για να αναλάβει αυτό που ισχυρίζονται οτι ήταν ο σχεδιασμός της 9 / 11. Αντίγραφα εγγράφων του FBI επαληθεύει ότι Μπιν Λάντεν, σύμφωνα με την κατάθεση από τον πρώην μεταφράστρια του FBI Sibel Edmonds, δούλευε για τις ΗΠΑ την εποχή εκείνη και είχε διατηρήσει επαφή με τους χειριστές της CIA το μοιραίο καλοκαίρι του 2001.

Ο στρατός του Πακιστάν διενεργεί τακτικές συλλήψεις προηγμένων όπλων ινδικής κατασκευής από μαχητές στην περιοχή των συνόρων. Η Ινδία διατηρεί 17 «προξενικά» στρατόπεδα μέσα στο Πακιστάν, κοντά στα σύνορα, δίπλα στις εγκαταστάσεις της Blackwater, που ψευδώς χαρακτηρίζονται ως CIA ή USAID σταθμοί. Το Πακιστάν υποστηρίζει αυτές τις δραστηριότητες και εκπαιδεύει Ταλιμπάν στρατιώτες και τρομοκράτες για πράξεις κατά αμάχων στο Πακιστάν. Χιλιάδες άνθρωποι έχουν πεθάνει στο Πακιστάν τους τελευταίους μήνες κατά τη διάρκεια αυτών των επιθέσεων. Το Πακιστάν γνωρίζει ότι αυτές οι ίδιες ομάδες, δεν μάχονται μόνο με τον στρατό του Πακιστάν, αλλά και με τους Αμερικάνους.

Ο στρατηγός Stanley McChrystal είχε αποσύρει τις αμερικανικές δυνάμεις από τομείς-κλειδιά στο Αφγανιστάν απέναντι από τις περιοχές του εχθρού όπου πραγματοποιήθηκαν οι επιθέσεις από το στρατό του Πακιστάν. Είμαστε τώρα σε θέση να λέμε ότι αυτές οι περιοχές θα γίνουν ασφαλείς παράδεισοι για τις δυνάμεις οι οποίες προηγουμένως δρούσαν στο Πακιστάν, οι οποίοι απολαμβάνουν τώρα την ελευθερία και την φιλοξενία, όχι μόνο του Αφγανιστάν αλλά και αγνοούνται από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ στην περιοχή.

Η ανείπωτη ιστορία είναι η μαζική συνενοχή Αμερικανών με την ιδιωτική αεροπορική εταιρία τους, που τώρα είναι υπονοούμενοι για έναν ακόμα πόλεμο, όχι το Βιετνάμ, όχι Κεντρική Αμερική / Ιράν /Contras, αλλά το Αφγανιστάν, για τρίτη φορά, για το λαθρεμπόριο ναρκωτικών. Είναι αδύνατο να αγνοήσουμε το σχέδιο αυτό.

Διαβάστε τη λίστα των κατηγοριών. Σημειώστε ότι πολλές από αυτές έχουν ήδη επιβεβαιωθεί από 5 ή περισσότερες πηγές.

– Οι Xe-Services , οι Αφγανοί βαρόνοι ναρκωτικών και η RAW συνεργάστηκαν για να προστατεύσουν τους ΤΤΡ (Tehrik Taliban Pakistan)

– Σοβαρά χτυπημένοι  από τις πακιστανικές δυνάμεις, μισοπεθαμένοι, μαχητές υψηλού βαθμού επανεμφανίζονται στο Αφγανιστάν

– Ο Maulavi Fazalullah Qari Hussain, είχε εκκενωθεί από το Πακιστάν, και έλαβε περίθαλψη στο Μπαγκράμ σε στρατιωτικό νοσοκομείο

– Οι «αγνοούμενοι» του Balochistan εκπαιδεύονται στο Αφγανιστάν από το RAWκαι τις Xe- Services

Καμπούλ

-Ενώ η κυβέρνηση του Πακιστάν εξακολουθεί να αρνείται ότι ο περίφημος ιδιωτικός στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών, που είναι γνωστός ως Blackwaters ή το Xe Services, η Ισλαμαμπάντ προκλητικά δεν έχει απαντήσει εάν αμφισβητηθεί το γεγονός ότι σε αυτή την περίπτωση, πώς είναι πάντα δυνατό για βαθιά τραυματισμένους ακι μισοπεθαμένους διοικητές των Tehreek-ε-Ταλιμπάν Πακιστάν κλπ, να εκκενωθούν με ασφάλεια στις Αμερικάνικες στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Αφγανιστάν μετά από το ότι είχαν χτυπηθεί σκληρά και υποχωρήσει μέσα στις φυλετικές ζώνες του Πακιστάν και ξαναέρχονται στην επιφάνεια σε μέρος όπου χιλιάδες στρατιωτικοί των ΗΠΑ υπό την ηγεσία του ΝΑΤΟ /ISAF, τα στρατεύματα αυτά προφανώς ασχολούνται με την «καταδίωξη» των ίδιων μαχητικών στοιχείων, σε τουλάχιστον δύο τέτοιες περιπτώσεις που εμφανίστηκαν πρόσφατα, αποκαλύπτουν τα ευρήματα της The Daily Mail.

Τα ευρήματα της Daily Mail δείχνουν ότι τουλάχιστον 2 πλέον καταζητούμενοι μαχητές, πἰστηκαν από τις Πακιστανικές Ένοπλες Δυνάμεις στις φυλετικές ζώνες να ενώσουν την πυρηνική δύναμη του Πακιστάν με το ρημαγμένο από τον πόλεμο Αφγανιστάν, αφού είχαν πληγεί σοβαρά από τις πακιστανικές δυνάμεις κατάφεραν να εκκενωθούν στο Αφγανιστάν με πολύ ασφαλές και συγκεκριμένο τρόπο.

Τα ευρήματα της Daily Mail δείχνουν ότι οι 2 ποιο μεγάλοι αναζητούμενοι διοικητές, συμπεριλαμβανομένων τους Maulvi Fazlullah και Qari Hussain, είχαν αναφερθεί νωρίτερα ότι τραυματίστηκαν σοβαρά κατά τη διάρκεια λειτουργίας μιας αντι-στρατιωτικοποιητικής ενέργειας του Πακιστανικού Στρατού, με την κωδική ονομασία «Operation Rah-e-Ras», και πώς κρυψώνες τους καταστράφηκαν από κατασταλτικές υπηρεσίες τον Swat, ήταν μυστικά υποστηριζόμενοι στο Αφγανιστάν από τους συνεργάτες της Blackwater ή το Xe-Service και πρόσφατα εμφανίστηκαν στο Αφγανιστάν.

Σύμφωνα με έρευνες της Daily Mail, ο Maulvi Fazaluallah εντοπίστηκε να κατοικεί στο Kamdesh συνοικία του Nooristan μαζί με 300 μαχητές και άλλους διοικητές μεσαίου επιπέδου. Τα ευρήματα αποκαλύπτουν επίσης ότι Maulvi Fazlullah είχε παραμείνει κάτω από επεξεργασία σε ιατρική εγκατάσταση κάτω από τα αμερικανικά στρατεύματα στην αεροπορική βάση Μπαγκράμ, πριν επιστρέψει στην περιοχή του Kamdesh.

Τα ευρήματα της Daily Mail δείχνουν επίσης ότι είναι η ίδια περιοχή όπου αμερικανικά στρατεύματα είχαν κενώσει τις θέσεις τους με την πρόθεση να επιτρέψει στους φυγάδες αγωνιστές του Πακιστάν να ανασυνταχθούν. Η διαφυγή τους κατέστη δυνατή με την ενεργό υποστήριξη των αφγανικών υπηρεσιών πληροφοριών, υποστηριζόμενοι οικονομικά από την ινδική Υπηρεσία Πληροφοριών R&AW και υλοποιήθηκε από τον χειριστές του Xe-Υπηρεσίες, ενώ το Xe-Services, εργαζόταν επίσης για την αφγανική μαφία των ναρκωτικών και των πολεμάρχων.

Οι έρευνες της Daily Mail, περαιτέρω αποκαλύπτουν τις ομοιότητες, ο άλλος μαχητικός Διοικητής του Rah-e-Nijat, ο Qari Hussain, εμφανίστηκε στο Αφγανιστάν λίγο μετά την έναρξη της επιχείρησης «Rah-e-Nijat». Τα ευρήματα αποκαλύπτουν ότι η Blackwaters ή το Xe-Υπηρεσίες χρησιμοποιούσαν ακόμα και τα ελικόπτερα για να εκκενώσουν την κορυφαίους μαχητές στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές στο Νότιο Ουαζιριστάν (φυλετική ζώνη του Πακιστάν), ο οποίες ζήτησαν να μην κατονομαστούν, μερικά ελικόπτερα παρατηρήθηκαν να εισέρχονται στο Πακιστανικό έδαφος από τη γειτονική αφγανική επαρχία Paktia, κοντά στα σύνορα του Pak-Afghan που προσγειώθηκε στο έδαφος του Πακιστάν και εκκένωσαν τον Qari Hussain και μερικούς άλλους και στη συνέχεια, αναχώρησε αμέσως για το Αφγανιστάν. Μερικές άλλες πηγές ανέφεραν επίσης επισήμανση ξένων ελικοπτέρων στην περιοχή, ενώ οι ντόπιοι όταν επικοινώνησαν επιβεβαίωσαν επίσης ότι ήταν μάρτυρες προσγείωσης-απογείωσης των ελικοπτέρων και να πετούν στην εναέρια κατεύθυνση που συνορεύει με τις αφγανικἐς επαρχίες Paktika και Paktia. Ένα αξιωματούχος της Makeen (Resident), ο Abdul Samad Khan που παρέστη σε τοπικές Jirga(συμβούλιο) στην περιοχή κοντά στα σύνορα και έμεινε εκεί για μερικές ημέρες, αποκάλυψε ότι από την έναρξη της στρατιωτικής επιχείρησης στο Νότιο Ουαζιριστάν, η κίνηση ελικόπτερα των ΗΠΑ / αφγανικής κυβέρνησης είχε αυξηθεί πολλαπλή στην εμπόλεμη ζώνη για άγνωστους λόγους.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ πώς οι θέσεις των Αμερικάνικων Στρατευμάτων που κενώθηκαν στο Paktika την βασική στιγμή που λειτουργούσε η επιχείρηση «Rah-e-Nijat» και βρισκόταν σε καλό δρόμο, και πάλι επέτρεψε την φυγή των ακτιβιστών σε χώρο Αφγανικού εδάφους για να ανασυνταχθούν και να ξεφύγουν από τη σύλληψη.

Τα ευρήματα της Daily Mail δείχνουν ότι η Xe-Services είχαν επίσης καθήκον να εκκενώσουν πολλούς χορηγημένους μαχητές από την επαρχία Βελουχιστάν του Πακιστάν και όλοι αυτοί οι «εκκενωμένοι» μαχητές και οι αυτονομιστές  χαρακτηρίστηκαν ως «αγνοούμενοι» από τις οικογένειες τους και τα δικαστήρια στο Πακιστάν . Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι τρεις χιλιάδες περίπου, «εκκενωμένοι» Πακιστανοί οι οποίοι εκπαιδεύτηκαν περαιτέρω από τους συνεργάτες του RAW και το προσωπικό της Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών της Ινδίας που είναι παρούσες στο Αφγανιστάν για περισσότερα από πέντε χρόνια. Τα ευρήματα αυτά να αποκαλύπτουν περαιτέρω ότι ο Προϊστάμενος της Διεύθυνσης των Ειδικών Επιχειρήσεων της RAW ο Chhota Rajan εποπτεύει προσωπικά την διαδικασία εκπαίδευσης και τη διευκόλυνση. Τα ευρήματα αυτά δείχνουν ότι η εκκενωμένοι μαχητές είχαν αργότερα αναδιοργανωθεί και εκπαιδευτεί περαιτέρω σε διαφορετικά στρατόπεδα που διοργανώθηκαν υπό την κοινή επίβλεψη του Chhota Rajan και ενώς ανώτερου ινδικού αξιωματικού με τον βαθμό του υποστράτηγου.

http://www.veteranstoday.com/2010/01/23/daily-mail-blackwater-us-military-working-for-taliban-drug-lords/

Read more at www.arxaiaithomi.gr

 

Η σύγκρουση των νομισμάτων

Amplify’d from www.protagon.gr
Η σύγκρουση των νομισμάτων

ην πρώτη φορά ως τραγωδία
Όταν το 1929 ξέσπασε η Κρίση, τα κράτη πανικοβλήθηκαν βλέποντας τα έσοδά τους να καταρρέουν και τα έξοδά τους να αυξάνονται. Η αντανακλαστική τους αντίδραση ήταν κατανοητή: προέβησαν σε περικοπές του προϋπολογισμού τους ελπίζοντας ότι έτσι θα τους ισοσκελίσουν. Όμως γρήγορα κατάλαβαν ότι το φάρμακο ήταν χειρότερο από την ασθένεια: οι περικοπές που επιδείνωσαν την Κρίση και έτσι μεγάλωσαν (αντί να μειώσουν) τα ελλείμματα. Προχώρησαν λοιπόν στο Plan B: έχοντας πλέον καταλάβει ότι το πρόβλημα της οικονομίας τους ήταν η έλλειψη ζήτησης, αποφάσισαν να κάνουν το μόνο πράγμα που γνώριζαν: Να «εισάγουν» ζήτηση από το εξωτερικό. Πως; Υποτιμώντας το νόμισμά τους έτσι ώστε οι εξαγωγές τους να φθηνύνουν στο εξωτερικό και, με αυτό τον τρόπο, να «εισάγουν» ζήτηση για τα ντόπια προϊόντα απ’ έξω. Όμως κι αυτό το σχέδιο απέτυχε. Γιατί; Επειδή δεν γίνεται όλοι να υποτιμήσουν το νόμισμά τους. Δεν είναι δυνατόν να πέφτουν όλα τα νομίσματα μαζί. Ο μόνος τρόπος να υποτιμηθεί το δολάριο είναι να υπερτιμηθεί κάποιο άλλο νόμισμα. Και καθώς το διαπλανητικό εμπόριο δεν είχε ανακαλυφθεί ακόμα (κάτι που θα ήταν απαραίτητο ώστε να μπορεί μια γενικευμένη μείωση της αξίας των νομισμάτων της γης να οδηγήσει στην αύξηση των συνολικών εξαγωγών της), και αυτό το εγχείρημα εστέφθη από παταγώδη αποτυχία. Έτσι προχώρησαν στο Plan C: έβαλαν δασμούς στα αγαθά των «ξένων» με σκοπό την ενίσχυση της ζήτησης ντόπιων προϊόντων. Όμως όταν αντέδρασαν οι «ξένοι» κάνοντας το ίδιο, πλήγησαν οι δικές τους εξαγωγές και, το χειρότερο, επλήγη το διεθνές εμπόριο. Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε: η Κρίση έγινε μόνιμη, σε όλη την διάρκεια της δεκαετίας του 1930, μέχρις ότου προέκυψε η «λύση»: η αύξηση των κρατικών επενδύσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, ελέω Β’ παγκοσμίου πολέμου, που εξαφάνισε την Κρίση εν μία νυκτί. Το ότι για να γίνει αυτό εξαφανίστηκαν και 50 εκατομμύρια άνθρωποι (1939-1945) ήταν μια απλή απόδειξη ότι, εν απουσία μιας οικουμενικά ορθολογικής πολιτικής παρέμβασης εναντίον της Παγκόσμιας Κρίσης, μόνο οι ανθρωποθυσίες μπορεί να βοηθήσουν.

Την δεύτερη φορά ως φάρσα
Σήμερα, το 2010, δύο χρόνια μετά από το δικό μας 1929, βρισκόμαστε ήδη στο Plan C. Αρχίσαμε με τις περικοπές εν καιρώ Κρίσης, και η Κρίση φούντωσε τόσο σε κεντρικές χώρες όπως οι ΗΠΑ (όπου η ανεργία αποτελματώθηκε πλήρως με το που σταμάτησαν οι αρχικές τονωτικές ενέσεις) όσο και στην Ευρώπη (για να μην μιλήσουμε συγκεκριμένα για την Ελλάδα). Πολύ γρήγορα η ενδυνάμωση της Κρίσης οδήγησε σχεδόν ταυτόχρονα στα Plans B&C: ΗΠΑ και Ευρώπη επιδίδονται σε ρητορικό πόλεμο εναντίον της Κίνας, πασχίζοντας να την πείσουν να αφήσει το δολάριο και το ευρώ να υποτιμηθούν (σε σχέση με το γουάν). Παράλληλα, το Κογκρέσο, έχοντας προεξοφλήσει την άρνηση του Πεκίνου να ενδώσει, έχει ήδη ψηφίσει νόμο επιβολής δασμών στις Κινεζικές εισαγωγές. Ένας πόλεμος συναλλαγμάτων και δασμών, πανομοιότυπος με εκείνον της δεκαετίας του 1930 φαίνεται να είναι στα σκαριά. Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα, είχε πει ο Κάρολος. Πόσο φάρσα θα είναι όμως και ποιο το ανθρώπινο κόστος της;

Ο κεντρικός ρόλος της Κίνας
Νομίζω ότι η προσπάθεια να απαντήσουμε το ερώτημα και να ρίξουμε λίγο φως στο σκοτεινό μέλλον, μπορεί να ξεκινήσει με την ευρωπαϊκή περιοδεία του Κινέζου πρωθυπουργού. Όσο ο κ. Wen Jiabao περιδιάβαινε στας Ευρώπας, η σύρραξη των νομισμάτων φούντωνε: ΗΠΑ, Ευρώπη και Ιαπωνία εκτόξευσαν από κοινού, και σχεδόν συντονισμένα, τα βέλη τους εναντίον της Κίνας κατηγορώντας την ότι, μη επιτρέποντας την υπερτίμηση του γουάν, κλέβει τις δουλειές των αμερικανών, ιαπώνων και ευρωπαίων εργαζόμενων. Οι φραστικές επιθέσεις από την Washington, που ακούγονταν σποραδικά έως τότε, εντάθηκαν και προστέθηκαν στον θυμό της Ιαπωνίας μετά την απόφαση της Κίνας να αγοράσει Ιαπωνικά ομόλογα, και να στηρίξει (τουλάχιστον στα λόγια) τα ελληνικά. Για το Τόκυο και τις Βρυξέλλες αυτές οι κινήσεις των Κινέζων υπέρ των Ιαπωνικών και ελληνικών ομολόγων θεωρήθηκαν επιθετικές κινήσεις και μέρος μιας τακτικής απόρριψης των δυτικών πιέσεων για υποτίμηση του Κινεζικού νομίσματος. Τώρα που η Ιαπωνία βουλιάζει υπό το βάρος του ακριβού γιέν, και η Γερμανία επενδύει στην ελληνική κρίση για να κρατάει το ευρώ χαμηλά, η Κίνα προέβη στις συγκεκριμένες κινήσεις ως μία δήλωση ότι δεν θα επιτρέψει να την εμπλέξουν οι δυτικοί σε μια δίνη υποτιμήσεων σαν εκείνη της δεκαετίας του 1930. Ότι επιμένει να ελέγχει το νόμισμά της.

Αν πάρουμε τους τρεις δυτικούς πυλώνες (ΗΠΑ, Ιαπωνία και Ευρώπη) παρατηρούμε το εξής κοινό χαρακτηριστικό: πλήρη αδυναμία της εσωτερικής αγοράς τους να παραγάγει αρκετή ζήτηση για να βοηθήσει στην υπέρβαση από την Κρίση. Οι ΗΠΑ, που για τριάντα χρόνια έλκυαν τα κεφάλαια της οικουμένης (και έτσι κατάφερναν να χρηματοδοτούν το τεράστιο εμπορικό τους έλλειμμα), τώρα βλέπουν την μαζική αυτή μετανάστευση κεφαλαίων προς την Wall Street να έχει κοπάσει και για αυτό νιώθουν το βάρος των εμπορικών τους ελλειμμάτων. Αντιμέτωπη με τις εκλογές του Νοεμβρίου, είναι ευκολότερο για την κυβέρνηση Ομπάμα να κηρύξει πόλεμο λόγων εναντίον της Κίνας από το να προβεί σε αυτοκριτική (άφησε τις χρεωκοπημένες τράπεζες να ξεκοκκαλίσουν τα χρήματα του bail out) και σε μια λογική ανάλυση των εγγενών προβλημάτων της Αμερικανικής οικονομίας (χαμηλή αγοραστική δύναμη των πολλών). Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει στην Ιαπωνία και στην Ευρώπη: χρεοκοπημένες από ιδέες για την στήριξη της ντόπιας ζήτησης, στρέφονται στην συνταγή της υποτίμησης του γιεν και του ευρώ. Απέναντι σε ποιο νόμισμα όμως; Όχι βέβαια στο δολάριο (κάτι που θα εξόργιζε την Washington) αλλά προς το νόμισμα της μόνης σοβαρής οικονομίας που μένει: Του γουάν.

Απέναντι σε αυτή την άτυπη συμμαχία βρίσκεται μόνη της η Κίνα. Σε τι διαφέρει η οικονομία της από εκείνες των ΗΠΑ, Ευρώπης και Ιαπωνίας; Στο εξής: πάνω από το 55% των Κινεζικών εξαγωγών παράγονται από δυτικές πολυεθνικές εντός της Κίνας οι οποίες, όπως είναι φυσικό, είναι ενθουσιασμένες με το φθηνό γουάν, το οποίο τους εξασφαλίζει χαμηλά κόστη και εύκολες πωλήσεις στις χώρες όπου έχουν την βάση τους. Αναρωτηθήκατε ποτέ πως έγινε δυνατόν η κομμουνιστική Κίνα να γίνει τόσο γρήγορα δεκτή στους κόλπους του ΔNT, της Παγκόσμιας Τράπεζας και του Διεθνούς Οργανισμού Εμπορίου; Ο λόγος ήταν η συμμαχία του ΚΚ της Κίνας με τις δυτικές πολυεθνικές. Στην βάση αυτής της συμμαχίας το ΚΚ της Κίνας οικοδομεί μια νέα εθνική αστική τάξη η οποία είναι συνεκτικά διασυνδεδεμένη με το Κινεζικό κράτος. Η ενίσχυση αυτής της αστικής τάξης στηρίζεται στο μεγάλο μερίδιο του ΑΕΠ που πάει σε δημόσιες επενδύσεις και στο όλο και μειούμενο ποσοστό των μισθών (σημ. οι μισθοί στην Κίνα αυξάνονται αλλά όχι ως ποσοστό του ΑΕΠ). Ενδεικτικά αναφέρω ότι μετά την Κρίση του 2008 η Κινεζική κυβέρνηση έριξε πάνω από 1,5 τρις δολάρια στην οικονομία για να μην μειωθεί δραστικά ο ρυθμός ανάπτυξης. Το εγχείρημα πέτυχε και ο ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ διατηρήθηκε στο 9%-10%. Όμως, κι αυτό έχει σημασία, το ποσοστό του ΑΕΠ που πήγε στους μισθωτούς μειώθηκε, η δε κατανάλωση έπεσε κάτω του 40%! Που πήγαν τα άλλα; Σε επενδύσεις υποδομών, είναι η απάντηση. Τραίνα, δρόμοι, παραγωγή και διανομή ενέργειας, έρευνα.

Περιληπτικά, στο έδαφος της Κίνας χτίστηκε και ενισχύεται καθημερινά μια τριπλή συμμαχία μεταξύ: (α) Του ΚΚ της Κίνας, (β) της νέας εθνικής αστικής τάξης, και (γ) των δυτικών και ιαπωνικών πολυεθνικών. Το έδαφος πάνω στο οποίο στηρίζεται η ισχυρή αυτή συμμαχία είναι το απέραντο εργατικό δυναμικό της χώρας το οποίο, με την ελαστική και φθηνή εργασία του, δημιουργεί τις προϋποθέσεις τεράστιων επενδύσεων και εξαγωγών.

Σε αυτό το πλαίσιο, βλέπουμε κάτι που συχνά αγνοείται: Η σύγκρουση δεν είναι απλώς μια σύγκρουση Κίνας-Δύσης αλλά και μεταξύ (α) δυτικών κυβερνήσεων και (β) δυτικών πολυεθνικών οι οποίες δεν έχουν καμία όρεξη να δουν τον ρόλο και την εσωτερική δυναμική της Κίνας να αλλάζει. Την ίδια στιγμή που το αμερικανικό κράτος χρηματοδοτεί τα ελλείμματά του πουλώντας ομόλογα στο Κινέζικο κράτος, το αμερικανικό κεφάλαιο συσσωρεύεται στην Κίνα (π.χ. τα κέρδη της Apple, που παράγει τα iPhone στα εργοστάσια της κινεζικής Foxcon, αυγαταίνουν επί Κινεζικού εδάφους).
 

Στην Ευρώπη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Από την μία έχουμε εκείνους που, όπως οι πολυεθνικές, χαίρονται με το χαμηλό γουάν: Π.χ. οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες ρούχων κλπ που αγοράζουν μαζικά από την Κίνα και δραστηριοποιούνται στην Γαλλία και στην Βρετανία, αλλά, αν και λιγότερο, και στην Γερμανία και τις Σκανδιναβικές χώρες. Παράλληλα, ολόκληρη η Ευρωπαϊκή βιομηχανία μηχανολογικών, ηλεκτρονικών και, γενικότερα, κεφαλαιουχικών αγαθών (ακόμα και χωρών όπως η Ιταλία) εξάγει τα προϊόντα της στην Κίνα. Το ίδιο και οι παραγωγοί αγαθών πολυτελείας (λέγε με Porsche, Mercedes, Saab). Όλοι αυτοί εμψυχώνουν τον κ. Wen Jiabao να μην ενδώσει. Μια υπερτίμηση του γουάν θα τους έπληττε. Όμως υπάρχει και η άλλη Ευρώπη. Η Fiat, η Renault, οι βιοτεχνίες της Γαλλίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας δυσανασχετούν για τις Κινεζικές εισαγωγές και βλέπουν με καλό μάτι την αύξηση του γουάν. Λόγω αυτού του διχασμού παρακολουθούμε χώρες όπως Γερμανία και οι Σκανδιναβικές, αλλά και το υπουργείο βιομηχανίας της Ιταλίας, να μην έχουν κανένα πρόβλημα με το επίπεδο του γουάν. Αντίθετα, η Γαλλία, η Ισπανία, η Βρετανία συντάσσονται με τις ΗΠΑ. Το αποτέλεσμα αυτών των ενδο-ευρωπαϊκών ρηγμάτων είναι η ακόμα μεγαλύτερη απομάκρυνση της Ευρώπης από την προοπτική μιας πραγματικά ενοποιημένης πολιτικής της ΕΕ απέναντι στην Κίνα. Πρώτα η Ευρώπη διαιρέθηκε σε ελλειμματικές και πλεονασματικές χώρες. Τώρα ακόμα και τα κράτη-μέλη διαιρούνται σε κλάδους που θέλουν την υποτίμηση του γουάν και σε εκείνους που παλεύουν να μείνει σταθερό. Έτσι, λίγο-λίγο σβήνει και η τελευταία ελπίδα της Ενωμένης Ευρώπης.

Αυτά τα ρήγματα που χαρακτηρίζουν την ΕΕ τα βλέπουν οι Κινέζοι και τα εκμεταλλεύονται, κάτι που είναι θεμιτό σε μια περίοδο που πλήττονται από παντού και απειλούνται με πόλεμο δασμών από το Αμερικανικό Κογκρέσο. Π.χ. αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν μέρος των αποθεμάτων τους σε δολάρια για να αγοράσουν ευρώ, καθώς η Washington και τους παίρνει να λεφτά και τους κατηγορεί ότι αγοράζοντας αμερικανικά ομόλογα προσπαθούν να κρατήσουν το δολάριο ψηλά. Έχοντας όμως αγοράσει ευρώ, για να σιγουρευτούν για την αξία του αποκτήματός τους, παράλληλα ανακοινώνουν δημόσια την στήριξη των ελληνικών ομολόγων. Έτσι, θυμώνουν Washington και Βερολίνο αλλά παίρνουν με το μέρος τους την Siemens, την Mercedes, την Thyssen-Krupp και… τον κ. Παπανδρέου.

Η Ελλάδα και η Τουρκία στα απόνερα αυτών των συγκρούσεων
Κλείνω με μερικά λόγια για τα του οίκου μας και της ευρύτερης περιοχής. Η Κίνα γνωρίζει κάτι που η Αμερικανική κυβέρνηση κάνει ότι το έχει ξεχάσει: οι μαζικές εξαγωγές δεν εξαρτώνται μόνο από την συναλλαγματική ισοτιμία. Εξαρτώνται και από το δίκτυο διανομής αλλά και παραγωγής. Η Κίνα, με αυτή την σκέψη κατά νου, επενδύει λοιπόν σε μια σειρά από λιμάνια, από την Σιγκαπούρη, την Μπέρμα, το Μπαγκλαντές, την Σρι Λάνκα έως την Νάπολι, τον Πειραιά και την Οδησσό. Δεν την ενδιαφέρει να τα ελέγχει τόσο πολύ όσο το να μην εμποδίζονται σε αυτά οι εξαγωγές της. Αυτό είναι το ένα σκέλος της Κινεζικής στρατηγικής, στο οποίο καλά έκανε η κυβέρνησή μας και έδωσε σημασία. Όμως υπάρχει κι άλλο ένα σκέλος το οποίο φαίνεται ότι το αγνοήσαμε. Το σκέλος αυτό έκανε την εμφάνισή του στην διάρκεια της επίσκεψης του κ. Wen στην Τουρκία. Εν συντομία, στόχος της Κίνας είναι η μετατροπή της Τουρκίας στην Κορέα της Ιαπωνίας. Εξηγώ: η Ιαπωνική βιομηχανία, στην δεκαετία του 1980, κατάφερε να αυξήσει σημαντικά τον τζίρο και τις εξαγωγές της πουλώντας ολόκληρους ιμάντες παραγωγής (π.χ. αυτοκινήτων) στην Κορέα, η οποία με την σειρά της εξήγαγε τα προϊόντα αυτά σε Ευρώπη και ΗΠΑ. Τα Kia και τα Hyundai ήταν, για να το πω απλά, παλαιότερα μοντέλα Toyota ή Nissan κατασκευασμένα στην Κορέα. Οι Ιάπωνες πούλησαν τους ιμάντες παραγωγής και την τεχνογνωσία στους Κορεάτες και εκείνοι πούλησαν τα αυτοκίνητα στην Δύση.

Κάτι τέτοιο είναι έτοιμες να κάνουν και οι Κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες στην Τουρκία: να παράγουν συγκεκριμένα μοντέλα εκεί επειδή η Τουρκία έχει τελωνειακή συμφωνία με την ΕΕ που της επιτρέπει να εξάγει ό,τι αυτοκίνητο συναρμολογείται επί τουρκικού εδάφους χωρίς δασμούς. (Για αυτό τον λόγο, άλλωστε, διατηρούν εργοστάσια στην Τουρκία οι Fiat και Renault.) Μόλις τον περασμένο Ιανουάριο, ένα ολόκληρο Κινεζικό υπουργικό κλιμάκιο επισκέφτηκε την Άγκυρα. Τι νομίζετε ότι συζήτησαν; Σε πολύ λίγο χρόνο η Τουρκία θα λειτουργεί ως εφαλτήριο των Κινεζικών εξαγωγών αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών στην ΕΕ. Στο μεταξύ η Ελλάδα έχει μείνει, άλλη μια φορά, πίσω. Δεν διαθέτουμε ούτε την παραγωγική βάση ούτε την αγορά που θα έκανε τον κ. Wen να μας κάνει και εμάς μια αντίστοιχη πρόταση. Όμως αυτό δεν είναι λόγος να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Θεωρώ ότι η Ελλάδα θα πρέπει να βρει και για εκείνην ένα ρόλο σε αυτή την διαδικασία από την οποία να προκύψουν οφέλη τεχνολογικά, οικονομικά και οικολογικά για την χώρα μας. Για αυτό και μου έχει γίνει έμμονη ιδέα η ιστορία με τα τραίνα και η πρότασή μου να συμπράξει το ελληνικό δημόσιο με την Κίνα με στόχο την σιδηροδρομική σύνδεση της Αθήνας με την Κεντρική Ευρώπη. Το να εκχωρήσουμε τον ΟΣΕ σε Γαλλικές ή Γερμανικές επιχειρήσεις θα ήταν ανόητο μιας και αυτές, αντίθετα με τις Κινεζικές, δεν έχουν ούτε τα χρήματα ούτε το ενδιαφέρον για να μετατρέψουν έναν νέο ΟΣΕ σε περιφερειακή δύναμη. Όμως πάνω από όλα δεν έχουν το κίνητρο να χρησιμοποιήσουν μια τέτοια υποδομή για να μεταφέρουν τεράστιες ποσότητες Κινεζικών προϊόντων στην καρδιά της Ευρώπης.

Read more at www.protagon.gr

 

Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας για το καλό του ευρώ;

Amplify’d from www.dw-world.de

Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας για το καλό του ευρώ;

Εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας στην οικονομική πολιτική για το καλό του ευρώ; Ναι, θα πουν ορισμένοι, έχοντας κατά νου την Ελλάδα. Υπάρχουν όμως όρια στην εκχώρηση αρμοδιοτήτων στις Βρυξέλλες;

Αλήθεια, μέχρι ποιό βαθμό μπορούν οι χώρες μέλη της ΕΕ να εκχωρούν αρμοδιότητες από τα εθνικά κοινοβούλια στις Βρυξέλλες; Και ποια είναι τα όρια της εθνική κυριαρχίας; Όπως εκτιμά η Γερμανίδα οικονομολόγος Ντανιέλα Σβάρτσερ, ειδική σε θέματα ευρωπαϊκών υποθέσεων:

 

«Το ζήτημα αυτό έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις από την εποχή της εισαγωγής του ευρώ. Κάθε κυβέρνηση και κάθε κοινοβούλιο προσπαθεί να υπερασπιστεί το δικαίωμά του για τη σύνταξη του προϋπολογισμού, την επιβολή φόρων και το σχεδιασμό των δαπανών. Με αφορμή την οικονομική κρίση όμως διαπιστώσαμε πόσο μεγάλη είναι η αλληλεξάρτηση των χωρών-μελών. Όταν κάτι πάει στραβά,  τότε οφείλουν να συνδράμουν οι υπόλοιποι, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας».

«Η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας έχει περιοριστεί»
Πώς αξιολογεί όμως η ίδια την περίπτωση της Ελλάδας;

«Η εθνική κυριαρχία σε ότι αφορά θέματα προϋπολογισμού και της οικονομικής πολιτικής έχει περιορισθεί δραστικά, αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα έχει λάβει δάνεια από τις άλλες χώρες μέλη. Προϋπόθεση ήταν η συμφωνία σε ένα αναλυτικό πρόγραμμα (σσ. εξυγίανσης των δημοσιονομικών), το οποίο ουσιαστικά δεν αφήνει πολλά περιθώρια πολιτικών ελιγμών τα επόμενα τρία χρόνια. Το ερώτημα λοιπόν σήμερα είναι το εξής: θα πρέπει να υπάρξουν αυστηρότερες κυρώσεις; Όχι όμως για να περιορίζεται η εθνική κυριαρχία ορισμένων χωρών, αλλά για να μπορούν να αποφευχθούν ανάλογες περιπτώσεις στο μέλλον».

 

Γεγονός είναι, σημειώνει η κα. Σβάρτσερ, ότι αφενός μπορεί να γίνεται από ορισμένους λόγος για ένα νέο κύμα ευρωσκεπτικισμού, προστατευτισμού, ακόμη και ενός νέου εθνικισμού, αφετέρου όμως η κρίση έφερε τους Ευρωπαίους πιο κοντά. Σε διαφορετική περίπτωση, όπως λέει, δεν θα ήταν δυνατή η συμφωνία για τη διάσωση του ευρώ, ύψους 750 δις.

 

Σβάρτσερ: Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  Σβάρτσερ: «Η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας σε ότι αφορά θέματα προϋπολογισμού και της οικονομικής πολιτικής έχει περιορισθεί δραστικά»
«Η γαλλογερμανική πρωτοβουλία επικρίθηκε δικαίως»
Πώς σχολιάζει η ίδια τη γαλλογερμανική πρωτοβουλία για την αναθεώρηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, μια πρόταση που προκάλεσε τις έντονες αντιδράσεις, κυρίως των «μικρών» χωρών της Ένωσης;

«Αυτό δεν το περίμενε κανείς στην ΕΕ, προκάλεσε σοκ και, κατά την άποψή μου, επικρίθηκε δικαίως το γεγονός ότι δεν υπήρξε προηγουμένως συνεννόηση με τις μικρότερες ή και τις άλλες μεγαλύτερες χώρες Έγινε δηλαδή στα πρότυπα της ξεπερασμένης λογικής του γαλλογερμανικού άξονα που λέει ΄ας προτείνουμε εμείς και οι άλλοι θα ακολουθήσουν΄».

 

Θα μπορούσε να φανταστεί να εκχωρήσουν κάποια στιγμή χώρες όπως η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία τη φορολογική τους αρμοδιότητα στις Βρυξέλλες;

 

«Πιστεύω ότι καμία χώρα δεν θα ήταν διατεθειμένη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο. Θα πρέπει να σκεφτούμε όμως μέχρι ποιό βαθμό μπορεί να φτάσει η κοινή μας δράση για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα του ευρώ; Εντέλει όμως δεν μπορείς να εκχωρείς τα πάντα, κάθε πολιτική ευθύνη».

Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  «Η γαλλογερμανική πρωτοβουλία επικρίθηκε δικαίως»
Jürgen Liminski / DLF / Κώστας Συμεωνίδης
Υπεύθ. σύνταξης: Ειρήνη ΑναστασοπούλουRead more at www.dw-world.de
 

«Πώς η Αθήνα πήρε με απάτες το ευρώ»

Amplify’d from www.dw-world.de

«Πώς η Αθήνα πήρε με απάτες το ευρώ»

Με πρωτοσέλιδο τίτλο «Η Bild αποκαλύπτει! Το Ευρω-ψέμα. Έτσι μας παγίδευσαν οι Έλληνες» η εφημερίδα περιγράφει στο πλαίσιο έρευνας την πορεία της Ελλάδας προς την ευρωζώνη.

Στη σελίδα που δημοσιεύεται το άρθρο ο τίτλος είναι: «Μυστικά έγγραφα: Ελλάδα. Πώς η Αθήνα πήρε με απάτες το ευρώ», ενώ στο τίζερ υπογραμμίζεται πως «η Bild έκανε έρευνες στην Αθήνα, στο Βερολίνο και στις Βρυξέλλες, μίλησε με εμπλεκόμενους, βρήκε απόρρητα έγγραφα: Οι Έλληνες είπαν ψέματα – και όλοι οι άλλοι τα δέχτηκαν».

 

Το ρεπορτάζ -που υπογράφουν δέκα δημοσιογράφοι της εφημερίδας- ξεκινά από τα μέσα της δεκαετίας του 90 και με μια στιχομυθία μεταξύ των τότε υπουργών Οικονομικών της Γερμανίας και της Ελλάδας Τέο Βάιγκελ και Γιάννου Παπαντωνίου σε σύνοδο του Ecofin. Το θέμα που συζητείται είναι το ντιζάιν του νέου νομίσματος, όπου ο κ. Παπαντωνίου φέρεται να λέει: «Απαιτώ να αναγράφεται στα χαρτονομίσματα το ευρώ και στα ελληνικά». Και ο κ. Βάιγκελ φέρεται να του απαντά: «Δεν τίθεται καν προς συζήτηση. Δεν μπορείτε να ενταχθείτε στην ευρωζώνη και πιθανότατα δεν θα ενταχθείτε ποτέ». «Κι όμως ο Τέο Βάιγκελ επλανάτο», παρατηρεί η εφημερίδα που αρχίζει να εξιστορεί την ιστορία της ελληνικής ένταξης στην ΟΝΕ. «Απόρρητα ντοκουμέντα και νέα στοιχεία καταδεικνύουν ότι πρόκειται για την ιστορία ενός εξ αρχής στημένου παιγνιδιού», επισημαίνει η Bild.

«Υπήρχε το κίνητρο, υπήρχε η ευκαιρία και υπήρχαν τα μέσα»

«Είναι η ιστορία μιας πλάνης με συνέπειες: Ότι δήθεν μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα, ό,τι και να κάνει, δεν θα μπορούσε ποτέ να θέσει σε κίνδυνο το ευρώ… Κι όμως δέκα χρόνια μετά από την ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ, την άνοιξη του 2010, το ευρώ βρισκόταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης, εξαιτίας της Ελλάδας.

Πώς φτάσαμε εκεί, διερωτάται η εφημερίδα, διακρίνοντας όλα τα συστατικά ενός αστυνομικού μυθιστορήματος: Υπήρχε το κίνητρο, υπήρχε η ευκαιρία και υπήρχαν τα μέσα.

 

Δισεκατομμύρια έρευσαν για να σωθεί η Ελλάδα, για να σωθεί το ευρώ. Σήμερα ένας από τους καλύτερους γνώστες της ΕΕ στην κορυφή της ιεραρχίας του γερμανικού ΥΠΕΞ δηλώνει ως εκπρόσωπος πολλών πολιτικών του Βερολίνου και των Βρυξελλών: «Το μεγαλύτερο λάθος μας ήταν να εντάξουμε την Ελλάδα στο ευρώ».

 

Όσον αφορά την ένταξη των Ελλήνων «πρόκειται για πολιτική απόφαση», γράφουν τα εμπιστευτικά έγγραφα του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, που έχει στη διάθεσή της η Bild. «Πολιτική απόφαση» σημαίνει στην υπηρεσιακή διάλεκτο ότι «η ηγεσία θέλει έτσι και η σκληρή πραγματικότητα δεν μετράει».

Αυτό σημαίνει ότι ούτε για ένα λεπτό δεν χωρούσε αμφισβήτηση πώς η Ελλάδα θα πάρει το ευρώ.… Άλλοι μαγείρευαν τα στοιχεία και άλλοι επέτρεπαν να γίνεται αυτό. Σήμερα όλοι προτιμούν να σιωπούν.

Κατηγορηματικά αντίθετος στην ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ φέρεται να ήταν ο Τέο ΒάιγκελBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  Κατηγορηματικά αντίθετος στην ένταξη της Ελλάδας στην ΟΝΕ φέρεται να ήταν ο Τέο Βάιγκελ
«Η Ελλάδα δεν πληροί κανένα από τα κριτήρια ένταξης»

Σύμφωνα με την Bild, η ιστορία αρχίζει με ένα ξερό «όχι» στην ένταξη της Ελλάδας, το Σάββατο 2 Μαΐου 1998, οπότε οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της ΕΕ συνεδρίαζαν σε έκτακτη σύνοδο κορυφής στις Βρυξέλλες Η Ελλάδα δεν ανήκει αρχικά στον κύκλο των εκλεκτών που θα υιοθετήσουν το κοινό νόμισμα. Και σύμφωνα με το τελικό ανακοινωθέν της συνόδου, «Η Ελλάδα δεν πληροί κανένα από τα κριτήρια ένταξης». Ως προς τον πληθωρισμό, το έλλειμμα, το συνολικό χρέος και το ύψος των επιτοκίων, η μικρή χώρα απέχει παρασάγγες από τα προδιαγεγραμμένα πρότυπα.

 

Μέχρι τα μεσάνυχτα της 2ας Μαΐου η πρωθυπουργοί συνομιλούν για να καταλήξουν στην επιλογή του πρώτου προέδρου της ΕΚΤ. «Ήταν μια ασυνήθιστα σκληρή διαπραγμάτευση», θα δηλώσει στη συνέχεια ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ. Για την Ελλάδα δεν μιλάει κανείς.Ένας από το τραπέζι δεν προσέχει πια τι συζητείται για τον πρόεδρο της ΕΚΤ: Ο Κωνσταντίνος Σημίτης, από το 1996 πρωθυπουργός της Ελλάδας.

«Ο Σημίτης χαμογελά πιο πλατιά απ` όλους»

Πρόκειται για μια ταπείνωση για την Ελλάδα του πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη. Η χώρα του κόπηκε στις εξετάσεις για την εισαγωγή στην ΟΝΕ. Κι όμως όταν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων ποζάρουν για την καθιερωμένη φωτογραφία της συνόδου, ο ομιλών απταίστως τη γερμανική Σημίτης χαμογελά πιο πλατιά από όλους τους άλλους. Λες και η χώρα του είχε περάσει με έπαινο τις εξετάσεις. Παρά τις αντιδράσεις των υπουργών Οικονομικών οι Έλληνες είχαν καταφέρει να περάσουν το όνομα ευρώ στα χαρτονομίσματα και στα ελληνικά. Ο κατοπινός νικητής του διεθνούς διαγωνισμού, ο βιεννέζος γραφίστας χαρτονομισμάτων Ρόμπερτ Καλίνα, τηρεί αυτές τις προδιαγραφές, μολονότι η Ελλάδα καταρχήν δεν συμπεριλαμβάνεται στα κράτη του ευρώ. Ο Σημίτης γνωρίζει πόσο σημαντικό πολιτικό μήνυμα είναι αυτό».

 

Στην συνέχεια η εφημερίδα αναφέρει ότι με την κάλυψη των άλλων χωρών το 1998 η Ελλάδα ξεκίνησε μια κούρσα για να μπει στην ΟΝΕ μέχρι το 2002.

 

Τότε τέθηκε σε εφαρμογή το σχέδιο Β της Αθήνας, υποστηρίζει η Bild. Έπρεπε σε διάστημα 18 μηνών να βελτιωθούν ριζικά οι δείκτες του πληθωρισμού, του ελλείμματος και του δημοσίου χρέους. Κάτι τέτοιο είναι κανονικά αδύνατο, παρατηρεί η εφημερίδα.

Αλλά οι Έλληνες είχαν ελευθερία κινήσεων στα στοιχεία τους. Μείωσαν κατά εκατοντάδες εκατομμύρια το έλλειμμα για παράδειγμα των δημόσιων νοσοκομείων. Τεράστιες δαπάνες για εξοπλισμούς εξαφανίστηκαν δια της δημιουργικής λογιστικής, λογαριασμοί γραμμένοι με το χέρι διορθώθηκαν ή εξαφανίστηκαν. Είχε σημάνει η ώρα του Γιάννη Στουρνάρα. Είναι ο σημαντικότερος άνθρωπος όταν πρόκειται για αριθμούς», καταλήγει η εφημερίδα παραπέμποντας για τη συνέχεια στο αυριανό φύλλο.

Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift:  Ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Σημίτης

Επιμέλεια: Σταμάτης Ασημένιος

Υπεύθ. Σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

Read more at www.dw-world.de

 

To μνημόνιο εξυπηρετεί αποκλειστικά & μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών. #truestory #imfgr #grecon

Amplify’d from olympia.gr

Κατάρριψη της προπαγάνδας: Τα λεφτά του μνημονίου δεν πήγαν σε μισθούς και συντάξεις αλλά σε αποπληρωμές των τοκογλύφων.

ΑΣ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ ΟΣΟΙ ΕΚΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΑ ΤΗΛΕΠΑΡΑΘΥΡΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΟ ΓΚΑΙΜΠΕΛΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: “ΠΩΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΑΤΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ”.
Η απόδειξη ότι υποθήκευσαν την χώρα για να εξασφαλίσουν τις αποπληρωμές των δανειστών και όχι “μισθούς και συντάξεις”.

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης και το πασίγνωστο σε όλους μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2010, η δανειοδότησή μας από την «τρόικα» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ,  δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, απλά το μεταθέτει  επαυξημένο για τό σύντομο μέλλον, δηλαδή για την χρονική εκείνη στιγμή που θα κληθούμε να πληρώσουμε τα 110 δις €, επιβαρυμένα με τα τοκογλυφικά επιτόκια, σε σχέση με αυτά που απολαμβάνουν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αφετέρου δε «επιδεινώνει» σημαντικά τις αιτίες που το προκάλεσαν, δηλ. τις πολιτικές, τις κοινωνικές και τις πολιτισμικές «δυσλειτουργίες» της χώρας μας.

Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :

Λήξη Ομολόγων από 01.05.2010 έως και 31.12.2013 και προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης  (ποσά σε δισεκ. €)

Έτος Λήξεις ομολόγων Δάνεια ΕΕ, ΕΚΤ & ΔΝΤ
2010 15,80 38,00
2011 31,30 40,00
2012 31,70 24,00
2013 24,90 8,00
Σύνολο 103,70 110,00

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών (προσχέδιο προϋπολογισμού)

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για την παραπάνω περίοδο, εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της – αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του μηχανισμού στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε, συν τους τόκους τους).

Επομένως, όλα όσα ακούγονται ότι δήθεν το μνημόνιο υπεγράφη μόνο και μόνο για να διασφαλιστούν οι πληρωμές των συντάξεων και των μισθών, είναι παντελώς  ανακριβή και σκόπιμα ψεύδη, αφού όπως προκύπτει από τον πίνακα, τα χρήματα που μας παρέχονται, αναχρηματοδοτούν αντίστοιχες οφειλές μας, με αποκλειστικό σκοπό την διάσωση, πρωτίστως των ευρωπαϊκών τραπεζών και δευτερευόντως των λοιπών κερδοσκοπικών «επενδυτών» (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχουν στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27% (και ενδεχομένως με άλλα άγνωστα προς το παρόν ανταλλάγματα).

Να σημειωθεί ότι οι ετήσιες ανάγκες σε μισθούς και συντάξεις των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα κυμαίνονται περί τα 25 δισεκ. € πράγμα που επιβεβαιώνει ότι από την χρηματοδότηση του μηχανισμού στήριξης δεν «περισσεύουν» καν ποσά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό, όπως πασχίζουν να μας πείσουν εν συγχορδία η κυβέρνηση με τα γνωστά εξαπτέρυγά της.

Υπενθυμίζω ότι η 1η δόση ύψους 14,5 δισεκ. € που δόθηκε από τον μηχανισμό στήριξης στα μέσα Μαΐου, εξοφλούσε ομόλογα λήξης εντός του ιδίου μήνα συνολικού ύψους 11,6 δισεκ. € εκ των οποίων, ποσό 8,5 δισεκ. € αφορούσε 10ετές ομόλογο με λήξη την 19.05.2010 που είχε εκδοθεί στις 19.05.2000 επί πρωθυπουργίας  Σημίτη!

Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού έτους 2011, η χώρα θα πρέπει να δανείζεται επίσης ποσά αντίστοιχα με τα ετήσια ελλείμματά της, τα οποία θα διαμορφωθούν, ως εξής:

ΑΕΠ, ύφεση και έλλειμμα σε εκ. €

Μεγέθη/έτη 2009 2010 2011 2012 2013 2014
ΑΕΠ** 237.494 227.994 222.066 224.508 229.223 234.037
Ύφεση %* -4,0% -2,6% 1,1% 2,1% 2,1%
‘Έλλειμμα %** -13,6% -8,1% -7,6% -6,5% -4,9% -2,6%
‘Έλλειμμα 32.299 18.467 16.877 14.593 11.231 6.084

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών – Προσχέδιο προϋπολογισμού 2011

Σημείωση: Στον παραπάνω πίνακα δεν υπολογίζεται η πρόσθετη επιδείνωση του ελλείμματος από τους δημόσιους οργανισμούς και ΔΕΚΟ, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα.

Σύμφωνα με το ανωτέρω προσχέδιο, τα συνολικά ελλείμματα της Ελλάδας για την περίοδο από 2011 έως και 2014,  θα διαμορφωθούν το λιγότερο στα 67,25 δις €, τα οποία θα πρέπει επίσης να χρηματοδοτηθούν. Όμως, ακόμη και αν βρεθούν πρόθυμοι δανειστές, η εξόφληση του δανείου των 110 δις € εντός του 2014, είναι εκτός πραγματικότητας και αυτό  επιβεβαιώνεται από τις συζητήσεις που άρχισαν ήδη στο παρασκήνιο για την ανάγκη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του.

Συνοπτικά εντός του 2014 η Ελλάδα θα χρειαστεί : α)  110 δις € για την εξόφληση του δανείου από τον μηχανισμό στήριξης,  β) 31,6 δις € για την αποπληρωμή άλλων ληξιπρόθεσμων ομολόγων και γ) 67,25 δις € για την κάλυψη των συσσωρευμένων ελλειμμάτων της περιόδου. Συνολικά 208,85 δις €, ποσό που αντιστοιχεί στο 89% του ετησίου ΑΕΠ της χώρας!

Αν συνυπολογίσουμε στά παραπάνω ποσά τους τόκους του δανείου, τα πρόσθετα ελλείμματα των δημοσίων οργανισμών όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα και την ύφεση που κατά πάσα πιθανότητα θα έχει μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια από όσο προβλέπεται στο μνημόνιο και συνεπακόλουθα τις σχετικές επιπτώσεις, το παραπάνω ποσό μπορεί να «ανέβει»  στα 240 δισεκ. €,  δηλ. πάνω από το ΑΕΠ, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για το μέλλον της χώρας που μόνον η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει! Και αντί να αντιμετωπίσει το θέμα κατάματα και με ρεαλισμό, αρκείται στα εύσημα των δανειστών και λοιπών παγκόσμιων κερδοσκόπων (άλλο που δεν θέλουν οι φουκαράδες), για να μας πείσει περί της ορθότητας των επιλογών, της οικονομικής πολιτικής της και της ανάγκης να ψηφιστεί αδιαμαρτύρητα από τους πολίτες για να συνεχίσει το έργο της!

Τα ανωτέρω απεικονίζουν συνοπτικά την εφιαλτική οικονομική πραγματικότητα της χώρας που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε αμέσως μετά την λήξη του μνημονίου και η οποία βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και αριθμούς πέραν οποιαδήποτε αμφισβήτησης. Και προφανώς η οποιαδήποτε επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου, με τους όρους που έχει συναφθεί, (για κάθε έτος καθυστέρησης στην αποπληρωμή το επιτόκιο αναπροσαρμόζεται κατά 1%),  δεν θα φέρει κανένα απολύτως όφελος. Απλά θα μεταθέσει επί το δυσμενέστερο το πρόβλημα για μερικά ακόμα χρόνια, οπότε η οικονομική και κοινωνική κατάρρευση θα είναι δεδομένη.

Εύλογα λοιπόν τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γιατί ο πρωθυπουργός, οι τηλεοπτικοί υπουργοί και τα λοιπά εξαπτέρυγά τους, επικαλούνται ως κριτήριο ευθύνης απέναντι στη χώρα και τον λαό, την έγκριση και υπογραφή του μνημονίου μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν τις δήθεν πληρωμές των συντάξεων και των μισθών όταν γνωρίζουν πολύ καλά ότι  τα χρήματα που μας παρέχονται, πηγαίνουν αποκλειστικά για την άμεση αναχρηματοδότηση αντίστοιχων οφειλών σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα, στα οποία είχαν «επενδύσει» κυρίως οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες και δευτερευόντως τα γνωστά κερδοσκοπικά funds?

2. Ποιος τελικά σώζεται από τον μηχανισμό στήριξης που δημιουργήθηκε και την οικονομική πολιτική που ακολουθείται με βάση το μνημόνιο, όταν στα τέλη του 2013 το συνολικό χρέος της χώρας θα υπερβαίνει καθαρά το 150% του ΑΕΠ ή τα 360 δισεκ., εκ των οποίων θα είναι ληξιπρόθεσμα και απαιτητά την αμέσως επόμενη χρονιά ποσά που θα προσεγγίζουν τα 240 δισεκ. €? (τουλάχιστον η επάρατη και υπεύθυνη κατά το ΠΑΣΟΚ,  για τα χάλια της οικονομίας, κυβέρνηση της Ν.Δ., φρόντισε να κατανείμει τις υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης ελληνικού δημοσίου στα επίπεδα των 16-32 δισεκ. ετησίως)

3.  Έκανε ένα πρόχειρο υπολογισμό ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών σχετικά με την οικονομική έκθεση που αναλάμβαναν με την υπογραφή του περιβόητου αυτού μνημονίου κατά την ημερομηνία εκπνοής του? Αν δεν τον έκαναν είναι άσχετοι και επικίνδυνοι για τις θέσεις που κατέχουν. Αν τον έκαναν, τότε υπέγραψαν εν γνώσει τους την υποδούλωση της χώρας, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάλογα…

DeltaLamda

Read more at olympia.gr

 

Κάτω τα ξερά σας από το «Όχι»

Κάτω τα ξερά σας από το «Όχι»

Δεν ήταν δικοί σας πρόγονοι. Γι’ αυτό μην τρέξετε τις επόμενες ημέρες να βγάλετε από τα κομματικά σας μπαούλα τις γαλανόλευκες και μην γυαλίζετε τους ιστούς. Μην ψάχνετε τα πρωτόκολλα για το πού θα καθίσει ο καθένας από εσάς στις δεξιώσεις που θα χλαπακώσετε τόσο όσο θα έφθανε να ταϊστεί ο πληθυσμός της Αθήνας για όλη την διάρκεια της γερμανικής κατοχής.
Μην κάνετε τον κόπο να μάθετε παπαγαλία τον λόγο που θα σας γράψουν (για άλλη μια φορά) για το τι ήταν το «ΟΧΙ» γιατί αυτή η λέξη δεν μαθαίνεται. Αυτή την λέξη καλά θα κάνετε να μην την ακουμπήσετε ούτε με ένα από τα δειλά και τιποτένια κύτταρα του εγκεφάλου σας. Αυτή την λέξη δεν την αξίζετε. Ούτε οι μεν, ούτε οι δε ούτε και οι παραπέρα. Καλύτερα μάλιστα στις δημόσιες υπηρεσίες το τριήμερο του «εορτασμού» η σημαία να είναι μεσίστια. Θρήνο να ορίζει και όχι γιορτή διότι την χώρα αυτή που σας κανάκεψε χρόνια τώρα την έχετε ξεφτιλίσει.
Το «Όχι» δεν πρέπει να το ξεστομίσουν για πολλοστή φορά οι Yes men. Για ποιο «Όχι» θα μιλήσετε; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Νέας Μακεδονίας; Για τον γεωγραφικό προσδιορισμό της Θράκης και του Αιγαίου; Για το «yes» στο σχεδίου Ανάν ή στα μπακαλόχαρτα του Αλμούνια;
Οι πρόγονοι που είπαν «Όχι» δεν γέννησαν παιδιά που λένε συνεχώς «Ναι». Γιατί εκείνο το «Όχι» δεν το είπαν πολιτικοί. Οι πολιτικοί το ’40 το είπαν και το ’44 το ξείπαν. Για να μην αναφέρουμε τους πολιτικούς «άνδρες» της Ελλάδας επί γερμανικής κατοχής. Το «Όχι» για τους Έλληνες κρατάει 69 χρόνια αλλά οι πρόγονοι τους οποίους εσείς μιμείστε το πωλούσαν φθηνά ανάλογα με το τι θα κονομούσαν στην κάθε θητεία τους. Κανένας νοήμων Έλληνας δεν ζήτησε τα τραβηγμένα προς δεξιά και βόρεια σύνορά του πίσω, αλλά κανένας επίσης από αυτούς δεν ανέχεται άλλο ζόρισμα στην αξιοπρέπειά του. Τι νομίζετε ότι είναι το όνομα και το σύνορο; Είναι αυτό που δεν πρόκειται κανένας Yes man να καταλάβει: Συναισθηματικός προσδιορισμός.
Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας. Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχ
Άντε λοιπόν να γιορτάσετε την 4η Ιουλίου της mama America, την 21η Απριλίου των ηλιθίων, την 4η Αυγούστου των ναζιστοθρεμένων, την 25η Οκτωβρίου των «καλός ο κομμουνισμός αλλά το μπρέργκερ καλύτερο» και οι οικολόγοι να μαζέψετε μαργαρίτες μέχρι το Διεθνές Δικαστήριο να ορίσει ημέρες εορτασμού μειονοτήτων Ελλάδας. Ανδρείκελα δεκαετίες ολόκληρες είσαστε που αλλάζετε κουστουμάκι ανάλογα με τους προσωπικούς σας ήρωες (που δυστυχώς για εσάς) ούτε ένας δεν υπήρξε Έλληνας. Ούτε ένας δεν τόλμησε να πει «Όχι».

See more at simplemangreek.blogspot.com